علی نوری اسکویی در گفت و گو با پانا:

ژانر های مختلفی را در سال های اخیر از یاد برده ایم

کارگردان انیمیشن سینمایی «رهایی از بهشت» که در بخش سودای سیمرغ سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر شرکت دارد، بیان کرد: ما متاسفانه در سال های اخیر ژانرهای مختلفی را از یاد برده ایم. مثلا هنوز بچه های ما دوست دارند بروند در سینما و از دیدن فیلم های شاد لذت ببرند و دست بزنند و شاد باشند.

کد مطلب: ۵۹۱۶۳۶
لینک کوتاه کپی شد
علی نوری اسکویی از این نظر که با تنها فیلم انیمیشن سینمایی با عنوان «رهایی از بهشت» در بخش سودای سیمرغ سی و پنجمین جشنواره فیلم فجر حاضر است، کار سختی را پیش رو دارد. چراکه حضور تک اثر انیمیشن در این بخش جدا از آن که معیارهای داوری آثار رئال با پویانمایی تفاوت دارد، ممکن است در حاشیه قضاوت داوران قرار بگیرد. با این وجود از حضور فیلمش در این رقابت خرسند است. چراکه دست کم فرصتی برای دیده شدن خروجی دست اندرکاران فیلمش فراهم آمده است. آن هایی که در رقابت با فیلم های رئال عملکرد مشابهی داشته اند.
وی در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا درباره عمده ترین ویژگی های این ساخته خود گفته است:
«رهایی از بهشت» تنها اثر انیمیشن حاضر در جشنواره سی و پنجم فجر است. از این نظر که این فیلم با آثار رئال به قضاوت گذاشته خواهد شد، چقدر حرفه ای به نظر می رسد؟!
من سال گذشته جزو داوران جشنواره فیلم فجر بودم. چند اثر بلند داشتیم که برخی کارهای خوبی بودند و باقی در حد و اندازه فیلم سینمائی نبودند و صرفا فیلم بلند بودند. در هر حال این فیلم ها قضاوت شدند و جایزه گرفتند. طبیعتا شانس جایزه گرفتن فیلم "رهایی از بهشت" کمتر است چون در بخش سودای سیمرغ تنهاست. درست است که باید یک ظرف معقول و مشخصی برای آثار انیمیشن در نظر بگیریم اما این بدان معنا نیست که یک بخش مستقل در جشنواره در نظر بگبریم و چند سریال را به هر ترتیبی که شده به هم وصل کنیم و کار بلند بسازیم تا بگوئیم در بخش انیمیشن ما ۵ تا کار بلند داشتیم. این کار از نظر من منطقی نیست چون گاهی می تواند آسیب زا هم باشد. باید زمانی برسد که چندین فیلم بلند انیمیشن داشته باشیم تا بتوانیم در جشنواره به عنوان یک بخش مستقل حضور داشته باشیم. رویکرد دبیر جشنواره به نظر من رویکرد درستی است. وقتی فیلم دیگری نیست چرا باید بخشی به نام انیمیشن داشته باشیم.
اثر خودتان را با کدام فیلم ها قابل رقابت می دانید؟ منظورم از منظر انیمیشن و رئال بودن هست. به نظرتان حضور یک انیمیشن در این دوره از جشنواره صرفا نوعی دلجویی از این گونه همیشه مهجور نیست؟!
هر موضوعی را می توان از جنبه های مختلف بررسی کرد. جنبه مثبت این ماجرا برای فیلم ما این است که وقتی کاری در تمام بخش ها مثل تدوین، جلوه های ویژه، موسیقی و صداگذاری اینقدر پرکار و سنگین است، طبیعتا در این بخش ها هم باید با فیلم های زنده رقابت کند. عواملی که در این بخش ها کار کردند در فیلم های زنده هم کار می کنند و قبلا در این جشنواره سیمرغ هم گرفته اند. مثل آقای محمد رضا علیقلی که موسیقی اثر را ساختند. کار آقای آرش صادقی که صداگذاری را به عهده دارند، نیز می تواند به طور مستقل و در کنار سایر آثار دیده و قضاوت شود. اما اگر فیلم ما در یک بخش جداگانه بود نهایتا جایزه بهترین انیمیشن را می برد و کار این دوستان دیده نمی شد. طبیعتا اعضای هیئت انتخاب قابلیت هایی در فیلم دیده اند و به این نتیجه رسیده اند که کار می تواند در بخش سودای سیمرغ با فیلم های رئال رقابت کند. هدف ما این بوده که جنبه های دیگری از انیمیشن را به مخاطبان خود عرضه کنیم و نشان بدهیم که داستان های پیچیده ای که برای همه رده های سنی می تواند جذاب باشد در قالب انیمیشن قابل روایت هستند، داستان های غیرخطی با ساختارهای بسیار پیچیده ای که در فیلم های رئال قابل روایت نیستند. می خواستیم تجربه صوتی و بصری جذابی برای تماشاگر تدارک ببینیم که از سینما رفتن هم لذت ببرند. ما متاسفانه در سال های اخیر ژانرهای مختلفی را از یاد برده ایم. مثلا هنوز بچه های ما دوست دارند بروند در سینما و از دیدن فیلم های شاد لذت ببرند و دست بزنند و شاد باشند. فیلم های اکشن زمانی پرطرفدار بودند و مردم از دیدن صحنه های اکشن لذت می بردند. این مسائل و دغدغه ها در این سال ها کمی رنگ باخته است. ویترین سینما نباید خالی باشد. فیلم "رهایی از بهشت" یک فیلم اکشن پرهیجان است، با سکانس های جذاب به همراه موسیقی پرحجم و ارکسترال آقای علیقلی و صدای دالبی بسیار باکیفیت.
ادغام بخش فیلم اولی ها با سودای سیمرغ در این دوره از فجر را چگونه ارزیابی می کنید؟
من این مسئله را نوعی حمایت از فیلم اولی ها می دانم. چون تعداد جوایز و بخش هایی که در نگاه نو به این فیلم ها تعلق می گرفت، بسیار محدودتر از سودای سیمرغ بود و در واقع نمی توان گفت کسی که فیلم اولش را می سازد، کار ضعیف تری ارائه می دهد از کسی که کار دهم اش را ساخته است. نه تنها سینما بلکه هیچ هنری را نمی توان اینگونه قضاوت کرد. فیلم ها باید در کنار هم مورد قضاوت قرار بگیرند. ما می خواهیم فیلم ها را قضاوت کنیم و نه آدم ها را. می خواهیم ببینیم چه زحماتی برای فیلم ها کشیده شده و چه جریانی هنری را در سینما بوجود می آورند. این باعث می شود جوانتر ها انگیزه پیدا کنند و پیشکسوت ها در مقام مقایسه قرار بگیرند تا سعی کنند داشته های خود را ارتقا دهند. همه چیز را از منظر خوب ماجرا هم می شود دید. امیدوارم هیات داوران و اعضای جشنواره با نگاه مثبت و نگاه کمک کردن به رشد سینمای کشور به راهشان ادامه بدهند. تا اینجای کار هم من فضا را به همین شکل دیده ام.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار