یادداشت کارگردان «مهمانسرای دو دنیا»؛
نمایشنامه خوانی و زیر و بم هایش
هدی نوری کارگردان نمایشنامه خوانی «مهمانسرای دو دنیا» با انتشار یادداشتی در خبرگزاری پانا از اجرای نمایش «خواستگاری» در مرداد ماه جاری خبر داد.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ متن یادداشت هدی نوری کارگردان نمایش «مهمانسرای دو دنیا» نوشته اریک امانوئل اشمیت که شنبه ۱۷ تیرماه در تماشاخانه پایتخت به روی صحنه رفت، به شرح زیر است:
شاید یکی از مهمترین معضلات دانش آموختگان تیاتر و سینما، ورود و حضور مداوم در حیطه حرفه ای است. به همین دلیل آنها عموما راه های گوناگونی از جمله پرداخت مبالغ مختلف به افراد مختلف، شرکت در کلاس های فلان بازیگر و فلان کارگردان به امید معرفی در کارها، حضور در پشت صحنه و انجام دادن هر کاری برای نشان دادن توانایی هایشان را امتحان می کنند.
حقیقت این است که باید قوی شد، باید دست را به زانوهای خود زد و یا علی گفت، اما شاید ترس عامل بزرگی است برای عدم تشکیل گروه و تجربه کردن. ترس از هزینه هایی که بر سر راهشان قرار دارد . ترس از تمام قوانین نوشته و نانوشته که سر بزنگاه جلوی کارهای نمایشی را می گیرد. ترس از نفروختن بلیط. ترس از پر نشدن سالن و ...
اما در این میان هستند جوانانی که بر تمام این ترس ها غلبه می کنند و حداقل به پاس تمام هزینه های جانی و مالی که صرف نموده اند پا در راه می گذارند. دور هم جمع می شوند و به سان کودکی که راه رفتن را یاد می گیرد کم کم با هم بودن را فرا می گیرند.
مولود نمایشنامه خوانی
همین امر سبب تولد یا بهتر بگوییم رشد کودکی شد به نام "نمایشنامه خوانی" می شود. مقوله ای که روزگاری از مراحل اولیه تولید و اجرای یک نمایش صحنه ای بود و بعدا به عنوان یک جز مستقل در مقوله نمایش جای خود را باز کرد.
نمایشنامه خوانی در واقع اجرای نمایش، بدون حفظ کردن متن و با کمترین امکانات مانند دکور، گریم، لباس و هزینه های آنچنانی است و البته که وجود هر کدام ازین موارد نیز منعی ندارد . اما این سبک کار اصولا به دلیل کم کردن هزینه ها و همچنین محدود کردن زمان تمرین مورد استقبال قرار گفت که اگر درست اجرا شود، دیدن آن خالی از لطف نیست؛ چنانکه بسیاری از بزرگان از این فرصت استفاده نموده و برای اهداف انسان دوستانه دست به نمایشنامه خوانی زده اند. مانند هما روستای عزیز - خدایش بیامرزد - که در ۱۵ آذر ماه سال ۹۳ نمایشنامه «آناکارنینا» به قلم محمد چرمشیر و با نقش خوانی بازیگرانی مانند ترانه علیدوستی ، اشکان خطیبی ، حسن معجونی و .... را به نفع بیماران سرطانی ، در کتابخانه ملی اجرا نمود .
زمینه های شکل گیری
در این میان من با گروهی آشنا شدم که دور هم جمع شده و تصمیم داشتند نمایشی را با همین سبک به صحنه ببرند . گروهی که نمایش «مهمانسرای دو دنیا» را خوانش می کرد از ۷ نفر تشکیل شد. مهدی قادر پناه ، محمود ایزدی ، شکوه یکتا ، ابراهیم میرصفیان ، مریم جمالی و خود نیز یکی از نقش خوانان این اثر بودم. من و این گروه نمایشی حدود ۵ سالی است که همدیگر را می شناسیم و کارهای زیادی نیز با یکدیگر و همچنین به طور جداگانه با کارگردانان مختلف مانند رضا عمرانی ، صدرالدین شجره ، محمدرضا عباس نژاد و ... انجام داده ایم که منجر به کسب جوایزی در زمینه بازیگری و کارگردانی نیز شده است . امسال هم شکوه یکتا ، مهدی قادر پناه و محمود ایزدی با فیلم "افسانه گل آباد" را در جشنواره بین المللی فیلم های کودکان و نوجوانان اصفهان دارند که خوشبختانه مورد توجه قرار گرفت. محمود ایزدی و ابراهیم میرصفیان نیزبرنامه های زیادی را در رادیو اجرا نموده اند و مریم جمالی نیز در زمینه دوبله فعال است. تمام این موارد باعث شد که ما مجموعه ای از توانایی های خوب را کنار هم داشته باشیم و بتوانیم کار را به نحو احسن پیش ببریم.
عشق سرفصل مهمانسرای دو دنیا
علاقه شخصی من در حوزه نمایش، طنز اجتماعی است که نمایش مذکور این قابلیت را به شکل بارز دارا بود. یکی از مضامین "مهمانسرای دو دنیا " عشق است ، مطلبی که سعی کردم بیشتر به آن بپردازم. یکی از دغدغه های اصلی این نمایش عشق ورزیدن و بهتر بگویم درست عشق ورزیدن است که متاسفانه در جامعه کنونی خیلی کمرنگ شده است. به نظر من این اثر را عشق درمان همه چیز می داند، حتی مرگ. اثری که انسان را ضمن خنداندن به فکر فرو می برد. بعد از مطالعه، نظر اعضای گروه را نیز جویا شدم و خوشبختانه موافق ایده و پیام کلی کار بودند. پس از آن تمرین های خود را از حدود دو ماه پیش شروع کردیم.
اقتصاد تئاتر
نمی توان انکار کرد که دیدن تئاتر در سبد فرهنگی خانواده های ایرانی به خوبی تعریف نشده است و عموما تماشاگران تئاتر از اهالی و دوستداران آن هستند و انگار تنها خودمان از خودمان حمایت می کنیم. این مسئله شاید برای گروهایی که معروف باشند، سختی ایجاد نکند اما برای ما گروهای نوپا بسیار سخت است تا اعتماد مخاطب را جلب کنند. قطعا تنها راه حل این مسئله خوب کار کردن و درست کارکردن است که البته زمان بر نیز خواهد بود و طی کردن این مسیر، بسیار سخت و گاهی ترسناک است.
گفتنی است این گروه نمایشی در ادامه فعالیت خود، نمایش «خواستگاری» نوشته آنتوان چخوف را ۱۴ مرداد ماه در تماشاخانه باران به روی صحنه خواهد برد .
ارسال دیدگاه