پنل تخصصي حال و آينده تئاتر ايران
نقش هنرتئاتر در ترويج و تحقيق چشم انداز بيست ساله كشور
دومين پنل تخصصي آينده پژوهي تئاتر ايران با حضور محمود رضا رحيمي به عنوان مجري پنل و كارشناسان آقايان منصور براهيمي ، حسين پارسايي و ايوب آقاخاني و هنرمند عالي رتبه سينماو تئاتر سياوش طهمورث شنبه نهم بهمن در تماشاخانه استاد ركن الدين خسروي برگزار شد .
به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛ محمود رضا رحيمي مجري دومين پنل تخصصي آينده پژوهي تئاتر ايران گفت : سال گذشته سياست هاي فرهنگي اين پنل آغاز شده بود . براي رسيدن به آينده و فرصت ها و تهديدها بايد از گذشته شروع كرد. وي افزود كتاب آينده پژوهي تئاتر ايران نوشته آقايان عقيل ملكي فر ، وحيد ملكي فر و خانم مرضيه فخرايي كتابي است كه در اين پنل مورد بررسي قرار گرفته است كتاب چالش عجيب و زيادي به همراه دارد و چون كپي برداري است و بعد خلاقيت و آينده پنداري درهنر هم قابل تامل و اجراست.
در ابتداي صحبت خود از آقاي منصور براهيمي خواستند كه توضيحاتي در مورد اين كتاب بدهند . منصور براهيمي گفت : كتاب فوق رويكردي را مطرح مي كند انتخابي را به خواننده مي دهد تا رويا پردازي كند و رويكرد قابل ملاحظه ايي را انتخاب كند كتاب افق ديدي را نشان مي دهد و مي خواهد كه تئاتري ها به آن فكر كنند كتاب آينده پژوهي تئاتر ايران در يازده فصل تهيه و تدوين شده است و اين اجازه را به مخاطب مي دهد كه در آينده به پژوهش هايي در زمينه تئاتردست يابد .
وي افزود : رويا پردازي كمك مي كند كه جامعه تئاتري به مشاركت بپردازد و رابطه گفتگو پذير را پيشنهاد بدهد چهار رويكرد را براي آينده پژوهي مورد بحث قرار ميد هد .
چهار رويكردي كه در كتاب آينده پژوهي تئاتر ايران مطرح مي شود رويكرد هنجاري است كه در اين رويكرد فرض بر رويا پردازي است كه آيا مي توان امر ممكن را ناممكن كرد كه در اين هنگام وارد مرحله دوم و اكتشافي مي شود كه اين مرحله مي گويد نه چون ما بريك ساز و كار پايبند هستيم ما حوزه جبري را نمي توانيم ناديده بگيريم . ولي در رويكردي هنجاري رويا ها را مي توان به واقعيت نزديك كرد و اينكه چه چيز اعتبار مي دهد به رويا كه به مرحله انگيزش اجتماعي مي رسد . رويا ها نه تنها اعتبار ندارند بلكه فاقد مشروعيت نيز هستند . كه در اين مورد ما دونوع شهروند داريم ساكن و شهروند، شهروندان به يكسري از قوانين متعهد هستند اما سكنه شايد تعهد نداشته باشند تئاتري ها بااختلافات فكري و نسلي كه با يكديگر دارند معلمان نسل بعد ازما هستند كه قرار است آينده را بسازند چون نسل ما آينده خود را پشت سر گذاشته است .
دكتر منصور براهيمي در ادامه صحبت هاي خود در دومين پنل تخصصي آينده پژوهي تئاتر ايران گفت: به رقم همه مشكلات بحث آينده پژوهي تئاتر ايران است كه تئاتر از امنيت بالايي برخوردار است و رويكردي چند صدايي دارد كه بستر اصلي در اين حوزه تئاتر است چون صدايي را دنبال مي كند و به خيلي از عوامل دسترسي ندارد اگر بخواهيم به رويا ها بيانديشيم گستره تئاتر خصوصي امكاناتي را ايجاد مي كند كه مي توان به آينده رسيد تماشگر فعلي ميل به اجرا دارد . تئاتر خصوصي در دنيا به تئاتر جامعه محور معروف است براي اينگونه تئاتر در ايران بستر مناسبي وجود دارد . جامعه در توليد و مصرف سهيم است .
