پرورش و تربیت، کلیدواژه انتخاب وزیر آموزش و پرورش
کابینه دولت دوازدهم به احتمال زیاد فردا به مجلس شورای اسلامی معرفی خواهد شد و وزارت آموزش و پرورش یکی از مهمترین وزارتخانه هایی است که وضعیت نامشخصی دارد.علی رغم تاکیدات مکرر مقام معظم رهبری برمساله تقدم پرورش بر آموزش، کمتر با دید پرورشی و فرهنگی به وزیر آموزش و پرورش نگاه شده است. حال این سوال پیش می آید که آیا زمان آن نرسیده که وزیری با این نگاه برای این ابر وزارتخانه انتخاب شود؟
به گزارش خبرنگار پانا، وزارت آموزش و پرورش بزرگترین وزارتخانه و پرمخاطبترین دستگاه اجرایی کشور است که با احتساب والدین دانشآموزان، جمعیت ۴۰ میلیونی از مخاطبان را در بر میگیرد. این وزارتخانه، مولد اصلی و محوری تربیت نیروی انسانی است و معلمان و مدیران آن در نگاه و منظر اقشار مختلف جامعه، بالاترین و قابل اعتمادترین افراد هستند.
با این نگاه، تعیین وزیر برای این دستگاه در طول فعالیت کابینههای مختلف پس از انقلاب، بهعنوان یکی از مهمترین گزینش و انتخابهای رؤسای جمهور بوده است.
سند تحول بنیادین به عنوان یکی از اسناد بالادستی و با هدف تغییر و تحولات در حوزه تعلیم و تربیت کشور در سال ۱۳۹۰ به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی رسید و به تدریج مسیر اجرایی شدن در پیش گرفت. قرار بر این بود تا با اجرای تدریجی آن دانش آموزان به مراتبی از حیات طیبه در در ابعاد فردی، خانوادگی، اجتماعی و جهانی را به صورت نظاممند، همگانی، عادلانه در دست داشته باشند و انجام این مهم نقش زیرساختی در نظام تعلیم و تربیت رسمی عمومی دست پیدا کنند.
تربیت مساله ای چند بعدی بوده و تعاریف متعددی برای آن در نظر گرفته شده است و به تعبیر شهید مطهری تربیت به معنای پرورش دادن و به فعلیت رساندن استعدادها و ایجاد تعادل و هماهنگی میان آنها میداند.
با توجه به ابعاد مختلف انسان، تربیت در ساحتهای گوناگونی قابل تعریف است و در این سند ساحت های ششگانه شامل تربیت دینی واخلاقی، تربیت سیاسی واجتماعی، تربیت زیستی وبدنی، تربیت هنری وزیباشناختی، تربیت اقتصادی وحرفه ای و تربیت علمی وفناوری مورد توجه بوده تا بارعایت آن تربیتی متوازن و همه جانبه برای دانش آموزان ترتیب داده شود.
در بسیاری از راهکارها و بندهای این سند به مسائل تربیتی در ابعاد مختلف توجه شده و به گونه ای این سند طراحی شده تا تقدم پرورش بر آموزش در مسیری صحیح دانش آموزان را برای حضور در جامعه هدایت کند.
طراحیو ساخت فضاهای تربیتی متناسب با برنامهدرسی، استانداردهای تربیتی، تحولات جمعیتی، متناسبسازی فضاهای فیزیکی، آموزشی و تربیتی با نیازهای ویژه و تفاوتهای جنسیتی دانشآموزان با تأکید بر فراهم آوردن الزامات نهادینه سازی فرهنگ ایمانی و عفاف و پوشش و رعایت احکام محرّمیت در محیط، شناسایی استعدادهای برتروهدایت آنها به ادامه تحصیل در رشتههای علوم انسانی وزمینهسازی برای تقویت وتعمیق فعالیتهای علمی پژوهشی آنها در دورههای آموزش عالی از مواردی است که در سند تحول به موضوعات پرورشی تاکید دارد.
علاوه بر این مساله توجه به "مهارت آموزی" یکی از مواردی است که در سند تحول به آن اشاره شده و در این مسیر برنامه های پرورشی و توجه به اجرای آن نقش مهمی دارند هرچند موانعی برای دستیابی به این هدف از قبیل تامین نامناسب اعتبارات وجود دارد.
حال اگر قرار باشد تا راهکارهای سند تحول بنیادین در نظام آموزش و پرورش کشور اجرایی شود، در کنارانتقال مفاهیم علمی به دانشآموزان و تقویت دستاوردهای علمی آنها باید معیارهای تربیتی و پرورشی مورد توجه قرا گیرد هرچند تاکنون برای رسیدن به این هدف تغییر چندانی در نظام آموزشی وجود نداشته است .
وزیر آموزش و پرورش باید درد شناس دستگاه تعلیم و تربیت و مشکلات آن باشد، تنگناها و کمبودهای معیشتی فرهنگیان و نگرانی آنها و دانش آموزان و دغدغه های پرورشی و فرهنگی نظام آموزشی کشور را با تمام وجود احساس کرده باشد.
آقای رئیسجمهور باید وزیری را انتخاب نماید که توانایی مدیریتی بالایی داشته و ارکان مختلف این وزارتخانه بزرگ را بشناسد و صندلی وزارت را ابزار رشد و تربیت نسل آینده کشور بداند.
نگاه راهبردی و آیندهنگر به مسائل آموزش و پرورش داشته باشد و از قدرت چانهزنی بالا و مستمر با دولت و نمایندگان مجلس در جهت دریافت بودجههای لازم برخوردار باشد و مدیریت بودجهای و توزیع مناسب و متعادل اعتبارات بین ارکان مختلف وزارتخانه را دارا
آینده نسل فردا که امروز در مدارس کشور مشغول تحصیل هستند در گرو پرورش صحیح تضمین می شود و حال با مغفول ماندن راهکارها و اهدافی که در سند تحول بنیادین به عنوان سند بالادستی آموزش و پرورش مطرح شده نیاز به بازنگری در عملکرد و توجه بیشتری دارد تا گامی عملیاتی و تاثیرگذار برای آن برداشته شود چراکه تاکنون با وجود اهداف تعریف شده در حوزه پرورشی و تربیتی نشانی از اجرای درست در آموزش و پرورش دیده نمی شود و حتی به دلیل آشنا نبودن و تبیین ناکافی مطالب برای خانواده ها گاه با مخالفت هایی از سوی جامعه نسبت به اجرای برنامه ها مواجه هستیم.
غرض از بیان این موارد چیزی نیست جز اینکه بگوییم در این فرصت حساس باید به فکر انتخابی بود که آموزش و پرورش با آن بتواند مسیری رو به رشد را طی کند. مسیری که در آن دانش آموزان ما باید در آینده کشوری بسازند که در طوفان های سهمگین حملات دشمنان قسم خورده نظام جمهوری اسلامی بایستند و سینه سپر کنند و این کار میسر نخواهد شد مگر آنکه از کودکی این چیزها را آموخته باشند.
مهمترین موضوعی که این روزها از سوی فرهنگیان و صاحبنظران عرصه تعلیم و تربیت مطرح میشود این موضوع است که رئیسجمهور باید در انتخاب وزیر آموزش و پرورش از نگاه حزبی پرهیز کرده و فردی را انتخاب کند که تار و پود شخصیت او در آموزش و پرورش شکل گرفته باشد و قواره کاری او آموزش و پرورشی باشد؛ نه اینکه نماینده و وامدار جناح سیاسی بوده و برای سهمخواهی از سوی حزبی در کابینه انتخاب شده است.
امورتربيتي به عنوان نهادي در بطن آموزش و پرورش با هدف تربيت انسانهايي مطلوب و سازنده با معيارهاي اسلامي و الهي است هرچند این معاونت در آموزش و پرورش با فراز و نشیب های در حوزه فعالیت های خود مواجه بوده و معاونان متعددی را به خود دیده که هرچند در جزییات در برنامه ریزی متفاوت بودند اما در واقع یک هدف مشترک را دنبال کرده و آن هم رسیدن به پرورش و تربیت متوازن دانش آموزان امروزی است.
حال باید منتظر ماند و دید آقای رئیس جمهور برای این ابر وزارتخانه پرورشی و تربیتی چه فکری دارد و چه فردی را انتخاب خواهد کرد.
ارسال دیدگاه