یادگیری سطحی در مدارس حاکم است/دانشآموز مفاهیم درسی را نمیآموزد
عضو پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش گفت: یادگیریهای سطحی در مدارس محور ما است و دانشآموزان به خوبی مفاهیم درسی را نمیآموزند.
به گزارش پانا شهر تهران ،محمد حسنی عضو هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات وزارت آموزش و پرورش درخصوص ناتوانی دانشآموزان از پاسخگویی به سوالات مفهومی و کاربردی به ویژه در امتحانات نهایی اظهارکرد: یكی از علل اصلی ناتوانی دانش آموزان در پاسخگویی به سوالات مفهومی به کیفیت آموزش و نوع مواجهه دانشآموزان با درس و یادگیری مربوط است.
وی افزود: اگر یادگیریهای سطحی در مدارس محور کار باشد و دانشآموزان عمیقاً درگیر محتوای برنامهها و كتاب های درسی نشوند در چنین شرایطی دانشآموز به خوبی مفاهیم درسی را درک و فهم نمیکند و در امتحانات نهایی که سطح سوالات، سطوح بالای یادگیری را هدف قرار داده و آن را میسنجد، برای پاسخگویی دچار مشکل خواهد شد.
عضو پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش گفت:هماکنون جریان یاددهی و یادگیری در مدارس به گونهای است که به عنوان مثال به دانشآموزان راه رفتن را آموزش میدهند اما درآزمونهای پایانی از آنها میخواهیم و انتظار داریم که اقدام به پریدن کنند. هر چند اهداف برنامه درسی بر مبنای یاددادن پریدن به دانش آموزان تعریف شده است اما در عمل و در فرایند یاددهی و یادگیری راه رفتن یاد گرفته میشود.
حسنی ادامه داد: دانشآموزان برای یادگیری عمقی درگیر متن كتاب نمیشوند و عمدتاً به دنبال قبولی و نمره هستند نه یادگیری عمیق. در دوره متوسطه به ویژه سالهای پایانی منتهی به كنكور هدف آماده شدن برای تست زدن است نه چیزی بیشتر از آن. در واقع قبولی در پایهها با كسب نمره یا قبولی در كنكور بامهارت تست زدن توقع جامعه، والدین و دانش آموزان از تجربه یاددهی و یادگیری مدرسهای است.
وی بیان کرد: در چنین شرایطی زمانی که دانش آموزان با آزمونی که به اصطلاح سطح فهم و درک عمیق علمی او را میسنجد، مواجه میشوند قادر به پاسخگویی نیستند. البته تمام این تقصیرها را نمیتوان به معلم و مدرسه مربوط دانست بلکه كلیت نظام آموزشی و خود خانوادهها و حتی فرهنگ جامعه نیز در ایجاد چنین شرایطی سهیم هستند.
عضو پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش تصریح کرد:هماکنون سطحی گرایی در جامعه رو به افزایش است و دانش آموزان نیز با مسائل به صورت سطحی برخورد میکنند و مسائل درسی نیز جزو همین موارد است. هماکنون تسلط دانش آموزان به مفاهیم درسی درحد کسب یک نمره و به اصطلاح این درس نیز بگذرد، است.
وی افزود: برای حل این مشکل برنامههای درسی به لحاظ محتوا و روشهای یادگیری باید تغییر کند درحقیقت تحولات عمیق ساختاری در درون نظام آموزشی باید ایجاد شود ودر گام بعد فرهنگسازی است یعنی ایجاد فرهنگی كه دانشآموزان برای یادگیری به مدرسه بروند نه کسب نمره و معلم و دانش آموز نیز برای یاد دادن و یادگیری در کلاس درس حاضر شود.
حسنی بیان کرد: تحول بنیادین در آموزش و پرورش مستلزم تغییرات اساسی در روشهای یاددهی و یادگیری است، برخی از چرخشهای اساسی كه در مبانی نظری سند تحول مطرح شده است، عبارتند از: چرخش از دانش آموز منفعل در كلاس درس به مربی فعال در مدرسه، چرخش از روشهای خشک فردی و انعطاف ناپذیر به روشهای خلاق فعال و گروهی، چرخش از انباشت اطلاعات و حافظه محوری به كسب شایستگیها و چرخش از رقابتهای فردی و تنشزا به رفاقتهای جمعی و تعالی بخش.
عضو پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش ادامه داد: در واقع بخش اول چرخشها وضع موجود محیطهای آموزشی ما هستند، طبیعی است كه در این محیطها با این شرایط، یادگیری عمیق رخ نمیدهد و اجرای آزمونهای دقیق و منطبق با اصول علمی سنجش و در سطوح بالا نیز فقط نشان از وضعیت نامناسب یادگیریها در مدارس خواهد بود.
وی بیان کرد:البته حركت به سمت بخش دوم چرخشها یعنی وضع مطلوب چرخشها زمانبر و هزینهبر است. در شرایطی که بیش از ۹۵ درصد بودجه آموزش و پرورش صرف پرداخت حقوق میشود چگونه میتوان انتظار طراحی و اجرای برنامهای تحولی ثمر بخش و كارآمد داشت. اگر حاكمیت از نظام آموزشی انتظار تحول بنیادین دارد باید پشتیبانی لجستیكی و مالی لازم را از آن نیز کند.
ارسال دیدگاه