یادداشت روز/
برای بازیکنی که میتوانست بهترین باشد/ رامین رام نشدنی
رامین رضائیان از پرسپولیس اخراج شد. این جمله کوتاه بود اما برای بازیکن با استعدادی چون رامین، شاید به منزله نابودی آینده فوتبالی اش بلند باشد.
شاید بدبین ترین هوادار پرسپولیس هم فکر نمیکرد به این زودی کار رضائیان با پیراهن قرمز به پایان برسد؛ پیراهنی که خیلی از استعدادها با بیراهه و حاشیه رفتن نه تنها آن را از دست دادند بلکه فوتبالشان نابود شد.
رضائیان در لیگ پانزدهم عملکرد فوق العاده ای داشت و یکی از ستون های اصلی تیمی بود که تا نزدیکی قهرمانی رفت. بازیکنی بود که هرمربی و تیمی آرزوی داشتن چنین مهره ای داشت. این قدر انرژیک و مستعد بود که می شد او را در آینده ای نزدیک در تیم های مطرح اروپایی دید اما حیف و صد افسوس راهی را انتخاب کرد که بیراهه بود.
ای کاش رامین با این همه استعداد و توانایی فنی که داشت، یک مشاور خوب هم کنارش بود. مشاوری که او را راهنمایی کند. او را از حاشیه دور نگه میداشت. به او راه را نشان میداد که برای پیشرفت باید به مسائل فنی و فوتبال میپرداخت تا به حواشی.
او باید سرنوشت نیکبخت ها و صادقیان ها و شیث ها را میدید و ندید. اما خودش نخواست که ادامه دهد با پرسپولیس. وقتی ابتدای فصل با جاروجنجال به ترکیه رفت و با هزاران خواهش و تمنا و ریش سفیدی بخشیده و به تیم اضافه شد؛ باید میدانست که چوب خط حاشیه اش در تیمی مثل پرسپولیس پر شده است. باید می دانست مربی آرامی مثل برانکو وقتی از رفتارش به ستوه آمده است، دیگر حق ندارد به حاشیه فکر کند. باید می دانست وقتی به قول خودش با جان کَندن به ترکیب ثابت راه پیدا کرده نباید راه دیگری میرفت و دودستی به فوتبالش میچسبید نه حواشی. اما هر تنبیه و جریمه ای برایش درنظر گرفتند، او دست از حاشیه برنداشت و به قولی رام نشد که نشد.
حالا دیگر ای کاش و تاسف و ناراحتی فایده ای به حال رضائیان ندارد. او شاید الان نتواند درک کند که چه پیراهنی را از دست داده است اما میتواند از صادقیان ها و شیث ها بپرسد.
رامین از پرسپولیس رفت و کارش با پیراهن قرمز تمام شد اما باید بجنبد که فوتبال و آینده اش تباه و تمام نشود. او با استعداد فنی که دارد باید فقط و فقط در رفتار و اخلاق حرفه ای خود در قبال پیراهن تیمی که برتن دارد، تجدید نظر کند. اولین قدم هم در این راه این است که دیگر رویای پوشیدن پیراهن پرسپولیس را کنار بگذارد. شاید بد نباشد که در قدم های بعدی مشاوری انتخاب کند تا بتواند او را از شوک از دست دادن پیراهن قرمز خارج کند.
امیدواریم حالا که رامین کارش با پرسپولیس به آخر رسیده، حداقل بتواند با توجه به سن و سالی که دارد، مسیری را انتخاب کند که استعداد و قابلیت های فنی خود را در جایی دیگر به دور از حواشی به کار گیرد و دوباره به همان بازیکنی بدل شود که همه خواهان او باشند.
شاید به زعم رضائیان و خیلی ها، برانکو میتوانست او را ببخشد اما رامین خودش هم میداند که با ایجاد حاشیه های متعدد لگد به بخت خود زد. میداند که اگر با او مدارا هم میشد بالاخره یک جای دیگر حواشی کار دستش میداد.
او به جای اینکه افسوس از دست دادن پیراهن پرسپولیس را بخورد، باید از این اتفاق درس بگیرد. باید حاشیه را کنار بگذارد تا بتواند دوباره روی پای خود بایستد و به اوج برگردد و به آینده فوتبالش فکر کند تا مثل خیلی ها نابود نشود. او باید بداند که دنیا به آخر نرسیده و یکبار هم که شده فقط به فوتبال فکر کند.
سید مجتبی سیدی
ارسال دیدگاه