بیست و پنجم ذیقعده روز دحو الارض
روز بیست و پنجم ذیقعده، هم زمان با دحوالارض است ودَحوبه معنای بسط و گسترش است.
به گزارش خبرنگارپانا شهرستانهای تهران ،ماه ذیقعده اولین ماه از ماههای حرام است و ماههای حرام زمانهایی هستند که جنگ در آنها ممنوع بوده و احکام ویژهای نیز از جهت شرعی و فقهی دارند.
اما استفاده اخلاقی و تربیتی که از این حکم می توان برداشت، این است که،اگر جنگ و نزاع میان مردمان در این ماه حرام اجراشود، حتما منازعه و محاربه با خداوند میباشد،بنابراین، شایسته است انسان مومن در این ماه ها بیشتر به فکر باشد تا اندیشه و اعضای او با گناه و معصیت و به مخالفت با خداوند برنخیزد.
منظور از دحوالارض(گسترده شدن زمین) این است که در آغاز، تمام سطح زمین را آبهای حاصل از بارانهای سیلابی نخستین فراگرفته بود واین آبها، به تدریج در گودالهای زمین جای گرفتند و خشکیها از زیر آب سر برآوردند و روز بروز گستردهتر شدند.
همچنین، زمین در آغاز به صورت پستیها و بلندیها یا شیبهای تند و غیر قابل سکونت بود وبعدها بارانهای سیلابی مداوم باریدند، ارتفاعات زمین را شستند و درهها گستردند و اندک اندک زمینهای مسطح و قابل استفاده برای زندگی انسان و کشت و زرع به وجود آمد و مجموع این گسترده شدن، دَحو الارض نامگذاری میشود.
در قرآن کریم به دحوالارض اشاره شده است، آنجا که میفرماید: وَ الْأَرْضَ بَعْدَ ذلِکَ دَحاه و زمین را بعد از آن گسترش داد ومطابق روایات، اولین نقطه ای که از زیر آب سر برآورد مکان کعبه شریف و بیت ا... الحرام بود.
شایان ذکر است ،از امیرالمؤمنین (ع) روایت شده که فرمودند: اولین رحمتی که از آسمان به زمین نازل شد، در بیست و پنجم ذیالقعده بود وکسی که این روز را روزه داشته و شب را به عبادت بایستد، عبادت ۱۰۰ سال را که روزش را روزه و شبش را در عبادت باشد، خواهد داشت.
ارسال دیدگاه