همگام با شهدای لاله گون امور تربیتی/۷۱
شهید شهرتی؛ شهید وحدت و همدلی
روز امور تربیتی و تعطیلات نوروز فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. شهید شهرتی از جمله این شهدا به شمار می رود
به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی، هفته تربیت اسلامی و تعطیلات نوروز فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید حمید شهرتی
شهید حمید شهرتی در سال ۱۳۴۴ در یک خانوادهای متدین در شهر تبریز دیده به جهان گشود. خانواده شهید بعد از مدتی به شهر سلماس نقل مکان کردند و در همان شهر ماندگار شدند. شهید شهرتی تحصیلات ابتدایی را به پایان رسید و در سال ۱۳۵۵ مقطع راهنمایی تمام و به دبیرستان امیر کبیر در رشته ریاضی و فیزیک به پایان رساند و همچنین عضو فعال انجمن اسلامی بود و به همراه دانشآموزان بسیجی آموزش نظامی را به پایان رساند و درکنکور سراسری سال ۱۳۶۱ شرکت و در رشته تربیت بدنی دانشگاه شهید چمران اصفهان قبول شد. بعد از اتمام تحصیلات عالیه خود و پس از دریافت مدرک کارشناسی تربیت بدنی به استخدام آموزش وپرورش درآمد و به صورت داوطلبانه عازم جبهه شد. از ویژگی های بارز این شهیدد جوانی مومن و انقلابی بود و علاقه شدیدی به انقلاب اسلامی داشت و به آن اعتقاد داشت. همیشه به دوستان خود میگفت: حقیقت دست خداوند به همراه این امام و انقلاب است والا ابر قدرتها نمیگذاشتند این نهضت پیروز شود و برای این همیشه شکرگزار خداوند بود و فرائض دینی را کاملا رعایت میکرد. شهید مینویسد برای اعتلای کلمه الله و دفاع از نظام مقدس اسلامی و برای یاری رساندن به رزمندگان
وظبفه داریم به عنوان یک ایرانی وطنپرست در جبههها باشیم وی در تمام مدت تحصیل در دانشگاه به فکر این بود که آیا میتوانم نفس آمادهام را بر زمین بزنم یا نه.
شهید به نام شهید وحدت شناخته شده است.( وحدت بین مسئولین)
وصیت نامه شهید
بسماللهالرحمنالرحیم
وه چه شیرین است در راه خدا روح شیرین از بدن گردد جدا
بگشاد زنجیر هر دام از هوی اوج گیرد تا لقا گوش و عرش خدا
دنیا شتابان بر ما پشت کرده و یک لحظه چشم باز میکنیم سن و عمر به نصف رسیده است و بار دیگر چشم باز میکنیم و خود را آماده به گور رفتن میبینیم و بار دیگر حساب پس بدهیم پس این دنیای چند روزه نباید ما را گول بزند و ما را مشغول به خود سازد که سعادت بشر در آخرت است این دنیا به هیچ کس وفا نکرده و نخواهد کرد و شخصیتهای بس بزرگ را در خود محو کرده است پس بر ماست که از گذشتگان عبرت بگیریم و بر اعمال آنها نظر کنیم و هر یکی را که عقل پسندید آن را انتخاب نموده و عمل کنیم. پدر و مادر عزیزم اگر چه نتوانستم خدمتی برایتان انجام دهم ولی امید به رحت خداوند دارم که حلام نموده و ازخدا برایم طلب مغفرت نمائید. پدر و مادر عزیزم چگونه میتوانستم مشاهده کنم که هر روز عدهای از بهترین دوستانم در جبههها شهید شوند ومن به کارهای روزمره مشغول باشم. میدانم که از دست دادن من شاید سنگین باشد ولی غم از دست دادن حسین(ع) بر زینب(س) سنگین نبود مگر آنها نبودن که شهید شدند تا دین خدا پا بر جا باشد. من هم به نوبه خودم از امام حسین(ع) درس مبارزه و جهاد و درس شهادت را یاد گرفتم من آموختم که نباید منتظر مرگ باشم که باید ما سراغ مرگ برویم مگر
انسان چند بار دیگر میمیرد پس چه بهتر که آن یکبار هم در راه خدا باشد. سرورانم قامتتان را بلند گیرید و مانند کوه باشید و چون کوه استقامت و مقاومت کنید و لحظهای از یاد خدا غافل نشوید.و اما ای پدر و مادرم در مرگم شیون و جزع نکنید که روحم آزرده خاطر خواهد شد و این گریه و شیون را برای قبر شش گوشه اباعبدالله الحسین(ع) نگهدارید که او مظلومتر است. پدر و مادر عزیزم خون هر دوی شما در رگهایم جاری است و اگر این بنده عاصی لایق رسیدن به خدا گشتم و خونم در کربلای ایران بر زمین ریخت شما هم شریک در این شهادتید پس با صبر و استقامت بر جلال و شکوه و عظمت این حماسیه بیفزایید. امروز وقت آن بود که دینم را به حسین(ع) در جهت آزادسازی حرمش ادا کنم تو چطور میتوانی قبول کنی که حرم آن سالار شهیدان زوار نداشته باشد و در ظهر خدا غریب باشد و تنها؟ و من نیز با شتاب در رفتن میکردم چرا که خیلی از دوستانم رفتهاند و خود را تنها احساس میکنم و شرمگین از ماندن. مادر عزیزم امیدوارم از بنده حقیر و عاجز نرنجیده باشی و در نمازهایت مرا نیز مشمول دعایت بسازی.
خاطرات
راوی: مجید شهرتی(برادر شهید)
برادرم فردی مومن بود و نماز خواندن را به من یاد داد. مرا با خود به جلسات قرآن میبرد. او عاشق امام خمینی (ره) بود. او میگفت: ما همان سربازان امام هستیم که ایشان در سال ۴۲ از ما یاد کرده است که سربازان ما هنوز در گهوارهها هستند. او ورزشکاری متین بود. عاشقانه به سوی جبههها شتافت همچون سرباز رشیدی در خدمت جنگ با کفار بود تا اینکه در سمت فرماندهی گروهان ولیعصر (عج) انجام وظیفه نمود و به فیض شهادت نائل شد.
خاطره
راوی: حاج فتحاله رضائی(دوست شهید)
بنده به عنوان رئیس دبیرستان امیرکبیر بودم که با شهید آشنا شدم. در انجمن اسلامی مدرسه فعالیت داشت. مسابقات ورزشی بچهها را برنامهریزی کرد. بار اول در سال ۶۵ به منطقه اعزام شدیم ایشان دوره غواصی و فرماندهی را در تبریز گذراندند خستگی ناپذیر بود. نماز شب را پیشه خود قرار داده بود. شبها به راز ونیاز با خدا میپرداخت. ساده زیست او زبانزد عام و خاص بود. خصوصیات ملکوتی او باعث شد با ملائک همسفر شود و در عملیات کربلای ۴ شرکت کند و عاشقانه به سوی معبود شتافت.
ارسال دیدگاه