وي در پاسخ به اين سوال كه چرا اكثر سالن ها نمايش كمدي اجرا مي شود گفت : سليقه ها متفاوت است و متاسفانه جو جامعه تئاتري به سمت اقتصاد دلالي پيش مي رود و اگر ما تئاتر كاربردي بياوريم در گستره وسيع دراماتورژي در همه ابعاد مانند روياهاي آينده ببينم در دل آن همه روياها به واقعيت تبديل مي شود دلهرآور است كه تئاتر ايران ياوري ندارد و چاره اين است كه خودمان برايش فكري كنيم و اتحادي بين جامعه تئاتري ايجاد كنيم تا آينده درخشاني را براي تئاتر ايران بسازند .
حسين پارسايي كارگردان تئاتر و دبير اجرايي تماشاخانه ايرانشهر در ادامه مبحث آينده پژوهي تئاتر ايران گفت : آسيب هاي جدي در حوزه تئاتر ايران وجود دارد كه ناشي از عوامل نبود استراتژي و چشم انداز دانست و اينكه در هر حركتي ما عادت به برنامه دراز مدت نداريم و هميشه به آنچه در روياهاي ماست در حوزه تئاتر و هنر چشم انداز در واقعيت را بايد جستجو كرد نه آنچه كه در خيال و توهم است . نسبت به چيزي كه داريم بايد عمل كنيم كسي كه در تئاتر جز هنرمندان آن نيست . چراما درگير گذشته و اكنون خود هستيم قاعدتا تا سرنوشت حوزه فرهنگ به دليل تسلط حوزه دولتي تحت تاثير خط قرمز هاست نمي توان تصميم درستي در مورد آينده گرفت.
وي افزود : چراجامعه ما در حوزه اجرا فراموش مي كند كه امروز در حوزه پژوهش و توليد و اجرا متكي به نياكان خود است بنابراين در سطوح متوسط با افرادي مواجه هستيم كه بي آنكه بدانند چه خواسته هايي دارند خود را متعلق به اين عرصه مي دانند . ظرفيت پنهاني در تئاتر كشور كه با بخش دولتي همسويي ندارد به دليل اينكه جامعه مصرف كننده بيش از توليد كننده است و انرژي ما صرف آنها مي شود . پيشنهاد بنده اين است كه ضمن كوچك سازي ساختار مديريتي كشور برون سازي كردن آن است زماني كه مسئوليت به هنرمند داده شود بيشتر مراقب است با اتفاقاتي در بخش خصوصي تئاتر و ايجاد تماشاخانه هاي خصوصي افتاده هنرمند ديگر وابسته دولت نيست بلكه دولت وابسته هنرمند است . ما يك توليد انبوه در حوزه تئاتر داريم و نبايد حوزه محتوا را قرباني ساختار كنيم .
مديريت فرهنگي با سياست ها همسو و يكپارچه نيست و بازدارنده هستند . و كمترين بودجه فرهنگي كشور به بخش فرهنگي اختصاص دارد و مي توان مدل هاي تجربه شده در كشورهاي توسعه يافته الگو برداري كرد و نيز نظارت را برعهده تماشاخانه هاي خصوصي گذاشت و تسهيلات ويژه ايي براي گروه ها قائل شد .
وي در ادامه گفت : اگر مديريت كلان در هر حوزه كارهاي خود را صرف كارهاي فرهنگي كند و به تماشاخانه ها اجازه داده شود كه به سليقه خودش نمايش را انتخاب كند ومخاطب محوري راكه جزو حلقه مفقود تئاتر كشور است را ميتوان اينگونه رواج داد .
ايوب آقا خاني مدرس و پژوهشگر نيز در باره دومين پنل تخصصي مدرسه تئاترو تماشاخانه سه نقطه در مورد كتاب آينده پژوهي تئاتر ايران گفت : كتاب حاضر كتاب كاربردي و مناسبي نيست و حاصل موهومات ذهن نويسندگان بوده و كاملا دور و بري از تجربه زيستي تئاتر است ولي محورهاي حركت آن مشخص است و بهتر است كه هنر آينده نگري را در تئاتر ايران جدي بپنداريم نويسنده دنبال مطرح كدرن خود است و فقط مي توان آن را صرفا مطالعه كرد وبا آينده تئاتري كه مد نظر ماست فاصله دارد زيرا تئاترلحظه به لحظه از نظرتعريف و ساختار تغيير مي كند .
وي گفت : براي آينده تئاتر ايران اين راهكار ها را مناسب ميدانم و به نظر من براي آينده تئاتر يكي ازمهم ترين ها وارد شدن آموزش و پرورش است مانند كشور هاي توسعه يافته بچه ها بايد از كودكي با نمايش و هنر بازيگري آشنا بشوند تا بتوانند بحران هنر را در آينده سازماندهي كنند .
وي افزود : طراحي ساز و كاري كه سيستماتيك و اتوماتيك باشد و فرد نتواند در آن تنزل پيداكند و بايد در چارچوب فرهنگي مشخص شود بدون ترديد باانجام يك نظر سنجي اين امر امكان پذير خواهد بود .
ونيز گفت : براي داشتن آينده در تئاتر راه هايي پيدا كنيم كه تاثير گذشته را بتوانيم به آينده ببريم تئاتر يك آيين صرفا هنري است و بايد دنبال راه هايي باشيم تا آثار آن را در جامعه ببينيم و بسنجيم فرم تاثير گذار است يا محتوا؟ از نظر من تكنيك كاربردي تر است تا محتوا براي اينكه هيچ چيزي وجود ندارد كه بتواند به راحتي تكنيك معنا را به مخاطب منتقل كند و سوال ذهني ما اين باشد كه تئاتر تكنيك محور باشد يا محتوا محور .
ايوب آقاخاني مدرس دانشگاه گفت : پالوده كردن عميق فضاي آموزشي خصوصا در دانشگاه ها در جذب دانشجو و هم در مقوله استادي مراسم و آييني را باید دارا باشد و نكته ديگر كنترول فضاي نشر است زيرا بيشتر كتاب هاي موجود ديگر پاسخگوي نيازمخاطب نيست . توليد فرهنگي ما وابسته به ايدئولوژي شده است . پژوهش ها بنيان علمي ندارند و افرادي هم كه وارد اين عرصه مي شوند از فقر فرهنگي رنج مي برند .تئاترما از ريشه مشكل دارد و بناي آن مديريت ها هستند .
وي افزود : ريشه ها قابل ترميم نيستند كه مقطع خود را در الويت قرار دهند تا ريشهما تقويت شوند چون در حوزه فرهنگ ما جريان بهانه جو داريم كه بايد درمان شود و هرگونه حركت زيرساختي را اين جريان بهانه جو دچار مشكل مي كند
رحيمي مجري دومين پنل تخصصي آينده پژوهي تئاتر ايران گفت : تئاتر كاربردي نياز به تخيل دارد اگر تخيل را در تماشاگر بالا ببريم به مرحله تفكر مي رسد و عدم وجود تخيل را صرفا لذت نبردن تماشاگر از نمايش ها می داند .
اضافه میشود دومین پنل تخصصی آینده پژوهی تائر ایران یکشنبه دهم بهمن از ساعت سیزده الی هفده به مدت چهار با حضور سرکار خانم دکتر نرگس یزدی ، آقایان جلال تهرانی ،منصور براهیمی و علی پور عیسی با موضوع دراماتورژی با تاکید بر چیستی و چریی دراماتورژی در تئاتر ایرن برگزار ميشود.
ارسال دیدگاه