۱۷ مرداد روز خبرنگار؛

پاس داشته می شویم اما...

ما پاس داشته می شویم تا نخواهیم بدانیم که سرنوشت فیش های حقوقی نجومی به کجا رسید و سرمان گرم این نشود که کرمانشاه همین چند وقت پیش چه غباری را به خود دید؟!

کد مطلب: ۵۲۴۵۴۸
لینک کوتاه کپی شد
جشن گرفتن و شادی کردن به هر بهانه ای خوب است. مناسبت ها این خوب بودن و گردهمایی های دسته جمعی را فراهم می کنند. باید خرسند بود از این که روزی در تقویم به نام روز قلم ثبت شده است و بهانه ای است تا رسالت نوشتن پاسداشته شود. آری! عادتمان این است که وقتی یک روز در تقویم پاس داشته می شود یعنی در روزهای دیگر آنقدرها که باید مورد ارج نیست.
اساسا آنچه که به تقویم می پیوندد در حافظه تاریخی ثبت می شود و بهانه ای برای پاسداشت اش نیاز است. مثل همین روز خبرنگار که در گرماگرم تابستان های داغ عده ای را بر آن می دارد که خبرنگاران و فعالان عرصه خبر را به دورهمی و ارسال چند کارت تبریک و هدیه و کارت و هدیه مهمان کنند. اما دریغ از شانیتی که باید و شاید و آه باید کشید به حال زمانه ای که خبر خود می رود به حاشیه و متن می شود محور و اصل.
آری! ما پاسداشته می شویم تا بدانیم که روزهای دیگر از این خبرها نیست و باید حواسمان را بیشتر به خودمان جمع کنیم تا مبادا پایمان را از گلیم درازتر کنیم و بخواهیم چیزهایی بدانیم که به مذاق عده ای خوش نیاید. ما نباید بخواهیم که بدانیم و این است شرح حال این روزهای خبر که می رسد به مشتی اخبار دم دستی و سطحی از این که فلان نطق سیاسی در فلان نقطه کشور اعتراض به دنبال داشته یا فلان چهره مشهور از کدام برند ورزشی خرید می کند و چند وقت است که از همسرش جدا شده است!
ما پاس داشته می شویم تا نخواهیم بدانیم که سرنوشت فیش های حقوقی نجومی به کجا رسید و سرمان گرم این نشود که کرمانشاه همین چند وقت پیش چه غباری را به خود دید؟! ما انگار نباید بخواهیم که بدانیم که در کشورمان چه می گذرد.. ما انگار نباید بخواهیم که بدانیم. اما چه بخواهند چه نخواهند نیک می دانیم که دانستن و اندیشه کردن برتر و بهتر از پاس داشته شدن است آن هم تنها در یک روز... پاس داشته شدن خوب است اما نباید که به تاریخ بپیوندد. پاس بداریم روز قلم را اما نه در تقویم.
یادداشت از: رکسانا قهقرایی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار