تکریم معلم، تکریم عشق به وطن است
۱۲ اردیبهشت ماه با عنوان روز معلم برای پاسداشت مقام شامخ معلمان زحمت کشی که سالیان عمرشان را در کنار فرزندان این مرز و بوم سپری می کنند نامگذاری شده است.
۱۲ اردیبهشت ماه سال ۵۸ استاد مطهری از استادان والامقام این مرز و بوم به دست نامردان روزگار که تاب درک بالای وی از زمان را نداشتند و بیم آن داشتند که این استاد بزرگ و فرهیخته شاگردان دیگری را همچون خویش تربیت کند به مقام والای شهادت رسید و از آن سال این روز در تقویم ایران اسلامی به عنوان روز تکریم از معلمان و اساتید زحمت کش نامگذاری شد.
معلمی شغل انبیا است و در دین اسلام به تکریم مقام شامخ معلم بسیار تاکید شده است و این اهمیت از آن لحاظ دو چندان می شود که اگر نبودند معلمانی همچون شهید مطهری و امام راحل هرگز این انقلاب با دستان دانش آموزان و دانشجویان و فرزندان تربیت شده آنها به پیروزی نمی رسد.
معلمی شغل نیست و در واقع عشق است؛ چرا که اگر عشق نباشد هرگز کسی روزهایش را در کنار تخته سیاهی که این روزها جایش را به تخته سفید داده است سپری نمی کند.
اگر عشق نباشد کسی در کنار عده ای کودک که هنوز به دنبال بازی در کوچه پس کوچه ها هستند اوقات نمی گذراند تا آنها درست قلم در دست گرفتن و نوشتن حروف الفبا بر روی برگه های دفتر ۴۰ برگ را بیاموزند!
آری! معلمی حرفه نمی تواند باشد، شغل نمی تواند باشد، کاری برای گذراندن وقت نمی تواند باشد؛ پس اگر اینگونه است معلمی چیست و چگونه این همه تکریم می شود و بر اهمیت آن تاکید!؟
آری! معلمی عشقی است درون قلب فرد که او را به این سمت می خواند که باید زکات و خمس آموخته هایش را به جای حبس کردن در سینه به فرزندان این آب و خاک بیاموزد تا هر لحظه آوازه ای دیگر از نبوغ فرزندان ایران اسلامی در گوش جهان بپیچد و همچنان دشمنان این مملکت در خواب برهم زدن آرامش آن بمانند.
معلمی عشق است و معلمان عاشقان دانش آموخته ای که عشق آموختن دارند و عشق تربیت و پرورش شاگردانی بزرگ و کوشا را برای این مرز و بوم در دل می پرورانند.
پس به پاس نکوداشت زحمات و تلاش های بی شائبه این عاشقان علم و دانش مقام والایشان را نه تنها در روز دوازدهم اردیبهشت ماه بلکه در هر روز و هر ثانیه پاس می داریم و بر مقام والایشان درود می فرستیم.
معلم روزت مبارک!!!
یادداشت از طاهره قهیه ای
ارسال دیدگاه