حسین قناعت در گفت و گو با پانا:
بازیگر کودک باید حوصله بازی در این جنس کارها را داشته باشد
کارگردان فیلم سینمایی «دزد و پری» گفت: اگر یک بازیگر می خواهد در فیلم کودک بازی کند، باید ابتدا در نظر بگیرد آیا حوصله کار کردن با بچه ها را دارد یا نه. چون ممکن است در یک کار با ۲۰ بازیگر کودک که برای اولین بار است جلوی دوربین میروند، سروکار داشته باشد.
نشست خبری فیلم سینمایی «دزد و پری» در خبرگزاری پانا برگزار شد. در دومین گزارش این نشست بهزاد فراهانی بازیگر نقش سرهنگ با اشاره به اهمیت بیشتر فیلم های کودک و نوجوان در دهه های گذشته بیان کرد: در دهه ۴۰ جشنواره ای جهانی به نام کودک و نوجوان در ایران برگزار می شد مثل آنچه که اکنون هم در جریان است. با این تفاوت که فیلم هایی ساخته و نمایش داده می شد که از نظر تاثیرگذاری کیفیت بهتری داشتند. چنانچه خود من اسم فیلم های شرکت کرده در آن را از یادم نمی بردم. چراکه این تفکر وجود داشت که برای سینمای کودک باید سرمایه گذاری کرد و انرژی گذاشت. اما حالا وضعیت چطور است؟! مگر بچه های ما نمی توانند مثل بچه های سایر کشورها در سینما جایگاه ویژه داشته باشند؟!
حسین قناعت کارگردان «دزد و پری» نیز در این رابطه گفت: این در حالی است که بچه های ما امروزه با مبلغ کمی فیلترشکن می خرند و روی لپ تاپ هایشان نصب می کنند و با جهان ارتباط برقرار می کنند و هیچ منعی برایشان وجود ندارد.
مرتضی زارع بازیگر فیلم «دزد و پری» نیز درباره حضورش در این پروژه بیان کرد: من بیش از ۱۲ سال است که با حسین قناعت دوست هستم و همکاری می کنم و در چند تله فیلم و سریال و فیلم با یکدیگر همکاری کرده ایم. جذابیت فیلم «دزد و پری» در فانتزی موجود این فیلم برای من بود. قهرمان این فیلم بچه ها هستند. برخلاف یکسری فیلم های کودک ایرانی که چنین نیست. بزرگترها در این فیلم تنها با کودکان همراه می شوند اما دخالت چندانی در پیشبرد داستان ندارند و این دو ویژگی را کمتر می توان در فیلم های کودک ایرانی سراغ گرفت.
وی در پاسخ به این که آیا بازی کردن در کارهای کودک، جنس بازی تخصصی نیاز دارد، گفت: به نظر من بازیگری را نباید در ژانرهای مختلف جدا کرد. بازیگر باید بتواند هم اثر جنگی را باور پذیر بازی کند و هم فیلم کودک را. حتی همان زمان کار طنز را هم باور پذیر بازی کند. من هم نقش های جدی بازی کرده ام و هم نقش های فانتزی یا دارای رگه های طنز. سعی کردم هم یاد بگیرم هم آموخته هایم را به کار ببرم.
قناعت با اشاره به مشکلات فیلمسازی برای کودکان و نوجوانان توضیح داد: من بعد از دزد و پری دو فیلم دیگر هم برای کودکان ساختم. یکی «قهرمانان کوچک» و دیگری سری دوم «دزد و پری». اما هنوز احساس خستگی می کنم. اساسا بعد از ساخت فیلم «ماجرای اینترنتی» هم چند سالی به دلیل شرایط اکران بد فیلم های کودک، سراغ این ژانر نرفته بودم. اما نکته مهم در ارتباط با بازی در این جنس کارها این است که سینمای کودک برای بازیگری که در این ژانر به ایفای نقش می پردازد، باید جدی باشد. زیرا مجاب کردن شورا برای ساخت فیلم کودک دشواری های خاص خود را دارد. بعد از تصویب طرح وقتی با بازیگران وارد مذاکره می شویم متاسفانه بعضی از همکاران حوصله کار کردن را ندارند و فشارهای زیادی به کارگردان در روند کار تحمیل می کنند. اگر یک بازیگر می خواهد در فیلم کودک بازی کند، باید ابتدا در نظر بگیرد آیا حوصله کار کردن با بچه ها را دارد یا نه. چون ممکن است در یک کار با ۲۰ بازیگر کودک که برای اولین بار است جلوی دوربین میروند، سروکار داشته باشد. بنابراین اگر حوصله این جنس کارها را ندارد، نباید از ابتدا بپذیرد که در این اثر حضور داشته باشد. بنابراین من نیاز به
گروهی در پشت صحنه دارم که آرامش کار را حفظ کند و مثل یک خانواده صمیمیت بین اعضا تا پایان حفظ شود.
بهزاد فراهانی نیز در این باره گفت: درک این که یک گروه در همکاری با هم فیلمی می سازند و خلاقیت کار کردن با بچه ها در این است که بازیگر آرامش خود را حفظ و به کار کمک کند. در غیر این صورت فیلم خوبی نتیجه نمی دهد. بازیگری برای آدم های متفاوت با مکاتب متفاوت فرق دارد. البته مکتب به معنای آنچه در تلویزیون می بینیم نیست. مثلا بازی طنز در تلویزیون اصلا معنایی ندارد. در کار گروهی هر کسی باید کار را برای خودش بداند و احساس تعلق کند.
ارسال دیدگاه