روز خبرنگار بر طلایه داران عرصه قلم مبارک باد
عشق و دیگر هیچ!
شاید هرگز تعریف کاملی از مفهوم ”خبرنگار” پیدا نکنیم.تعاریفی هست اما هیچ یک کامل نیست! همانگونه که بشر سال هاست در پی یافتن تعریف کاملی از عشق،دل،روح و…است و هرچه بیشتر تلاش کرده،کمتر یافته است!
خبرنگار پانا همدان: شاید همین شباهت، دلیل این نایابی باشد! دل و عشق و هرآنچه از آن ها نشأت می گیرند، هرگز در تعاریف نگنجیده و نخواهند گنجید!
و همه می دانیم که خبرنگاری عشق است و لا غیر! زحمات و تلاش های خستگی ناپذیر یک خبرنگار برای یافتن یک "آگاهی"تازه از یک ماجرا، که بار ها و بارها در مسیر آن با درهای بسته و راه های ناهموار و موانع کوچک و بزرگ روبرو می شود، اگر عشق نباشد، چیست؟
عشقی که خبرنگار،یا بهتر بگوییم، "عاشق" را درمیان حکم رانی مطلق آفتاب تابستان و خیمهٔ سنگین برف زمستان، بی تاب یافتن بارقه هایی از نور "آگاهی" از هرگوشه و کناری می کند تا آیینهٔ جان خبرنگار این شعاع نازک را به هزاران برابر تکثیر کند و بر اذهان مخاطب بتاباند.
عشقی که گاه با نجات جان عده ای، عاشق را به قهرمان ملی بدل می کند و گاه او را در راهرو های دادگاه ها سرگردان!
عشقی که گاه عاشق را در شوق وصال تا نیمه های شب پشت درهای ساختمانی منتظر و گاه تا گرگ و میش سحر، دست به قلم مشغول نوشتنش نگاه می دارد!
عشقی که گاه عاشق را در گمنامی محض در پی خود می کشد و گاه او را شهره شهر می سازد…
و در همه این احوالات، عاشق سرگشته ی داستان ما به عاقبت ماجرا نمی اندیشد. برای دنبال خبر رفتن پی استدلال نیست. او عاشقی اش را می کند! این که کدام خبر، کِی و چگونه منتشر شود می ماند برای اهل استدلال و یک کلام"دیگران"! و اِلّا کدام دلیل و منطقی ست که عاشق را از پی عشق رفتن باز دارد؟!
با همهٔ این اوصاف، خبرنگاری اگر عشق نیست، پس چیست؟!
/محمدمهدی محمودی
ارسال دیدگاه