اردوغان و پوشش جمهوریت بر ردای سلطانی
پس از آن که دایره اختیارات احمد داود اغلو رئیس حزب حاکم عدالت و توسعه ترکیه در جلسه ۳۰ ام آوریل (۱۱ ام اردیبهشت ماه سال جاری) توسط بدنه اجرایی این حزب کاهش یافت و حق انتصاب مقامات استانی حزب از وی گرفته شد؛ اختلافات میان نخست وزیر و رئیس جمهوری ترکیه علنی شد.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، اوغلو از اول ماه مه ۲۰۰۹ به سمت وزیر خارجه ترکیه گمارده شد و پیش از آن، رایزن ارشد نخستوزیر ترکیه بود. او به مدت ۷ سال مشاور ارشد اردوغان و در واقع طراح استراتژیک وی محسوب می شد.
فلاحت پیشه کارشناس مسائل خاورمیانه با اشاره به استعفای اعتراض آمیز -برکناری- داوود اغلو، به خبرنگار پانا گفت: این طبیعت رفتارهای سیاسی در کشور های جهان سوم است. نخبگان سیاسی بر اساس یک طرح و برنامه عملیاتی کارشان را شروع می کنند ولی شاید پس از گذر دوره خاصی که از طریق این برنامه های عملیاتی به کانون های قدرت دست پیدا می کنند، وارد فاز خودمختاری می شوند و این ویژگی شخصیتی آن هاست که حتی الزامات برنامه ای را زیر پا می گذارند.
وی اردوغان را با چنین ویژگی هایی توصیف و در ادامه اظهار کرد: او همه امکانات فکری، حزبی و حتی مناسبات قومی و جمعیتی را در اختیار خودش گرفت و حتی گاهی از شاخص های مذهبی و دینی هم استفاده کرد تا به اختیار لازم برسد و اکنون می بینیم که عملا فرا برنامه ای و فراقانونی عمل می کند و داوود اغلو که به نحوی طراح استراتژیک "نو عثمانی گری جدید" و احیای ترکیه جدید بود و مناسبات تنش زدایانه در داخل و گسترش طلبانه در خارج را دنبال می کرد، کنار گذاشته می شود.
این کارشناس مسائل خاورمیانه با بیان این که در آینده اردوغان تلاش می کند، شخصا جریان شکل گیری سیاست ها در داخل و هم مناسبات در خارج را در دست بگیرد؛ در خصوص گزینه بعدی ریاست حزب اعتدال و توسعه تصریح کرد: افرادی که اردوغان به کار می گیرد قطعا کسانی خواهند بود که از استقلال لازم برخوردار نبوده و بیشتر و راحت تر از قدرت وی تبعیت کنند.
فلاحت پیشه در این خصوص نتیجه گیری کرد: بر این اساس معتقدم امر غیرطبیعی در ترکیه اتفاق نیفتاده است؛ ترکیه یک کشور جهان سوم است که تنها برخی از شاخصه های جهان غربی را به خود می گیرد و یا توسط رهبرانش اعمال می شود. این اتفاقی طبیعی است که در این کشور شکل گرفته و مربوط به جاه طلبی و رفتارهای سیاسی حاکم این کشور اردوغان می شود.
او معتقد است: اردوغان شاید اسم جمهوری را در ترکیه حفظ می کند اما اساس نوعثمانی گری و شاخصه قدرت سلطانی، چیزی است که اردوغان به دنبال آن است.
در اتحادیه اروپا نیز نوعی نگرانی در قبال پیش بینی ناپذیر بودن رفتار بازیگران سیاسی مانند ترکیه وجود دارد؛ فلاحت پیشه با اشاره به این مساله، مانع اصلی نزدیکی ترکیه به اتحادیه اروپا تا دهه ۱۹۹۰ را شکل گیری مداوم شرایط کودتا در این کشور عنوان کرد و گفت: پس از آن نیز ناامنی های داخلی به ویژه در حوزه کردها و بی ثباتی اقتصادی یک عامل اصلی برای نزدیک نشدن ترکیه به اتحادیه اروپا بود. ضمن ان که بنیاد همه این اختلافات به اسلامی بودن ترکیه برمی گشت که همواره حساسیت هایی را در اروپای سکولار بر انگیخته است.
بی ثباتی در حوزه سیاسی و گرایش های جاه طلبانه سبب آن خواهد شد که اروپا از این پس در مقابل این کشور دست به عصاتر برخورد کند. به ویژه آن که اردوغان داعیه هایی غالبا تنش زا دارد و اتحادیه اروپا از این که مناسبات اقتصاد و امنیت محور خود را به حوزه های جاه طلبی مرتبط کند، ابا دارد.
ارسال دیدگاه