یادداشت/
یک سوزن به خودمان بزنیم یک جوالدوز به مردم/ مزدورها از کجا می آیند؟
یک شکست باعث شد تا آقای رئیس از کوره در برود و اظهاراتی دور از انتظار را درباره هموطنانش داشته باشد.
به گزارش خبرنگار ورزشی پانا، روبرو شدن ایرانی هایی که برای کشور دیگر به میدان می روند با ورزشکاران ایرانی از قبل هم قابل پیش بینی بود. جدال حبیب الله اخلاقی از ایران با سامان طهماسبی از آذربایجان اولین گام تقابل بود بدون حاشیه خاصی با برتری نماینده ایران تمام شد. سپس احتمال برخورد راحله آسمانی با کیمیا علیزاده در تکواندو مطرح شد که شکست دو ورزشکار این موضوع را منتفی کرد تا نوبت به تکواندو مردان در وزن ۸۰ کیلوگرم برسد؛ جایی که مهدی خدابخشی پس از پیروزی مقابل حریفی از هندوراس باید با میلاد بیگی تکواندو کار ایرانی الاصل جمهوری آذربایجان روبرو می شد.
تقابل در وزن ۸۰ کیلوگرم مهم ترین برخورد دو ایرانی با یکدیگر بود که منجر به اظهارات عجیب و دور از انتظاری از رئیس فدراسیون تکواندو شد. خدابخشی بر خلاف انتظار ظاهر شد و بیگی که روحیه ای فوق العاده برای اثبات خودش داشت به آسانی حریفش را شکست داد تا سند حذف نماینده ایران را امضا کند و خودش به نیمه نهایی برود.
هر چند که درباره علت های فنی شکست خدابخشی و نتایج دور از انتظار او و فرزان عاشورزاده باید اهالی فن در تکواندو سخن بگویند اما اظهارات محمد پولادگر رئیس فدراسیون تکواندو جای تامل دارد. او که به نظر می رسید به لحاظ حذف فرزان عاشورزاده و مدال آوری کیمیا علیزاده در فضایی ما بین ماتم و شادی قرار داشت " رضا مهمان دوست " و " میلاد بیگی " را مزدور خواند.
این اظهاراتی است که رئیس فدراسیون تکواندو پس از حذف خدابخشی انجام داده است:
" متاسفم برای کسانی که با پول مردم رشد کرده و مثل مزدور به کشورهای دیگر میروند و در رویداد بزرگ جلوی چشم مردمان ایران روبهروی یک هموطن میایستند. پول چقدر ارزش دارد؟ "
" آیا پول اینقدر ارزش داشت که باعث ناراحتی مردم ایران شوند و کسی مزدوری کند؟ من اینها را هموطنان خودم نمیدانم. من بیشتر شرایط به وجود آمده را عامل باخت خدابخشی میدانم. بیگی هم در کلاس فنی ایران آموزش دیده و توانست جلوی خدابخشی اینگونه مبارزه کند. او به خاطر پول در میدانی که باعث شادی هموطنانش میشود زیر پرچم کشور دیگر مبارزه کرد. آیا او میتواند خودش را ببخشد؟ "
در قبال اظهاراتی که کاملا مشخص است ناشی از عصبانیت است باید جناب رئیس پاسخگوی چند سوال باشد.
۱. در اینکه رشد کردن در یک کشور و به میدان رفتن برای کشوری دیگر امری ناپسند است شکی نیست. اما آیا فدراسیون تکواندو شرایطی را برای تامین حداقل های زندگی ورزشکارانش تدارک دیده است تا از پس زندگی شخصی شان بر آیند و برای آینده اندک اندوخته ای داشته باشند؟ ورزشکار حرفه ای عمر و سلامتی اش را می گذارد که در نهایت دست فروش شود؟
۲. رفتن مربی به کشورهای دیگر امری طبیعی است اما عقل سلیم می گوید شما باید ارزش نیروهای خوبتان را بدانید و برای حفظ آنها نهایت تلاش را انجام دهید. اما ایا درباره مهمان دوست اینگونه بود؟ تنها به گوشه ای از اظهارات مهمان دوست در مصاحبه با اعتماد را بخوانید: " آقای سیدمحمدپولادگر، مرا کنار میگذارید عیبی ندارد، اما حقم را چرا نمیدهید، این پول، حق فرزند معلول من است. خرج دارو و درمان و پرستار اوست... پسرم را از دست دادم. پولی که به من ندادند تا برای درمانش هزینه کنم را باید برای ختمش بپردازم... باید برویم و در قبر بخوابیم تا بفهمند. باید هر دفعه دختر بیمارم را از طبقه چهارم ساختمان به دوش بگیرم و به بیمارستان منتقل کنم. مشکلات آنزیمی و غددی هر روز حال او را خرابتر میکند. "
۳. آقای پولادگر به طور قاطع میلاد بیگی را خائن خوانده است؛ اما آیا رئیس فدراسیون اشک های میلاد را که نه از سر شوق بلکه از روی ناراحتی بود پس از شکست دادن مهدی خدابخشی را ندید؟ چگونه ممکن است فردی مزدور برای شکست خوردن کشورش اشک بریزد؟
۴. آقای رئیس از مزدور بودن حرف زده است؛ اما در همین کاروان ایران لیلا رجبی را داشتیم که از بلاروس آمد، تابعیت ایران را گرفت و برای ایران در آسیا افتخار آفرینی کرد. نظر آقای پولادگر درباره لیلا رجبی چیست؟ لیلا رجبی که حالا برای مردم ما عزیز و قابل احترام است در کشوری دیگر بزرگ شد اما ترجیح داد ادامه ورزش حرفه ای برای ایران باشد هم مزدور است؟ همانطور که به لیلا رجبی احترام می گذاریم باید به تصمیم میلاد بیگی هم احترام گذاشت.
۵. آقای پولادگر جایگاه شما در این ناکامی کجاست؟ مهدی خدابخشی مغلوب قدرت مزدوری شد اما فرزان عاشورزاده چرا در همان گام اول حذف شد. چرا باید سونامی تکواندو جهان در ۳ ثانیه مانده به پایان بازی را برده تلقی کند. در حذف فرزان و خدابخشی قطعا عوامل مدیریتی و فنی هم دخیل هستند.
۶. آقای رئیس؛ به این اسامی خوب دقت کنید: امید کردستانی (مدیر بازرگانی و معاون ارشد کمپانی "گوگل" )؛ انوشه انصاری (موسس و مدیر کمپانی بزرگ "Telecom Technologies" امریکا و اولین زن فضانورد ایرانی )؛ امیر مجیدی مهر (معاون ارشد بخش رسانه های دیجیتال شرکت "Microsoft" )؛ پروفسور توفیق موسیوند (مخترع نخستین قلب مصنوعی داخل بدن انسان )؛ پروفسور لطفی علیعسکرزاده (بنیانگذار نسل سوم کامپیوتر در جهان)؛ فرزاد ناظمی (مدیر فنی کمپانی "یاهو")؛ پیر امیدیار (مدیر کمپانی e-bay)؛ سینا تمدن (معاون ارشد شرکت "اپل")؛ پروفسور مجید سمیعی؛ قاسم اسرار (عضو هیئت مدیره ایستگاه فضایی ناسا) و ...
آقای رئیس؛ این ها هم مزدورند؟ بدون شک هیچ ایرانی اگر امکانات فراهم باشد بار سفر نخواهد بست و آنچه دارد را برای کشورش به ارمغان خواهد آورد. واژه هایی مانند غرب زده، عامل استکبار و مزدور سالهاست برای لاپوشانی ضعف مفرط مدیریت نخ نما شده است. خودتان را اصلاح کنید که دستگاه تولید آنچه شما مزدور می دانید سیستم مدیریت است. وقتی توانایی نگه داشتن قهرمان های این کشور را ندارید لطفا تهمت نزنید.
آقای پولادگر؛ به جای اینکه عصبانی باشی یک سوزن به خودت بزن یک جوالدوز به دیگران. برنز کیمیا علیزاده را کنار بگذارد. خودت هم می دانی که تکواندو ایران در ریو ناکام بزرگ بود. جایگاه رئیس فدراسیون در این ناکامی کجاست.
ارسال دیدگاه