یک کارشناس شعر آموزش و پرورش مطرح کرد؛
بیشتر آثار حوزه شعر کتابسازی اند نه کتابنویسی
کارشناس شعر دفتر انتشارات و تکنولوژی آموزشی گفت: بیشتر آثار منتشرشده در حوزه شعر کتابسازی شده اند یعنی گاه ظاهری زیبا و بزک کرده دارند اما زحمتی برای تولید کتاب کشیده نشده است.
به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نشست تخصصی گروه شعر و داستان دفتر انتشارات و تکنولوژی آموزشی سازمان پژوهش با حضور کارشناسان گروه و ناشران آموزشی این حوزه روز ۲۱ اردیبهشت ۹۵ در غرفه سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی در بیست و نهمین نمایشگاه بین المللی کتاب تهران برگزار شد.
حسین احمدی کارشناس شعر و حبیب یوسفزاده کارشناس داستان به پرسشهای مطرح شده از سوی ناشران پاسخ دادند.
در ابتدای نشست حسین احمدی در مقدمه ای اظهار داشت: شعر علاوه بر اینکه بر دانش مخاطب میافزاید، به رشد فکری و گسترش بینش اجتماعی و دینی او کمک میکند؛ لذا شناخت زیرساختهای شعر مستلزم دانش ادبی و در کنار آن آشنایی با تاریخ، فلسفه، عرفان، الهیات و بسیاری علوم دیگر است. به همین سبب است که معلمان بسیاری که مدرک دانشگاهی دارند، نمی توانند خارج از محدوده کتاب درسی عمل کنند یا به پرسش های دانشاموزان پاسخ دهند.
مطالعه تنها راه افزایش درک ادبی
وی ادامه داد: ما به معلمان توصیه می کنیم بچه ها را به کتابخانه ها ارجاع دهند و با بردن کتابها به کلاسهای درس و معرفی آن به دانشآموزان عطش خواندن را در آنها ایجاد کنند چرا که این تنها طریق بالابردن درک ادبی است.
این مولف و کارشناس منابع آموزشی با شاره به اهمیت دستور زبان در امر آموزش ادبی گفت: معلم باید دستور زبان را خوب بلد باشد این موضوع خیلی مهم است ولی متاسفانه بسیاری از معلمان دستور زبان بلد نیستند.
کتابسازی به جای کتابنویسی
وی با اشاره به وضعیت نشر آموزشی در حوزه شعر اظهار داشت: بیشتر آثار منتشرشده در این حوزه کتابسازی شده اند یعنی زحمتی برای تولید کتاب کشیده نشده است. گاه ظاهر زیبا و بزک کرده کتاب شما را جذب می کند اما وارد که می شوید می بینید هیچ کاری نشده، مثلا مولف آمده بوستان سعدی را باز کرده و ۱۰ حکایت را بطور تصادفی انتخاب کرده و چند لغت را پای صفحه معنی کرده و همین.
احمدی خاطرنشان کرد: ما میخواهیم کتابی که قرار است به دست بچهها برسد به دانش آنها اضافه کند. حرف تازه ای بزند و تحلیلی داشته باشد و اگر گزینشی صورت میگیرد یکدست باشد و این گزینش بر مبنای خاصی باشد. مثلا اگر از یک ترکیب صحبت به میان آمد، آن ترکیب را در اشعار شعرای گوناگون پیدا کند و یکجا جمع کند.
کارشناس شعر سازمان پژوهش با اشاره به لزوم شناخت معلمان از ادبیات کهن اظهار داشت: ادبیات معاصر ما ریشه در ادبیات کهن ما دارد و توانایی معلمان در درک و شناخت ادبیات گذشته و معاصر فارسی و ایجاد پیوند میان ایندو می تواند در استحکام پایه های زبان و ادبیات موثر باشد. اگر سرچشمه را گم کنیم دچار سراب و سرگردانی میشویم.
حبیب یوسفزاده داستاننویس، داور جشنوارههای ادبی و کارشناس داستان دفتر انتشارات سازمان پژوهش با اشاره به این مطلب که همه کتابهایی که در حیطه داستان و رمان، نمایشنامه، سفرنامه و حتی حکایات متون کهن منتشر می شوند در این گروه مورد بررسی و ارزیابی قرار می گیرند اظهار داشت: جمعیت کثیر مخاطبان آموزش و پرورش برای ناشران فرصتی مغتنم است تا با اخذ تاییدیه آثارشان را به این خیل عظیم مخاطب معرفی کنند.
ترویج ادبیات جادوگری از دلایل رد داستان است
وی درخصوص مشکلات و ضعفهایی که منابع این حوزه با آن مواجه هستند گفت: ضعف عناصر داستانی، عدم همخوانی با فرهنگ ایرانی اسلامی و ترویج ادبیات جادوگری و فانتزی برخی از دلایل رد شدن آثار در این بخش است.
این داستاننویس افزود: نارسایی ترجمه نیز یکی از مهم ترین مشکلات آثار حوزه داستان است. متاسفانه این توهم در بعضی ها وجود دارد که مهارت داشتن در زبان خارجی برای ترجمه شرط کافی است درحالی که تسلط بر زبان و ادبیات فارسی از آن هم مهم تر است و بسیاری از افرادی که این روزها به ترجمه دست می برند فاقد این توانمندی هستند. ناشران درجه دو و سه هم با پرداخت دستمزدهای اندک به برخی از این مترجمان نابلد اقدام به انتشار کتاب می کنند که نتیجه اش تعدد آثار ضعیف ترجمه در بازار نشر است.
خواننده داستان در تجارب نویسنده شریک میشود
یوسفزاده برای تاکید بر اهمیت انتخاب داستان مناسب برای خواننده نوجوان و کودک آن را به سیمیلاتور زندگی تشبیه کرد و گفت: داستان مثل سیمیلاتور (شبیه ساز) پرواز است. آدمها با استفاده از دستگاه شبیهساز پرواز می توانند تا تجربه پرواز را داشته باشند بدون آنکه با ریسکهای آن مواجه شوند. داستان خوب هم همین ویژگی را دارد. داستان شبیهساز زندگی است. خواننده می تواند در تجارب نویسنده شریک شود. حال اگر این تجارب مبتذل و دمدستی باشند روی ناخواداگاه خواننده تاثیر منفی میگذارد خصوصا اگر خواننده قشر سنی کودک و نوجوان باشد.
وی با اشاره به اشکالات اسنادی به عنوان یکی دیگر از اشکالات آثار منتشرشده در این حوزه گفت: بعضی کتابها به مطالبی اشاره می کنند که ناصحیح است یعنی اشکال اسنادی دارند یا منابع و مراجع ذکرشده در آنها درست نیست. با توجه به اینکه مخاطب با ورق زدن چنددقیقه ای یک کتاب نمی تواند همه این موارد را ارزیابی کند به مرجعی نیاز دارد تا به نمایندگی از او این وظیفه را به عهده بگیرد که آموزش و پرورش این وظیفه را به ما سپرده است.
قدرت داستانگویی برخاسته از خلاقیت است
یوسف زاده در ادامه با پرداختن به اهمیت داستان و داستانگویی به عنوان پرورشدهنده خلاقیت دانش آموز گفت: قدرت داستانگویی خود برخاسته از خلاقیت است و هوش هیجانی را بالا میبرد. داستان های بزرگ آدمهای بزرگ میپرورانند. البته ارزش ادبیات و ارزش داستان خوب متاسفانه حتی در بین مسئولان ما ناشناخته است و بیشتر جنبه فرمالیته دارد.
وی خاطرنشان کرد: داستان خوب میتواند بر تفکر جامعه تاثیر بگذارد. قول معروفی وجود دارد که میگوید "کشیشِ داستان بینوایان مسیحیت را نجات داد" داستان ها آکنده از درس زندگیاند و ما به سهم خود تلاش میکنیم آثار آسیبزننده به دست مخاطب نرسد.
ارسال دیدگاه