پانا گزارش میدهد/
جمهوری اسلامی و زمینی که در آن بازی نمی کند
ایالات متحده همواره سیاست های پیچیده ای درقبال ایران اتخاذ کرده است، در این یادداشت به یکی از مهم ترین این سیاست ها، و واکنش جمهوری اسلامی می پردازیم.
خبرنگار پانا همدان، پس از جنگ جهانی دوم ، دورانی از روابط میان ایالات متحده و اصلی ترین دشمن آن زمان آنها،شوروی، آغاز شد که به جنگ سرد موسوم بود.
درواقع جنگ سرد حاصل این برداشت آمریکا از شرایط جهان بود، که با آن اوضاع، امکان از پیش رو برداشتن کمونیسم و در رأس آن شوروی از طریق جنگ نظامی وجود ندارد.چراکه به همان اندازه که امریکا برای شوروی خطرناک بود، شوروی نیز می توانست برای آنها خطرساز شود.
گسترش مرز های کمونیسم از شرق و مرکز آسیا تا شرق اروپا و حتی بخش هایی از آمریکای جنوبی، مسلح بودن رژیم های کمونیستی و بخصوص شوروی به سلاح اتمی، جمعیت بالای کشور های کمونیست در برابر لیبرالیست ها و همچنین تفاوت نوع تفکر و روحیه ی مردم این کشور ها همه و همه خبر از ناممکن بودن و یا در بهترین حالت، پرهزینه بودن رویارویی نظامی و سخت، با کمونیسم می داد.
همچنین کنار آمدن با تفکر کمونیسم که مدام فریاد نابود کردن سرمایه داری سر می داد، برای آمریکایی ها غیرممکن به نظر می رسید. پس آنها باید بدون رخ دادن رویارویی نظامی، چاره ای برای زمین زدن شوروی می اندیشیدند.
بنابراین استراتژیست های آمریکایی زمین بازی پرمهره ای را طراحی کردند که رسانه ها نقش اساسی را در آن ایفا می کردند. به این شکل که آنها با بازنمایی و بزرگ نمایی دستاورد های نظامی آمریکا و مانور دائم روی آنها، سران جاه طلب و مبارزه جوی شوروی را به رقابت و تکاپوی تسلیحاتی بی حاصلی بکشاند که تنها، توان آنها را به هدر خواهد داد.
درواقع رسانه ها از یک سو با مانور روی ادعاهای دروغین دستیابی آمریکا به موفقیت های تسلیحاتی ای که در واقع غیر ممکن بود(همجون پروژه جنگ ستارگان که بعدها مشخص شد هرگز وجود نداشته است!) ، رهبران کمونیسم را دیوانه وار در پی رسیدن به آن نقاط غیرقابل دسترس می فرستاد و از سوی دیگر با ارائه ی تصویری رویایی از سطح زندگی آمریکایی ها، مردم شوروی را روز به روز نسبت به وضعیتشان ناراضی تر می کرد.
رهبران شوروی که تمام دغدغه آنها عقب نماندن از امریکا بود، دقیقاً مطابق با قواعد زمین بازی آمریکایی ها رفتار کرده و تمرکز سرمایه و بودجه کشورشان را روی پروژه های دست نیافتنی نظامی قرار دادند و از رسیدگی به اقتصاد و تولید و وضع زندگی مردم به کلی غافل شدند.
غفلت حکومت شوروی از وضع معیشت که بدتر شدن آن را درپی داشت، با بالارفتن توقعات مردم از سطح زندگی همراه شد و این همراهی، شوروی را گام به گام در مسیر زوالی که امریکا طراحی کرده بود پیش برد.
بررسی رفتار ها و سیاست های امریکا در برابر ایران طی سال های پس از جنگ تحمیلی نشان می دهد، نظریه پرداز های آمریکایی همواره تلاش کرده اند از تجربیات موفق رویارویی با کمونیسم برای مقابله با تفکر انقلاب اسلامی ایران نیز بهره ببرند.
به همین علت، سیاست های اتخاذی دولت آمریکا در قبال ایران، شباهت زیادی با سیاست های آن ها علیه کمونیسم و دولت شوروی دارد.
مثال های بسیاری در این رابطه وجود دارند که ذکر آنها از حوصله ی این بحث خارج است و در اینجا تنها یک مورد اساسی آن که درحال حاضر نیز درجریان است را ذکر می کنیم.
همانگونه که اشاره کردیم، ایالات متحده با یک طراحی هوشمندانه ، رهبران شوروی را وارد یک بازی پرهزینه ی تسلیحاتی کرد و از اینطریق ضربه ی بزرگی به اقتصاد این کشور وارد کردند. ضربه ای که در نهایت منجر به فروپاشی آن شد.
در سال های اخیر، آمریکا با ناامن کردن و منطقه و مسلح کردن رقبا-بخوانید دشمنان!- منطقه ای ایران، از جمله عربستان و دولت های عربی حاشیه ی خلیج فارس و حتی ترکیه، سعی در تحریک جمهوری اسلامی جهت تمرکز بودجه بر مسائل تسلیحاتی و در واقع تمرکز زدایی از مسائل اقتصادی و معیشتی داشته است.
بازی های رسانه ای و بمباران ذهنی مردم نیز از سوی دیگر در جریان است و امپراطوری رسانه ای غرب سعی دارد همه چیز را همانطور که درباره شوروی اتفاق افتاد جلو ببرد.
اما سوال اصلی اینجاست. آیا جمهوری اسلامی نیز همچون شوروی در این زمین خطرناک اسیر شده است؟
رسانه ها در تلاشند این پاسخ را القا کنند که :"بله! آزمایش های موشکی ایران را ببینید! پیشرفت های تسلیحاتی ایران را نگاه کنید! دولت ایران صدها هزار میلیارد تومان برای مسائل تسلیحاتی خرج می کند و به وضع اقتصاد کشور بی توجه است!"
اما بیایید رفتار های ایران را در واقعیت و به دور از جنجال رسانه ها بررسی کنیم.
جمهوری اسلامی همواره توان نظامی را به عنوان یک عامل بازدارنده و ضامن امنیت کشور مهم دانسته و برای آن هزینه کرده است. درسال های پس از جنگ تحمیلی، صنایع موشکی (به عنوان اصلی ترین قدرت بازدارنده) مورد توجه بوده و پیشرفت های بزرگی را تجربه
کرده است .
اما ایران صنایع موشکی را تنها تاجایی پیگیری کرد که امنیت مرزها و منافع خود را تأمین کند و هرگز در هزینه برای آن زیاده روی نکرد. درواقع توسعه موشک های بالستیک ایرانی ، تاموشک "شهاب سه" و موشک های میانبرد هم رده ی آن ادامه یافت و هنگامی که برد موشک ها تا دورترین نقاط عربستان،مصر و اسرائیل رسید، برخلاف آنچه تئوریسین های آمریکایی انتظار داشتند، ایران به سراغ ساخت موشک های قاره پیما و…نرفت و تنها به تقویت سلاح های موجود پرداخت!
یا هنگامی که برای تأمین امنیت خلیج فارس ، اقدام به ساخت ناوشکن کرد، آمریکایی ها انتظار داشتند گام بعدی ،تلاش برای دستیابی به ناو هواپیمابر باشد اما چنین اتفاقی نیفتاد!
از سوی دیگر مقام معظم رهبری که مرجع اصلی تصمیم گیری ها و سیاست گذاری های کلان نظام هستند، در سال های اخیر دائماً بر مسئله ی اقتصاد مقاومتی تأکید و آن را اولویت اصلی کشور معرفی کرده اند.
ابلاغ سیاست های اقتصاد مقاومتی،نامگذاری اقتصادی سال های اخیر،تأکید برموضوع تولید داخل و بسیاری موارد دیگر نشان از این دارد که نظام جمهوری اسلامی با رهبری آیت الله خامنه ای هیچگاه در زمین بازی طراحی شده توسط آمریکا گرفتار نشده و موضوع اصلی مدیریت کشور را فراموش نکرده است.
در حقیقت و برخلاف آنچه سیاستمداران غربی برای آن برنامه ریزی و تلاش کردند، امروز مسئله و دغدغه اصلی نظام،حل مشکلات اقتصادی بوده و تمام تصمیمات -از جمله مذاکرات هسته ای اخیر و توافق برجام- تماماً درجهت بهبود شرایط اقتصاد و معیشت مردم بوده است و طراحی دشمنان ملت درواقع زمین خورده است.
/محمدمهدی محمودی/
ارسال دیدگاه