اسماعیل براری در گفت و گو با پانا:

تاسف درباره کودک آزاری ها عمق ندارد

کارگردان و تهیه کننده ی سینما درباره کودک آزاری های اخیر گفت: اساسا درباره آموزش دچار اختلال هستیم؛ دانشگاه ها، تلویزیون و حتی خانواده ها نیز آموزشی نمی دهند و یا آموزش های غلط و ناقص را منتقل می کنند.

کد مطلب: ۶۵۱۹۰۳
لینک کوتاه کپی شد

اسماعیل براری کارگردان و تهیه کننده سینما در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا درباره کودک آزاری های اخیر گفت: باید درباره این موضوع تاسف خورد؛ این تاسف خوردن بخش بزرگی از حل این مشکل است آن موقعی می توانیم این مشکل را حل کنیم که عمیقا از این اتفاق متاسف باشیم. همه ما در اجتماع دیدیم که مردم چقدر برای این ماجرا تاسف می خوردند اما بعد از یک مدت دیدیم که دوباره آنها را فراموش کرده اند.

وی افزود: تاسف ملی ما ممکن است که عرصه زیادی داشته باشد اما عمق زیادی نداشته است و مثل یک موج خبری با آن رفتار شود چیزی که من حتی اوایل ماجرا به این فکر می کردم که آیا این صحت دارد؟ تمام تلگرام و حتی سازمان های فرهنگی، اجتماعی یا انتظامی هم این خبر را گذاشتند و ابراز تاسف کردند و همه این خبر را مثل یک موج خبری پخش کردند.

براری درباره تاثیر این موضوع بر اجتماع گفت: گاهی اوقات معماران اجتماعی از این روش برای تاثیر گذاشتن روی مردم استفاده می کردند و ما باید بدانیم که تفاوت مسائل واقعی و معمولی و مسائل پژوهشی در اجتماع کجاست؟! با این حال برآیندی که از این ماجرا باقی مانده این است که مردم به وضوح احساساتی و ناراحت شدند و اولین موج خبری بعدی که تحلیف یا مسائل سیاسی و تحریم ها و یا هر چیز دیگری بود آمد، مردم دیگر این موضوع را پشت سر گذاشته و فراموش کردند.

وی ادامه داد: پس من هم نتیجه میگیرم که به لحاظ اجتماعی مهم ترین کار درستی که می توان انجام داد این است که عمق تاسف را در جامعه افزایش بدهیم نه اینکه تنها بگوییم ساکت شو؛ الان تلاش میکنیم تا همه با خبر شوند و ابراز تاسف کنند، اما تلاش نمی کنیم تا آدمها متوجه شوند چقدر و با چه میزان تاسف خودشان را باید ابراز کنند و این نکته اول این بحث است.

کارگردان فیلم عکس‌العمل درباره قوانینی که باید در این باره تصویب شود گفت: نکته دوم این بحث درمان است. آیا ما برای اینکه این اتفاق نیفتد کاری انجام داده ایم؟ من چندی قبل با خبری در زمینه قوانین تازه تصویب شده برای رفتار انسان ها با حیوانات مواجه شدم که در خصوص منع حیوان آزاری است؛ من بعد شنیدن این خبر خیلی خوشحال شدم ولی و با خود گفتم ما داریم شرایط اجتماعیمان را بالا می بریم اما چرا قانونی تحت عنوان منع کودک آزاری وجود ندارد؟!

وی ادامه داد: شما تا بحال شنیدید که کسی بخواهد آرایش موجود قوانین اجتماعی را به نفع کودکان تغییر دهد؟ به نظرمن اتفاقی نیافتاده است و بنابراین مثل یک کنجکاوی که ناشی از بی فکری مردم است و ما احتمالا برای منع کودک آزاری خوشحالی نخواهیم کرد. باید اراده ای برای تغییر وضع موجود دست بکار شود؛ تا دانه ای کاشته نشود محصولی هم درکار نخواهد بود.

براری خاطرنشان کرد: مادر تمام این کارها آموزش است. تا وقتی که آموزش در کار باشد جامعه تغییر پیدا می کند. در جامعه ما یک موج هیجانی و خبری بوجود آمد اما ان موج منجر به اتفاق مثبتی نشد، برای اینکه احتمالا قانون گذار های ما در کودکی همچنین آموزش هایی را ندیده اند.

وی افزود: در مجلس هم تصمیم گرفته نشده تا پیشنویسی برای قوانین جدیدی ارائه داده شود تا بلکه برای این موضوعات مناسب باشد. درست است که ما کار می کنیم و برای کودکانمان پول خرج میکنیم تا برایشان رفاه بوجود بیاوریم، اما رفاه به معنی امنیت و زندگی سعادتمند نیست!

کارگردان فیلم عکس‌العمل درباره ورود آموزش در آموزش و پرورش به این مبحث گفت: اساسا ما در بحث آموزش دچار اختلال هستیم. آموزش و پرورش تنها متولی آموزش نیست. البته آموزش و پرورش تمام هم و غمش نباید این باشد که چند تار موهای بچه ها بیرون نباشد و یا ناخن هایشان کوتاه باشد؛ اینها چیزهایی نیست که ضرورت اصلی جامعه ی ما باشد!

براری درباره ی آموزش در تلویزیون نیز گفت: در حال حاضر تنها کاری که تلویزیون می کند نشان دادن اخبار سیاسی و تحلیل آنهاست. زمانی که بحث داعش به میان آمد هم برنامه های کودک به سوی نشان دادن این موضوع بودند؛ انقدر این موضوع شرم انگیز است که در اینترنت تیکه های آن را به هم نشان می دادند و استمناع می کردند. چرا باید تلویزیون از این روش برای نشان دادن این موضوع که داعش این کار را می کند به کار بگیرد؟

وی همچنین درباره آموزش در مساجد بیان کرد: بانی های مساجد هم دیگر به آموزش نمی پردازند و به دنبال مسائل بزرگتری هستند. مسائلی که مستقیما به حاکمیت و اقتصاد و جامعه و پست های بزرگ و غیره مربوط است.

براری ادامه داد: در دانشگاه هم تنها دغدغه موجود پاس کردن واحد های نصفه نیمه آموزشی هستند که عملا همه در آن در حال چرت زدن هستند. حتی پدر و مادر ها هم به کودکانشان آموزش نمی دهند مگر آنچه که سینه به سینه است ؛ ما نکته هایی به کودکان آموزش می دهیم که ناقص و یا بعضا غلط است. ما راست و دروغ را با هم منتقل می کنیم و برای همین کاری از پیش نمی رود.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار