درس

مصاحبه شونده ، درخواست دیدن مصاحبه قبل از انتشار را دارد ؛ چه کنیم؟

بله! معمولا غیرعادی نیست که مصاحبه شونده بخواهد قبل از انتشار مصاحبه، آن را ببیند؛ زیرا جواب دادن به برخی پرسشها می تواند برای او خطرناک باشد؛ بنابراین با اِعمال تغییراتی می خواهد بر آن کنترل داشته باشد. شما در طول حرفه خود با این نوع درخواست ها زیاد مواجه می شوید. خب اغلب باید به هر قیمتی از این کار خودداری کرده و تسلیم اینگونه درخواستها نشوید اما گاهی هم نشان دادن مصاحبه نه تنها بد نیست که خوب هم هست! کجا؟ بخوانید:

کد مطلب: ۵۳۸۹۹۱
لینک کوتاه کپی شد

خبرنگاری تعریف می کرد که در ابتدای کارم یک مصاحبه شونده بسیار دوست داشتنی از من خواست مطلبی را که درباره اش نوشته بودم را قبل از ارسال برای نشریه به وی نشان دهم _شنیده بودم کار خوبی نیست_ با بی میلی قبول کردم و ای کاش هرگز قبول نمی کردم؛ زیرا تا دریافت دوباره آن مدتی وقتم تلف شد و کم مانده بود پیش سردبیر بد قول شوم .

مشکل دوم اختلاف بر سر نگارش بود مصاحبه شونده از نحوه نوشتن چند نقل قول مستقیم راضی نبود در حالیکه من کاملا حرفهای خودش را نوشته بودم . اما او فکر می کرد با عوض کردن چند کلمه متن بهتر می شود و خواست حدود ۱۰ درصد مطلب را بیشتر و مفصل تر کند و اصلاحاتی را انجام دهد که به نظرم کاملا غیرضروری بود و از طرفی با طرز نگارش من همخوانی نداشت.

بگذریم که؛ من در پایان تصحیح های مدنظر او را انجام ندادم (به کسی تعهد انجام چنین کاری را نداده بودم) و بالاخره با تاخیر و حرف و حدیث مصاحبه برای چاپ رفت .

با ذکر این نمونه ؛ به چند دلیل زیر، غیرحرفه ای است که مصاحبه قبل از چاپ به مصاحبه شونده نشان داده شود:

چرا نشان ندهیم؟

۱_ تاخیر و تلف شدن وقت

۲_ تقاضای مصاحبه شونده برای تغییر در متن بدون توجه به نحوه ی نگارش و تنظیم مصاحبه کننده. که یکدستی آن را بهم می زند.

۳_ تقاضای مصاحبه شونده برای تغییر در نقل قول ها حتی اگر دقیقا گفته های او را نوشته باشید که ممکن است جذابیت نوشته شما را کم کند و مصاحبه را فرمایشی و سفارشی کند .

۴_ درخواست برای افزودن یا کاستن از مقدار نوشته که برای شما محدودیت های کاری ایجاد می کند چون به هرحال برای مصاحبه و مطلب شما فضایی اختصاص یافته است که معمولا نمی توانید از آن عدول کنید.

قانون کلی این است که؛ جز در مواردی خاص که خواهیم گفت، متن مصاحبه را به مصاحبه شوندگان نشان ندهید. آنها توافق کرده اند با شما مصاحبه کنند؛ دیدن و اصلاح مطلب شما بخشی از این توافق نیست (مگر اینکه قبل از مصاحبه با شما این شرط را کرده باشند و شما هم پذیرفته باشید). نحوه نگارش و تنظیم مصاحبه به شما مربوط است چون شما نویسنده اید.

چه بگوییم؟

در برابر این نوع درخواستها در نهایت احترام و نزاکت بگویید. "متاسفانه این سیاست و روش کار رسانه ما نیست" یا " باید به سردبیر بگویم که شما مایلید مصاحبه ببینید ... " به این ترتیب بدون دادن تعهدی توپ را از زمین خود به زمین سردبیر انداخته اید.

چه زمانی مصاحبه را نشان بدهید؟

مواردی هست که نشان دادن مطلب به مصاحبه شونده به نفع همه (مصاحبه کننده ، مصاحبه شونده و خواننده) است و آنهم زمانی است که مطلب تخصصی و دارای جزئیاتی فنی است که شما هم درباره آن اطلاعات چندانی ندارید(مثلا یک مطلب پزشکی با اصطلاحاتی خاص و توصیه های پزشکی). خُب اگر جایی را خوب متوجه نشده باشید و توصیه ای را نوشته باشید که برخلاف نظر کارشناسی است آنگاه از نظر حقوقی و اخلاقی قابل پی گیری است چون در اینجا حیثیت آن پزشک مطرح است و حداقل از نظر اخلاقی وظیفه دارید آن را به خطر نیندازید علاوه بر اینکه ارائه اطلاعات غلط به خوانندگان کاری کاملا غیراخلاقی و غیرحرفه ای است.

به این دلایل برخی از مصاحبه ها را قبل از چاپ به مصاحبه شونده نشان بدهید :

۱_ بررسی اطلاعات فنی و تخصصی

۲_ برای تضمین از دقت و صحت کلی آن

۳_ برای کسب اطمینان از این که به حیثیت و اعتبار آنها لطمه ای وارد نشود.

۴_ هنگام تسلیم آن به سردبیر، بتوانید او را قانع کنید که مطلب بررسی شده است .

------------------------------------------------------------------------

منبع:شیوه های مصاحبه در مطبوعات/ سوزان دان/ با اضافات و تغییر

تنظیم :اعظم عابدینی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار