عارف عباسی:
مخاطب امروز هنر نیاز به تشنگى دارد، نه آب
عارف عباسی، بازیگر نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» با اذعان به این امر که به واقع باید پذیرفت که این اثر، اثری فوق اعلاده ستودنی است، گفت: اطمینان دارم که برشت این آگاهی را داشته است که ساختار اجتماعی به قدرت رسیدن لمپن ها، در همه جای دنیا یک روند مشترک دارد و بر همین اساس است که این متن را طراحی و نگارش کرده است؛ و از اين منظر مى شود اين اثر را با قلعه ى حيوانات جورج اورول مقايسه كرد ، آثارى كه در تمام دوره ها قابليت تطبيق پذيرى دارند .
عارف عباسی، بازیگر نمایش «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» نوشتۀ «برتولت برشت» در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا؛ که این روزها با کارگردانی «امیر دژاکام» در تالار حافظ تهران به روی صحنه رفته است، با اذعان به این امر که به واقع باید پذیرفت که این اثر، اثری فوق اعلاده ستودنی است، گفت: اطمینان دارم که برشت این آگاهی را داشته است که ساختار اجتماعی به قدرت رسیدن لمپن ها، در همه جای دنیا یک روند مشترک دارد و بر همین اساس است که این متن را طراحی و نگارش کرده است؛ و از اين منظر مى شود اين اثر را با قلعه ى حيوانات جورج اورول مقايسه كرد ، آثارى كه در تمام دوره ها قابليت تطبيق پذيرى دارند .
وی که استمرار فعالیت در موسیقی و خصوصاً آواز اصيل ايرانى را مهم ترین مسیر ورودش به هنر نمایش می داند معتقد است این موضوع کمک بسیار شایانی در تئاتر به او می کند، پیرامون حضورش در اثر «امیر دژاکام» می گوید: از این که مشغول عشق دهۀ سوم زندگی خودم يعنى تياتر هستم بسيار احساس شعف دارم.
این بازیگر تئاتر افزود: به یقین «صعود مقاومت پذیر آرتورو اویی» اثری فرامرزی است و معتقدم که به هر زبانی می توان با اثر ارتباط گرفت.
ايشان مهم ترین معیار در انتخاب یک اثر براى ایفای نقش را دروغگو نبودن متن اثر دانسته و ادامه داد: معیار دروغ گو نبودن اثر برای انتخاب آن، معیاری شخصی برای من است و امیدوارم به لطف خدا همیشه قادر به تشخیص صحیح این ویژگی در انتخاب هایم باشم.
بازیگر نمایش «صعود مقاومت پیذر آرتورو اویی» ادامه داد: من در این اثر نه به عنوان یک بازیگر در مقابل کارگردان، بلکه به عنوان یک شاگرد در مقابل استاد خویش درس پس می دهم و این امر، نقطۀ افتخار بزرگی در کارنامۀ هنری من خواهد بود.
عباسی که تشویق های مؤثر همسرش را یکی از مهم ترین انگیزه های شروع و ادامۀ کار تئاتر برای خود بر می شمرد، علم، صداقت و فروتنی را از مهمترین خصایص اصلی یک هنرمند تئاتر برشمرده و ضمن تأکید بر این امر که وجود زیرگروه تئاتر در رسانه های دیجیتال از جمله خبرگزاری ها و نشریات مکتوب، می تواند در آگاهی مردم نسبت به این حوزه از هنر نقش بسیار زیادی داشته باشد، گفت: خوشبختانه با همه گیر شدن رسانه های دیجیتال، امروز دیگر رسانه، تنها منحصر به دولت نیست و همۀ افراد می تواند با تكيه بر ابزاری که در دست دارند، رسانه ای برای هنر باشند و این امر می تواند نوید بسیار خوبی برای مقوله های مهجور مانده مثل موسیقی و تئاتر باشد.
