مصطفی آل احمد از مستند جدید و بلاتکلیفی اکران «نویسنده بودن» می گوید
مصطفی آل احمد از پایان یافتن تدوین مستند «گِرو گَر» خبر داد و از عدم اکران دیگر مستند خود «نویسنده بودن» از گروه هنر و تجربه اظهار گله گی و شکایت کرد.
مصطفی آلاحمد، که بهتازگی تدوین مستند تازه اش به نام «گِرو گَر» را به اتمام رسانیده است در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا، درباره معنی نام فیلمش «گِرو گَر» چنین توضیح داد: «گِرو گَر» اسم فاعل از ریشهی «گِرو» و به معنی کسی است که چیزی را گِرو میگیرد. او اضافه کرد فیلم، موضوعی چندگانه دارد و ساختار این مستند به شیوه ای تجربی طراحی شده است، تحقیق و ساخت آن بیش از سه سال زمان برده و هم اینک وارد مرحله صداگذاری شده است.
آلاحمد افزود: همزمان با پژوهشهای صورت گرفته برای این مستند، فیلمبرداری آن را هم در چندین نوبت انجام دادیم، هرچند در نهایت بسیاری از راشهای ضبط شده را کنار گذاشتم و معطوف نوعی بیان انتزاعی شدم. سعی کردم برخلاف روال معمول مستند سازی، در این فیلم به بیانی تجریدی نزدیک شوم که خبری از اطلاعات مرسوم مستند سازی در آن یافت نمی شود و همه چیز در یک مفهوم گرایی شکل می گیرد که کمتر روال ساخت مستند سازی است.
«گِرو گَر» به تهیهکنندگی و کارگردانی مصطفی آلاحمد با فیلمبرداری محمد حدادی و داوود عباسی انجام شده و صدا گذاری آن را محمود موسوینژاد به عهده گرفته است. آل احمد می گوید: در شیوه ی مستند سازی که پیش گرفتم تدوین بخش مهمی از جریان ساختمان محتوایی فیلم است. بنابراین تدوین این فیلم را هم مانند مستند «نویسنده بودن» خودم به عهده گرفتم.
آلاحمد همچنین از عدم اکران ساخته ی دیگرش مستند «نویسنده بودن» که تنها مستند بلندی است که به زندگی سیاسی، اجتماعی و خصوصی زندهیاد جلال آلاحمد میپردازد و تندیس بهترین فیلم مستند پرتره را از جشنواره سینما حقیقیت دریافت کرده از گروه سینمای هنر و تجربه گلایه کرد. وی بهانه ها برای عدم اکران آن را نتیجه ی برخوردهای سلیقه ای، سیاسی و ممیزی در هنر و تجربه خواند.
وی در ادامه گفت: هنر و تجربه گفته است: «فیلم را باید به مناسبت سالمرگ یا زادروز جلال آل احمد اکران کنیم.» پرسش من این است مگر اکران فیلم، تک نمایش است که نیاز به مناسبت داشته باشد؟ آیا این استدلال برای یک گروه سینمایی، آن هم گروه سینمایی هنری حرفه ایست؟ اما حتی برای این منظور هم هنر و تجربه عزمی نشان نداد.
آل احمد در پایان خاطرنشان کرد: هنر و تجربه قرار نبود دست و پای خودش را با ممیزی و برخورد های سلیقه ای ببندد، به نظر می رسد گروه هنر و تجربه نیز در سراشیبی احساسات گرایی و برخورد سلیقهای با آثار قرار گرفته است. سینمایی که امروز مدیران و مردم و هنرمندان به آن افتخار می کنند و با آن عکس یادگاری می گیرند سینمایی نیست که پرچم پر فروش های اکران را در دست دارد. امیدوارم هنر و تجربه طوری عمل نکند که فیلمسازان تجربی و مستقل ما که در ابتدا به این گروه خوشبین بودند از آن ناامید شوند، هنر و تجربه اگر حمایت فیلمسازان را نداشته باشد، به راحتی حذف خواهد شد زیرا هستند کسانی که اصل آن را قبول ندارند. هنر و تجربه تنها با اندیشه های پویا و جوان که سلیقه ی شخصی و دولتی در آن حاکم نباشد، خواهد توانست بستری برای سینمای آزاد و مستقل ایران قرار گیرد در غیر این صورت، بود و نبود آن فرقی نخواهد داشت و تبدیل به یک جریان انفعالی خواهد شد که تنها بخشی از بودجه ی سینما را به خود اختصاص داده است.
ارسال دیدگاه