دلنوشته ای برای رهبر

ای باد صبا خاکی از ره بیار که توتیای چشم کنم، چشمی بی قرار که نشانی کوی یار را از صفحه امواج نظاره کرده است،دل دریائی ام را بی قراری حاکم است.همه تلاطم و بی قراریش برای دیدار جمال نورانی آن سلاله نوراست.ساحل وجودم در حسرت ترنم آخرین تپانچه صدای حرکت امواج ملتی است که حرکتش را از ثبات قدم های آستان عشق برسرزمین دیار یارانش در دوران دفاع مقدس احساس کند.گرچه می دانم ، رمقم عمق نگاهم از نفوذ سخن و نورانیت سیمای پر فروغش لبریز می گردد.

خبر آمدنت در کوی و برزن شهرم پیچیده است . قطره وجودم هوس اقیانوس متلاطم خیل عظیم مریدانت کرده است. بی قرار تر از همیشه منتظر دیدارت لحظه شماری می کنیم.

عکس هایت ، یکان یکان در دستان مردمان دیارم دست به دست می شود، کاش عکس نگاهت را در سرزمین مادریم از سال ها قبل بدست می داشتم ؛ولی دیری نخواهد گذشت که از روزنه نگاهم با دوربین شخصی ام از توعکسی خواهم گرفت که برای همیشه عمق جاودانگی حضورت را احساس کنم.

چشم هایم شوق باریدن گرفت ولی شعف دوست داشتن تو را در دلم هنگامی به نمایش خواهد گذاشت که تجسم نورانیت تو را در خیابانی از شهرم که مزین به عکس شهیدانش شده باشد نظاره کند.

می دانم که طپش سینه مشتاقان تو بی سوز نیست . دل مادران هم رزم شهیدم سال هاست که انتظار قدوم تو را بر مزار شهیدانشان می کشند این حسرت نیست بلکه غیرت است که تو را بسوی خود می خواند. شوق است که قلم به ذوق آورده است، تصور و تصویر نیست نورانیت و تصدیق است که در صفحه دل حک شده که همه پاکی و صفا بصیرت و وفا با همه پاکی و قداست که امام پیشوایم می آید . کاش می شد همه معلمی ام را با همه دانش آموزانم به پای یک لحظه دیدارت عوض می کردم و آنگاه که محو خوبی تو می شدیم همچون قطره ای به اقیانوس بیکران نگاهت عکسی در آئینه چشم نور انی تو می گشتم ، نگاهت ، کلام گرم و جان بخشت ، طراوت بهاری را به قلب مشتاق مریدانت خواهد بخشید. سرشار از معنویت ، غرق در نشاط و بهجت خواهم گشت آنگاه که چشمان غرق در شبنم اشکم را در محفل حضورت بهارینه کنم. ای گرامیترین راهبرم دلم لبریز از محبت تو و روحم شاداب و خرم از وصال خواهد شد آنگاه که بخوانم هر لحظه بتاب ای ماه ، تاگم نشود مقصود تا گم نشوم در راه .