وی وجود صندلی های خالی سالن های تئاتر را امری همیشگی و جزئی لاینفک از تئاتر برشمرده و با اذعان به این امر که وجود صندلی خالی در سالن نمایش یعنی تئاتر همیشه برای حتى يك تماشاگر ديگر جا دارد، اظهار داشت: این یعنی تئاتر تشنۀ تماشاگر است و من به این تشنگی نگاه خوبی دارم، چرا که معتقدم تشنگی تماشگر یعنی ادامۀ حیات تئاتر.
این هنرمند تئاتر آگاهی و نشاط را از مهم ترین انگیزه هایی دانسته باید برای مردم در جهت گرایش به تماشای تئاتر ایجاد شود و بر همین اساس، تأکید کرد: تشویق به تماشای تئاتر در میان مردم، هم وظیفۀ دولت و هم وظیفۀ دست اندرکاران هنر تئاتر است و به نظرم امروز دولت، در انجام این وظیفه از اهالی تئاتر چندین گام عقب تر است.
این بازیگر که از سال ۱۳۹۴ با شرکت در کلاس های آموزشی موسسه انديشه ماهان، باب دیگری از هنر را در زندگی خود باز کرده است در ادامه ضمن ابراز تأسف از این امر که امروز، اساساً بسیاری از هنرها در کشور ما در فضایی تنگ و محدود تنفس می کنند، صحبت کردن از برخی محدودیت های هنر در کشور را غیر ضروری برشمرده و افزود: پرداختن به محدودیت های هنری بحثی کلان و خارج از حوزۀ تخصص من است و به عنوان یک بازیگر می توانم بگویم که تنها این را می دانم که باید بر اساس غریزه نفس بکشم.
عباسی هنر را اساسی ترین وسیلۀ انتقال مفاهیم خلقت دانسته و به کارگیری درست یا غلط از این ابزار را منوط به دانش فرد استفاده کننده از آن برشمرده و ضمن تأکید بر این مفهوم که اگر با تکیه بر هنر، انتقال مفهومی میان هنرمند و تماشاچی صورت نگیرد، اساساً هنر شکل نگرفته است، گفت: به خوبی می دانیم که در طول تاریخ هیچ حکومت، ساختار و یا قانونی نتوانسته است با به خدمت گرفتن هنرمندان به طور مطلق به مخاطبان خود دیکته شود و با تکیه بر ابزار زور و اجبار به دیگران منتقل شده باشد، مگر آن که بخشی از حقیقت باشد.
وی در پاسخ به این سؤال که امروز چه موضوعاتی می تواند در حوزۀ ظرفیت ها و پتانسیل های تولید آثار نمایشی قرار بگیرد، به خالی بودن صندلی های تئاتر بر اثر عدم وجود تشنگی تماشای این هنر برای مخاطبان اشاره و تأکید کرد: مخاطب جامعۀ امروز هنر نیاز به عطش دارد، نه آب.
این بازیگر تئاتر ضمن ابراز تأسف از این امر که امروز برای پرورش هنرمند نمی توان به سیستم آموزش و پرورش کشور امیدی داشت، اظهار داشت: من امیدی به سیستم آموزش و پرورش ندارم، چون خودم دقیقا از همین نقطه ضربه خوردم و در دهه ی سوم زندگی به عشق دوران کودکی ام رسیده ام.
وی ادامه داد: امروزه به نظرم وظیفۀ خانواده ها در شناسایی، کشف و ارتقای استعدادهای هنری فرزندان سنگین تر و دست یافتنی تر هست.
عباسی در پایان هنر تياتر را یکی از مهم ترین ابزارهایی برشمرده که می تواند با ایجاد تشنگی در بهبود ارتباطات اجتماعی میان عموم افراد جامعه تأثیر گذار باشد و پیرامون برگزاری جشنواره های تئاتر نیز اظهار داشت: در مهم بودن و تاثیر گذار بودن جشنواره های تئاتر شکی نیست، اما به عنوان یک مخاطب و نه یک بازیگر تئاتر عرض می کنم که بعید مى دانم جشنواره ها در بعد جذب مخاطب عام تياتر توفیقی داشته اند.
وی در پایان گفت: تئاتر بزرگ ترین آرزوی من است و من هرگز در حدی نیستم که برای تئاتر آرزویی داشته باشم.
ارسال دیدگاه