عاطفه ملایری به مناسبت روز ملی شعر و ادب فارسی در گفت و گو با پانا:
ادبیات امروز دچار نوعی شتابزدگی و سانتی مانتالیسم است
عاطفه ملایری، شاعر و نویسندۀ جوان کشورمان که به مناسبت سالروز درگذشت محمد حسین بهجت تبریزی شهریار و روز ملی ادبیات فارسی میهمان خبرگزاری پانا بود، پیرامون وضع ادبیات روز در کشورمان گفت: ادبیات امروز دچار نوعی شتابزدگی و سانتی مانتالیسم است.
عاطفه ملایری، شاعر و نویسندۀ جوان کشورمان در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا به مناسبت روز ملی زبان و ادبیات فارسی و درگذشت سید محمد حسین بهجت تبریزی «شهریار» با اشاره به این که در حوزۀ آثار جدید خود یک مینیمال فردی جدید دارد، گفت: ترجیحم این است که مجبور نیستم سالی یک بار یک اثر بیرون بدهم و فکر می کنم که این امر تنها عامل ماندگاری اسم نیست، چون به این امر معتقدم.
ملایری خاطر نشان کرد: ما مثلاً شعر و ادبیات روسیه را نگاه می کنیم که نیکلای گوگول صاحب شنل معروف چه تأثیر به سزایی در ادبیات روسیه گذاشت و این اتفاق دقیقا بعد از انتشار شنل افتاد، به طوری که داستایوفسکی بعد از آن گفت که ما همه از زیر شنل بیرون آمده ایم، و این جمله یعنی انتشار این اثر مهم و تأثیر گذار بوده است.
شاعر و صاحب کتاب «باد با خود همه را خواهد برد»، در ادامه، ضمن بررسی اثر «شنل» تصریح کرد: ظاهراً هنگامی که گوگول این داستان را می نویسد که کار مجله انجام می داده است و فیلمنامه نویسی هم می کرده است، اما آن تأثیر، ظاهراً در زمان خودش به چشمش نمی آمده است، یعنی شاید فکر نمی کرده است که انتشار «شنل» تأثیر به سزایی باشد.
وی ضمن تأکید بر این امر که خود این دیدگاه را می پسندد و برایش خوشایند است که صاحب اثر می تواند دیر به دیر اثری روانه بازار کند اما پشت آن اثر مطالعه و فکر بیشتری باشد و اثر را ماندگار تر کند ولو کمتر، گفت: ما در دوره ای هستیم که به نظر من در این دوره باید نظر بزرگان و صاحب نظران را در این زمینه پرسید که حال شعر امروز چطور است یا این که از حال جوانان نسبت به شعر امروز چقدر راضی هستند؟؟؟
ادبیات امروز دچار نوعی شتابزدگی و سانتی مانتالیسم است/امروز حرفه ای به حوزۀ ادبیات پرداخته نمی شود
ملایری در ادامه، ضمن انتقاد از این امر که این خوب بودن به صورت کلی است و امروز اگر می گویم که همه چیز خوب است و در دورۀ خوبی هستیم، یک اعتقاد شخصی است، ادامه داد: ادبیات امروز دچار نوعی شتابزدگی و سانتی مانتالیسم است.
وی در ادامه، با اشاره به این که نمی توانیم بگوییم که احساس در هیچ اثر ادبی و هنری نباشد، افزود: زیاده روی در احساس در آثار ادبی به یک سانتی مانتالیسم تبدیل می شود و در کنار آن نگاه می کنیم و می بینیم که رویکرد امروز، معرفی آدم هاست، اما به چه شکلی؟ از طریق همین شبکه های اجتماعی که امروز به عادی ترین روزمرگی مردم تبدیل شده است.
این نویسندۀ حوزۀ ادبیات، در ادامه، ضمن انتقاد از این امر که امروز خیلی حرفه ای به حوزۀ ادبیات پرداخته نمی شود، اظهار داشت: امروز مد شده است که هر کسی که یک نوشتۀ ادبی دارد، نام آن را دل نوشته می گذارد و آن را منتشر می کند دل نوشته,نوشته ایست که نمیتوان نام شعر بر آن گذاشت شاید به لحاظ احساسی زیبا باشد اما معمولا فاقد ساختار شعریست و من فکر می کنم که این نگاه در ادبیات امروز ما مد شده است.
ملایری در ادامه، ضمن ابراز خرسندی از این امر که امروز افراد زیادی هستند که در حوزۀ ادبیات دست به قلم دارند، تصریح کرد: این خیلی خوب است که خیلی ها دست به قلم دارند اما نمی شود، هر نوع دست نوشته ای را در قالب چارچوب ادبی گنجاند؛ نمی توانیم بگوییم من نقاشی را دوست دارم و این چیزی که من خلق کرده ام نقاشی است و این در حالی است که تنها کسی که نقاش است می تواند این اثر را به درستی ببیند و قبول کند که آیا این اثر نقاشی هست یا خیر، شعر و نثر نیز از این قاعده مستثنا نیست.
خالق مجموعۀ شعر «بی تو شاعر خواهم مرد » در ادامه با تأکید بر این امر که از وقتی که پای مینیمال شعری و یا مینیمال داستانی به ادبیات امروزه ی باز شد، باعث شد که افراد و مخصوصاً جوان تر ها، در سنین خیلی پایین تر از من، اسم پرداختن به این دلنوشته ها را شعر بگذارند و به نظر من وضعیت شعر امروز آن چه شد که در حال حاضر می بینیم، خاطر نشان کرد: حال اگر ما بخواهیم شعر امروز را در قالب همین شبکه های اجتماعی ببینیم دو حالت دارد، حالت اول آن این است که حتی عوام ما به واسطۀ علاقه مندی ایرانیان به ادبیات که همیشه در ما بوده است، به شعر و داستان حتی در پارت های بسیار کوچک در شبکه های اجتماعی از جمله اینستاگرام و یا تلگرام، علاقه نشان می دهند.
وی ادامه داد: یکی از دوستانم در همین حوزه به من گفت من مدت هاست که کتاب نمی خواندم ولی چقدر جالب است که از فلانی، فلان بخش از کتابش را خواندم و خیلی جالب بود، داخل اینترنت به دنبال دانلود کتابش گشتم و خواندم، و این می تواند یکی از اثرات شبکه های اجتماعی در میان مردم باشد.
این نویسندۀ جوان کشورمان در ادامه ضمن تأکید بر این امر که شاید آدم بتواند که کارش را به صورت کامپیوتری انجام بدهد، اما نمی شود هیچ کتابی را به صورت اینترنتی خواند، گفت: این امر باعث می شود که کسی که متمایل به خواندن و مطالعه باشد، مطمئنا می رود و کتاب می خرد و همین اتفاق دوباره می شود آشتی دست با ورق، آشتی آدم ها با مطالعۀ خود کتاب.
عادت داریم برای خودمان هم دغدغه تراشی کنیم
این نویسندۀ جوان کشورمان ادامه داد: دغدغه های کار، و تحصیلات و دغدغه های اجتماعی، امروز گریبان گیر شده است و اگر همۀ این ها را کنار بگذاریم، ما عادت داریم برای خودمان هم دغدغه تراشی کنیم، در حالی که اگر بخواهیم همه می توانند برای مطالعه وقت بگذارند.
ملایری با اشاره به این امر که امروزه دغدغه ها، فرصت مطالعه را از مردم گرفته است و اگر هم به مطالعه بپردازند، به آثار کوتاه خواهند پرداخت، اظهار داشت: نه این که بگوییم که رمان مکتوب مثل گذشته نیست و امروزه مخاطب ندارند، اما به جرأت می توانم بگویم که همه چیز کوتاه شده است، انگار خواندن از حوصلۀ مردم خارج است و دیگران رمان های قطور نمی خوانند، یعنی انگار مردم ترجیح می دهند که یک داستان کوتاه خوب بخوانند تا یک رمان.
وی در ادامه ضمن تأکید بر این امر که می توانیم انسان ها را با خواندن داستان های کوتاه به مطالعه عادت دهیم، خاطر نشان کرد: من در ابتدای کار یک داستان کوتاه نوشتم، و در پی آن مطمئناً همین کار را ادامه خواهم داد، الان هم در حال تألیف مینیمال های داستانی هستم، چون می دانم که مطالعۀ آثار طولانی و بلند از حوصلۀ مردم خارج است.
ترغیب مردم به کتابخوانی مستلزم تبلیغات زیاد است/کودک باید در منزل کتاب را در دست پدر و مادر خود ببیند
خالق مجموعۀ شعر بی تو شاعر خواهم مرد، در ادامه، با اشاره به این امر گفت : امروز می بینیم که مردم در مترو و یا اتوبوس در حال خواندن یک کتاب کوچک هستند و اصلا مهم نیست که چه حجمی دارد، ضمن تأکید بر اهمیت سمت و سو دادن مردم به مطالعه، تأکید کرد: ترغیب مردم به کتابخوانی مستلزم تبلیغات زیاد است.
وی ادامه داد: باید بیاییم و برای پدر و مادر ها در خانه جا بیندازیم که کودک باید در منزل کتاب را در دست پدر و مادر خود ببیند و یا این که در خانه یک کتابخانۀ کوچک وجود داشته باشد، که کودک با فضای کتابخانه و کتابخوانی آشنا باشد.
رکن و بنیان اصلی پرورش کانون خانواده است
ملایری پیرامون جایگاه مطالعه در خانوادۀ خود نیز، اظهار داشت: من کلاس اول ابتدایی بودم و علاقه مندی من به کتاب از همان زمان آغاز شد، من در آن زمان جلوی کتابخانۀ پدرم می ایستادم و با این که تیترهای کتاب ها را به سختی می توانستم بخوانم و در همان زمان بود که من با خودم می گفتم که آیا زمانی می رسد که من سوادم بالاتر برود تا بتوانم ببینم که این کتاب چیست؟
وی با اشاره به این امر تصریح کرد به یاد دارم که مادرم همیشه برای ما قصه می گفت و پدرم برای ما شعر می خواند و ما حتی معانی این اشعار را به درستی درک نمی کردیم و سال ها بعد، زمانی که به ادبیات علاقه مند شده بودم، از پدرم می خواستم تا اشعاری را که در کودکی برای من خوانده است دوباره برایم بازخوانی کند.
این نویسندۀ جوان کشورمان در ادامه ضمن انتقاد از این امر که خانواده ها آن قدر که به مسائل حاشیه ای می پردازند، به ترغیب فرزندان به سوی مطالعه نمی پردازند، تأکید کرد: حالا ما نمی گوییم به اجبار، اما خانواده باید زمینه های مطالعه در فرزندان را ایجاد کند و این امر، موضوع بسیار مهمی است که از آن گریزی نیست.
گفتنی است عاطفه ملایری به تازگی مجموعه ای با عنوان «بندهای آزاد» را که حاصل کار گروهی تعدادی از شاعران سپید سرا و غزل سراست راهی عرصه ادبیات کردند.
ارسال دیدگاه