محراب کاظمی در گفت و گو با پانا:
لابی ها دست از سر سینما بر نمی دارند
محراب کاظمی بازیگر جوان سینما گفت: الان جوری شده است که تهیه کنندگان و کارگردانان می خواهند از بچه های جدیدتر و کم تجربه تر استفاده کنند به این دلیل که فضای کار هنری ما این مشکل را دارد نه تفاوت آن بچه ها بلکه برای بازیگران حرفه ای هم همین اتفاق افتاده و آنها سعی می کنند از آدمهای تازه تری به دلیل لابی هایی که در بینشان اتفاق افتاده استفاده کنند.
محراب کاظمی، بازیگر جوان سینما و تلویزیون درباره تفاوت بازیگران کودک و کودکان کار به خبرنگار فرهنگی پانا گفت: به بازیگران کودک نمی توان گفت کودکان کار؛ آنها آدم هایی را در کنار خودشان می بینند که بزرگ تر از آنهاست و خودشان را در سطح آنان می بینند و خیلی بیشتر از آن چیزی که یک بچه ی معمولی فکر می کند، فکر می کنند و شهرت دارند و زودتر از سنشان بزرگ می شوند و در آینده به مشکلات زیادی بر می خورند ولی کودک کار معنای متفاوتی با این دارد و خب آسیب هایی هم دراین کار دیده می شد .
وی ادامه داد: یکی از مهمترین آسیب هایی که ممکن است وقتی با سن کمی مانند ۷_۸ سالگی یا ۱۶_۱۷ سالگی وارد جمعی می شوید که حجم بزرگی از مردم می شناسنتان و یک شهرت و طرفدار نسبی پیدا می کنید، ولی کمی که می گذرد و به سن ۱۹_۲۰ سالگی که می رسید دیگر اتفاقی برایتان نمی افتد و یک حبابی در آن سن برایتان شکل می گیرد که تقریبا ۹۰ درصدش در این سن از بین می رود و دیگر آنها مشغول کار نمی شوند و یک سری از آنها به کار های دیگری مانند فیلمبرداری و کارگردانی مشغول می شوند.
کاظمی افزود: اکثر کسانی که به بازیگری علاقمند بودند بعد از آن سن دیگر کاری انجام نمی دهند و خودشان را با زمانی که یک جایگاهی برای خودشان داشتند مقایسه می کنند و این موضوع تاثیر بدی در زندگی و روحیه آنها می گذارد.علاوه بر آن در آن زمانی که کار می کردند نه توانسنتد درس بخوانند و تخصص خوبی به دست بیاورند و فقط خودشان را مشغول کار کردند که پیشرفت کنند.
کاظمی درباره عقب افتادن از درس ها گفت: اصلا نمی شود از درس عقب نیافتاد؛ معمولا اگر شما بخواهید معمولی ترین کاری را انجام دهید می گویند از درست عقب می افتی! سر پروژه هایی که مثلا۳۰ روز فیلم برداری است و یک کار تلویزیونی است و باید کار در آن زمان مشخص برسد و حتی اگر در زمان امتحانات هم نباشد فرد از درس عقب می افتد.
وی درباره گرفتن معلم خصوصی توسط کارگردانان گفت: کارگردان هایی که تابحال با آنها بودم خیلی کم این کار را انجام می دادند وبیشتر خانواده ابن کار را می کردند ولی باز آن عقب افتادن از درس ها جبران شدنی نیست و غیر قابل مقایسه با زمانی است که در کلاس گوش می کنید و یاد می گیرید و دیگر آن فضای دانش آموزی که باید درش بزرگ شوید جایش را در این زمان به فضای کاری داده است.
کاظمی در خصوص سواستفاده کارگردان ها از بچه ها گفت: نمی شود گفت کارگردانان از بچه ها سواستفاده می کنند برای آنکه خود آن کودک هم درحال پیشرفت است و خودش و خانواده اش دوست دارند که کار کنند. اگر سواستفاده باشد مسلما خانواده ها انقدر مشتاق نیستند که بچه ها از خردسالی وارد این کار شوند و این اتفاقات برایشان بیافتد؛ اما الان جوری شده است که تهیه کنندگان و کارگردانان می خواهند از بچه های جدیدتر و کم تجربه تر استفاده کنند به این دلیل که فضای کار هنری ما این مشکل را دارد نه تفاوت آن بچه ها بلکه برای بازیگران حرفه ای هم همین اتفاق افتاده و آنها سعی می کنند از آدمهای تازه تری به دلیل لابی هایی که در بینشان اتفاق افتاده استفاده کنند.
وی درباره شایعه این موضوع که برخی خانواده ها با اسم کودکانشان دلالی می کنند، گفت: خانواده ها دلالی نمی کنند و فکر می کنم دلالی برایشان مهم نیست و بیشتر این مهم است که کودکشان دیده شود. فکر نمی کنم که فضا جوری باشد که برای بازیگری کودکشان پول بدهند، بلکه بیشتر آنها برای بازی کودک پول می گیرند منتها خانواده ها به نظر من دیده شدن کودکشان مهم است و چون در تب وتاب این قضیه هستند به چیز دیگری فکر نمی کنند .
وی ادامه داد: کسی که خوب کار می کند و دیده شده است و خب باید هم بیشتر از کسانی که توانایی اش را ندارند کار کند و اینکه بخواهیم قانون برای ساعت کار و انتخاب ها داشته باشیم غلط است و باید بدانیم که هنر قانون پذیر نیست ولی مسئله ای که وجود دارد این است که خوب است آدمها در این سن کار کنند اما آیا وقتی بزرگتر شدند هم می توانند انقدر خوب کار کنند؟ در این سن نبایدتمام زمانش را در این کار بگذارد و ۱۰ سال دیگر این کار را کنار گذاشته و حسرت بخورد که چرا درسش را نخوانده یا بازیگری را به طور تخصصی ادامه نداده است.
ارسال دیدگاه