هملت و تو نمایشی از پس هزاره ها

جعفر برقی کیوان کارگردان و بازیگر تئاتر بعد از تماشای نمایش هملت و تو این نمایش را اثری درخشان محسوب کرد.

کد مطلب: ۴۷۶۵۹۱
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا؛ جعفر برقی کیوان کارگردان و بازیگر تاتر بعد از تماشای‌نمایش هملت و تو گفت؛معروف است که‌نمایش بر سه پایه عمده متکی است و سایر موارد تابع این سه اصل است،متن(نمایشنامه)، کارگردانی و اجرای نقش، اگر یکی از این سه عامل ضعف داشته باشد حتی با بودن نقاط قوت در دو‌مورد دیگر نمی توان یک نمایش قوی و در خور توجه انتظار داشت. نمایش هملت و تو را هنرمندی نوشته و کارگردانی کرده که دو صفت نویسندگی و کارگردانی را در حد تبحر و توانایی دارد.

با دیدن این نمایش می توان دریافت که اندیشه ای قوی پشت متن نهفته و نویسنده با احاطه برهم نمایشنامه نویسی و کارگردانی و روانشناسی انسان و درک درست از دیدگاهی ویلیام شکسپیر متنی را بر اساس هملت نگاشته و‌کارگردانی کرده که‌نشان از شناخت دانش و هنر تاتری وی دارد حامد سلیمان زاده در دوران دانشجویی همواره تبحر،علاقه،جدیت،دانش تاتری و اجتماعی و هم‌چنین روانشناسی اشخاص بازی در نمایش را به ثبوت رسانده است. لذا وقتی به تماشای این‌نمایش می نشینیم، چنین دانش در خور توجه تاتری را در فرایند اجرا مشاهده‌می‌کنیم.
اجرای نقش ها؛حامد سلیمانزاده در بازی گرفتن از بازیگران مهارت خود را نشان داده است. آنچه در اجرا می بینیم علاوه بر مهارت بازیگران که عموما در سنین نو جوانی و جوانی هستند و می توان آینده روشنی را برای این جوانان با استعداد پیش بینی کرد از خود گذشتگی، فداکاری و صمیمیتی است که این جوانان هنرمند در نمایش نشان می دهند.
چیدمان ها(میزانسن) و تمهیدات صحنه ای؛ چیدمان یا میزانسن تعداد فراوان بازیگر در فضای تنگ و کوچک سالن فنی زاده بطوریکه تداخل و برخوردی صورت نگیرد کاری بس دشوار است و تمرین و مهارت فراوانی را می طلبد که کارگردان و بازیگران از عهده این دشواری بر امده اند.
تمهیدات صحنه ای بی نیاز به بررسی و تحلیل جداگانه دارد. زیرا ابداعات و آفرینشگری های متعدی که در فرایند اجرا صورت گرفته قابل توجه است و بطور خیلی مختصر می توان‌گفت استفاده از انسان به جای حیوان ساختن مجسمه اوفلیا از گل بطور زنده توسط هشت شخص ،بازی و مجسمه ای که خونبارش بوجود می آورد، خلاقیت های بدیعی در خدمت زیبایی شناسی نمایش قرار دارند.
به طور کلی نمایش هملت وتو بیشتر تماشاگر را مخاطب قرار می دهد و اندیشه او را به‌چالش می‌کشد و‌در نهایت می‌توان به‌گروهی که این نمایش را‌تولید کرده‌اند‌تبریک‌ گفت، لیکن شاید لازم باشد به‌دو نکته‌اشاره‌شود‌که به‌نظر نگارنده این دو‌مورد به یکدستی و انسجام نمایش لطمه‌زده اند که به‌طور‌خلاصه در زیر اشاره‌می شود.
در محتوی اجرا و فضای‌به‌وجود آمده در‌نمایش‌تماشاگر خود را در‌دوران باستان و یا حداقل قرون وسطا ی اروپا احساس می‌کند و شاید بتوان گفت کلیت نمایش بسیار شبیه سکانس ابتدایی فیلم شاه لیر اثر دیگر ویلیام شکسپیر ساخته،گریگوری کوزینتسف است ، بنابر این ورود ماشین تایپ که یک‌پدیده مدرن است و نیز تابلوهای نقاشی متعددی از‌جمله تابلو جیغ اثر مونش به‌یکدستی و انسجام فضای تیره و تار، خشن و سرد قرون وسطایی لطمه وارد‌می‌کند، در صورتی که اگر به‌جای ماشین دستگاه تایپ،کاتب با یک قلم پر روی صحنه ای با مصالح گل و رس(لوحه خشتی) یا طوماری از‌کاغذی قدیمی می‌نگاشت زیبایی شناسی نمایش و انسجام در کلیت اجرا بیشتر حفظ میشد و نیز آوردن‌و‌نصب تابلوهای نقاشی در صحنه که موضوعیتی چندان نداشته است.
موسیقی؛ در نمایشی که حرکت بسیار و گفتار کم است، استفاده فراوان از موسیقی کاری‌پسندیده محسوب می شود و‌در‌واقع جای کمبود دیالوگ‌ را تا حد زیادی پر‌می‌کند،‌انتخاب متبحرانه موسیقی تا حد زیادی فضای تاریک،خشن و هراسناک در نمایش را به تماشاگر منتقل می کند و می توان گفت که از‌موسیقی بجا‌و مناسب استفاده شده است.
در کل نمایش هملت و تو توانسته مفهوم یک رسانه دیداری مانند تاتر را‌که تاکید بیشتری بر‌تصویر و کمتر بر‌گفتار است در برداشته باشد و بایستی با اطمینان نوشت در این آشفته بازار نمایشهای ضعیف و گاه نیز‌خیلی ضعیف و اغلب کسالت آور.
نمایش هملت‌و تو‌اثری درخشان‌محسوب می شود.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار