مسجد امام سمنان
عکاس: امید لکزایی
مسجد امام شهرستان سمنان که به نامهای مسجد شاه یا مسجد سلطانی نیز شهرت دارد در مرکز شهر سمنان قرار دارد و یکی از مهمترین و زیباترین بناهای تاریخی و مهم استان سمنان به شمار میآید .
مجموعه مسجد امام در زمان فتحعلی شاه قاجار به همت حاج سید حسن حسنی و استادی صفرعلی معمار ساخته شده است و از جمله بناهای چهار ایوانی به شمار میآید. مسجد امام همچنین چهار در بزرگ ورودی از شمال، جنوب، شرق و شمال غربی ورودی دارد که سردرهای شمالی و شرقی آن با مقرنسهای زیبا تزیین شده است .
در شمال غربی به دالان درازی باز میشود که در انتهای آن تکیه پهنهاست. درهای شمال، جنوب و شرق دارای هشتی دالان و دهلیز هستند. بالای درهای شمالی و شرقی تزئینات مقرنسکاری گچی زیبا با دو گوشواره دو طبقه در طرفین با پشت بغلهای کاشیکاری شده دیده میشود .
در هشتیهای شمالی، جنوبی و شرقی تاقهای آجری گنبددار با تاقنماهای متعدد با لچکی کاشیکاری شده وجود دارد .
ایوان غربی به ارتفاع ۱۹.۵ متر، مفصلتر و زیباتر از ایوانهای دیگر ساخته شده است و کاشیکاری و کتیبههای زیبایی دارد. در پشت ایوان غربی، مقصوره زیبا به ارتفاع ۲۱ متر قرار دارد. در بالای این مقصوره گلدستهای وجود دارد که شامل گنبد کوچکی با پوشش کاشی فیروزهای و ساقۀ هشت ضلعی بلند است. در طرفین این ایوان دو منار بنا شده که تا نزدیک بالای ایوان رسیده ولی ناتمام مانده است .
ایوان شرقی مسجد به ارتفاع ۱۸.۵ متر دارای شکوه کم نظیری است . بر بالای این ایوان ، گلدسته ای زیبا به صورت طرح شش ضلعی، با پوشش هرمی شکل و نرده مشبک و چوبین جالبی خود نمایی میکند. صحن وسیع مسجد ، مربع و به طول ۶۲ قدم است .
در طرفین ایوانها و چهار گوشۀ صحن، چهار مهتابی بزرگ با اتاقها و حجرههایی چند و در زیر آنها شبستانهایی با پنجرههای مشبک آجری لعابدار ساخته شده است .
در پیشانی درب شمالی کتیبهای از کاشی لاجوردی وجود دارد که روی آن نوشته شده: «این بنای رفیع به دست حسین ایلیاء اصفهانی کاشی ساز و استاد فرج ا... معمار سمنانی و به سعی آقای معصومی تعمیر و مرمت شد فی رمضان المبارک ۱۳۶۸ شمسی.»
در پایین این کتیبه و زیر مقرنس کاریهای سردر مسجد، قطعه سنگ مرمری است که در آن نصف قصیده محمد حسین خان کاشانی، متخلص به عندلیب، که در تاریخ بنای مسجد و مدح فتحعلی شاه سروده شده و به خط نستعلیق حجاری گردیده به چشم میخورد .
مسجد امام (مسجد سلطانی) سمنان در سال ۱۳۱۵ توسط وزارت فرهنگ و هنر با شماره ۲۵۷ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسید .
ارسال دیدگاه