رهاسازی یک قلاده تشی گرفتار با کمک مردم
روابط عمومی محیط زیست گیلان اعلام کرد : بعد از تماس مردمی مبنی بر گرفتار شدن یک قلاده تشی در یک باغ شهرستان رودبار ، ماموران محیط زیست با حضور در محل و زنده گیری حیوان ، آن را در محلی مناسب در طبیعت رها سازی کردند.
به گزارش پانا از گیلان، به نقل از روابط عمومی حفاظت محیط زیست گیلان، بعد از تماس یکی از اهالی روستای اسکولک ، مبنی بر گرفتار شدن یک قلاده تشی در باغ شخصی اش ، ماموران یگان حفاظت محیط زیست شهرستان رودبار در محل حاضر شده و به کمک اهالی روستا حیوان گرفتار را آزاد و در محلی مناسب و به دور از مناطق مسکونی روستا رهاسازی نمودند .
این روابط عمومی از مردم خواست در صورت مشاهده حیوانات وحشی گرفتار به آنها آسیبی نرسانند و ماموران محیط زیست را از مورد آگاه کنند د .
بهروز آژ رییس اداره محیط زیست رودبار در این باره گفت : تشی حیوانی شبگرد است و معمولا در حاشیه روستاها به محصولات باغی و جالیزی خسارت وارد می نماید که کشاورزان برای جلوگیری از این خسارات می بایست باغهای کشاورزی خود را به خوبی محصور نمایند تا از دستبرد محصولات خود توسط این حیوان و سایر جانوران جلوگیری نمایند .
تشی جانوری پستاندار و جونده است که بدنش با پوششی از تیغ پوشیده شدهاست و به هنگام احساس خطر تیغهای خود را سیخ می کند.
تشی را نباید با جوجهتیغی که از خانوادهٔ دیگری است اشتباه گرفت، این جانور از زیرراستهٔ تشیشکلان (Hystricomorpha)، خانوادهٔ تشیهای برجدید (Erethizontidae) است.
تشی بزرگترین جونده ایران است، خارهای بلند روی بدنش او را از سایر پستانداران متمایز میکند، خارهای ناحیه گردن و شانه نازک و بلند است، موقعی که آنها را سیخ میکند به شکل بادبزن در میآیند و حیوان بزرگتر به نظر میرسد، خارهای قسمت پشت کوتاهتر و کمی کلفتتر با نوارهای سیاه و زرد، و خارهای ناحیه دم کوتاه و سفیدند.
طول سر و تنه ۷۰ تا ۹۰ سانتیمتر، دم ۸ تا ۱۰ سانتیمتر، طول خار ۱۸ تا ۳۵ سانتیمتر و وزن آن ۱۱ تا ۲۵ کیلوگرم است.
تشی در بیشتر زیستگاهها اعم از جنگلی، کوهستانی، استپی و بیابانی زندگی میکند، گاهی نیز پیرامون باغها و زمینهای کشاورزی ساکن میشود.
تشی شبگرد و گیاهخوار است به صورت انفرادی زندگی میکند ولی گاهی یک گروه فامیلی کوچک در یک لانه ساکن میشوند.
بر خلاف آنچه که شایع است تشی نمیتواند خارهای خود را پرتاب کند، در موقع احساس خطر برای بزرگ جلوه دادن خود خارها را سیخ میکند و خود را از پشت و یا بغل به حیوان مهاجم میکوبد.
در سال یک بار تولید مثل میکند، دوره آبستنی حدود ۱۱۲ روز است و ۱ تا ۴ بچه میزاید، طول عمر تشی حدود ۱۵ سال است، بچهها در موقع تولد دارای مو و چشمهای باز هستند، تا دو ماهگی وابسته به مادرند و در یک سالگی بالغ میشوند.
نام این جانور در انگلیسی Porcupine و تلفظهای مشابه در دیگر زبانهای اروپایی نیز به معنی «خوک تیغی» است.
ارسال دیدگاه