سمنان، سرزمینی با آثار باستانی چندهزار ساله / ۸

غار دربند مهدیشهر جاذبه‌ای گردشگری با قدمت ۱۲۰ میلیون سال+تصاویر

غار دربند مهدیشهر جاذبه ای گردشگری با قدمتی معادل ۱۲۰ میلیون سال متعلق به دوره کرتاسه از دوران سوم زمین شناسی سوم،‌ جزء غارهای آهکی با توده ای سفید خاکستری چرکدار و با شکل عمومی بیضوی است.

کد مطلب: ۶۰۹۸۳۰
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار پانا از مهدیشهر، غار دربند مهدیشهر به علت نزدیکی به مهدیشهر و قریه دربند محل سکونت و اختفا بوده و افسانه ها و داستان های بسیاری پیرامون طول غار، کشف آثار قدیمی و نوع تشکیل غار در بین بومیان منطقه رواج دارد. تنها آثار به دست آمده مورد تائید تکه های شکسته ظروف سفالی است که قدیمی ترین آن ها متعلق به هزاره اول و طی گمانه زنی های باستان شناسان در سال ۹۰ درون غار به دست آمده است.

این غار در دامنه جنوبی کوه لهرد در ارتفاع دو هزار و ۵۸ متری از سطح دریا واقع شده است، طول غار ۱۱۴ متر و عرض آن از ۲.۲۰ تا ۳۰.۵۸ متر متفاوت است. ارتفاع سقت تا کف در کمترین نقطه برابر ۲.۴۰ و در بلندترین نقطه برابر ۲۵ متر است.

برای دسترسی به این غار زیبا تنها یک راه وجود دارد. بعد از عبور از مهدیشهر و سپری کردن حدود دو کیلومتر به سمت شهمیرزاد در سمت چپ جاده ای به سمت شمال کوهی وجود دارد که در ابتدای آن تابلوی غار تاریخی دربند خودنمایی می کند.

پس از طی کردن جاده خاکی که به سمت شمال در دامنه کوه ایجاد شده است باید از پله ها بالا بروید تا به دهانه ورودی غار برسید. در ابتدا دالان ورودی است که ۱۴ متر طول دارد و سپس به درب ورودی می رسید. فاصله انتهای غار از درب حدود ۱۰۰ متر و عرض آن هفت تا ۳۰ متر و ارتفاع آن از دو تا ۲۵ متر متغیر است.

چکیده های عظیم در ردیف های منظم پشت سر یکدیگر قرار گرفته اند و ارتفاع هر کدام از آن ها از چهار تا ۱۴ متر متغیر است. پس از طی حدود ۷۰ متر روبروی شما یکی از بلندترین چکیده های غار با ارتفاعی برابر ۱۴.۴۸ متر قرار دارد. روبروی شما نیز دیواری آهکی قرار دارد که طول آن ده متر، ضخامت آن ۷۵ سانتی متر تا ۱.۵ متر و ارتفاع از هفت تا ۱۰ متر متغیر است.

این دیورا که به سمت چپ غار تمایل دارد را ادامه دهید از حاشیه حوضچه آب می گذرید تا به قسمت خشک و مسطح انتهای غار می رسید. سطح انتهایی غار کمی لغزنده و کف آن از خاک پوشیده شده است. این غار به علت ستون های آهکی عظیم و همچنین سهولت دسترسی پیمایشی یکی از غارهای دیدنی استان سمنان به شمار می رود.

غار دربند بزرگ ترین غار استان سمنان است که در ۲۱ کیلومتری شمال سمنان در كیلومتر ۵ شهر مهدیشهر به شهمیرزاد جاده جنب دانشكده روانشناسی خیابان دربند ‏و در واقع سه کیلومتری جنوب شهمیرزاد واقع شده است و مشرف بر دره سرسبز و خرم دربند است. این غار، در کمرکش کوه سنگی زیبایی به نام لهرد رو به مشرق قرار دارد و دره وسیع و سرسبز دربند در زیر آن گسترده شده است.

‏مدخل غار به عرض ۷۵/۲ ‏متر و ارتفاع آن ۳۵/۱ متر است. پس از عبور از دهانه و مدخل غار، وارد دالانی به طول ۲۴ ‏و عرض متوسط سه متر می شویم. این دالان، دهانه غار و تالار غار را به هم متصل می کند. انتهای دالان به تدریج كوتاه می شود، تا این که به دهانه ای به ارتفاع ۸۰ سانتی متر می رسد، پس از عبور از دهانه مذکور وارد غار می شویم. ‏وضع داخلی غار نسبتا ساده و بدون پیچ و خم است. فضای غار به صورت تالاری بیضی شکل است به طول ۹۱ ‏متر كه عریض ترین قسمت آن ۳۶ ‏متر و بلند ترین نقطه سقف آن ۲۰ متر است. ‏

ساختمان غار از نظر ‏زمین شناسی مربوط به دوران سوم و از نوع سنگ های رسوبی است که به مقدار فراوان آهک و املاح دارد از این رو سراسر آن پوشیده از ستون های بزرگ و زیبای استالاگمیت (چکنده) و استالاگتیت (چکیده) است و از این نظر، از زیبا ترین و تماشایی ترین غارهای ایران به شمار می رود. بلند ترین ستون استالاگمیت با ارتفاع ۲ ‏ متر و با قطر متوسط ۸۵/۱ ‏متر با زیبایی خاصی در وسط غار بالا رفته است. ‏آنچه در حفریات و کند وکاوهای غار به دست آمده نشانگر آن است که این غار متعلق به دوران های مختلف تاریخی است و مربوط به یک زمان مشخص نیست.

قدیمی ترین آثار به دست آمده از این غار مربوط به قرن پنجم هجری و مستندترین آنها سکه طلایی است به خط کوفی که قسمتی از آن شکسته و از بین رفته است، ولی سبک و خط آن متعلق به اواخر سلجوقی و اوایل حمله مغول است. ‏کاسه های لعابی معروف به گبری، کار مازندران و سفال های بسیار ظرپف، کار گرگان از صناایع قرن ۵-۶ هجری قدیمی ترین آثاری است که از این غار به دست آمده است. ‏این آمار تا دوره قاجاریه به چشم می خورد و چنین استنباط می شود که غار در دوره های مختلف مورد استفاده قرار گرفته است.

در تاریخ ثبت است که در حکمرانی اسپهبدان طبری در دوره سلجوقیان و جنگ های آنان با اسماعییه که در نواحی سمنان صورت گرفت، گروهی از ترس به این غار پناهده شدند که آثار به دست آمده نشان از این سکونت کوتاه مدت دارد. ‏سهل انگاری بازدیدکنندگان، این شگفتی های کمیاب طبیعت را به ویرانی کشانده است. گروه های متعدد کوهنوردی و افراد عادی با روشن کردن مشعل، نمای داخلی غار را سیاه و دود اندود کرده اند که منجر به کاهش جلوه و زیبایی آن شده است. ‏در این تخریب، عوامل طبیعی نیز بی تاثیر نبوده است. ستون های عظیم و سنگین و تخته سنگ های بزرگ که در گوشه و کنار غار پراکنده اند، حکایت از زمین لرزه های سهمناک دوران های دور می کند.

کف غار سنگلاخ و دارای پستی و بلندی های بسیار است و بر اثر رطوبت هوا قسمت زیادی از آن را گل لغزنده پوشانده که عبور از آن بی خطر نیست. با این وصف گروه های متعددی از شهرهای دور و نزدیک در طول سال از این غار دیدن می کنند. این غار از جمله غارهایی است که در صورت توجه می تواند مکانی جذاب برای ایرانگردان و جهانگردان به شمار آید.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار