به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی، هفته تربیت اسلامی و تعطبلات نوروز فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید حسین متذکر
حسین در سال ۱۳۲۸ در خانوادهای مذهبی و سرشار از عشق به تلاوت قرآن دیده به جهان گشود. ایشان کمتر از شش سال داشت که با قرآن انس گرفت و نزد مادربزرگش شروع به آموختن قرآن کرد. وی در جلسات قرآن و حدیث مبادرت به حل مسائل ریاضی و علوم میکرد و این امر یکی از عوامل جذب جوانان و نوجوانان به مسجد میشد. ایشان با اندیشهای مذهبی وارد آموزش و پرورش شد. هنوز پس از سالها که از شهادت حسین میگذرد، شاگردانش که در پستهای مختلف کشور هستند، به مراغه آمده و از خاطراتشان با او میگویند. مدتی از عمر شهید در جهاد سازندگی مراغه گذشت. مدتی در پست معاونت امور اداری و مالی جهاد مشغول به خدمت بود. وقتی به مراغه منتقل شد، مسئولیت امور تربیتی را بر عهده گرفت. علاوه بر مسئولیتهای پشت جبهه، در عملیاتهای والفجر یک و خیبر دو نیز شرکت کرده و از خود رشادتها نشان داد. زمانی که مثل همیشه مشغول بررسی کمینها در آبهای حور بود، خمپارهای ۶۰ میلیمتری بی سر و صدا کمی دورتر از مسیر قایق به عمق آب فرو رفت و انفجار آن مسیر قایق را تغییر داد. و آن تیر، زوزه کشان از مشت بعثیها رها شده و در نزدیکی قایق، کارش را کرده و از ۴ سرشین قایق، به جز یک
نفر که سخت مجروح شده بود، بقیه سرود عشق را بر زبانههای خونین نیزارها خوانده و به عرش صعود کردند.
قسمتی از وصیت نامهی شهید:
بهنام خداوند مهربان که با مهرش انسانها را یار است و با رحمتش موجودات را حیات بخشید و با رحمانیت خود همگان را سیراب کرد. تشکر خدا را که به مکانی هدایتمان نمود که در آن هستی ها رنگ واقعیت دارند. غل و غش و ریا و رنگهای جذاب و کذایی در آن وجود ندارد. آنجا نام جبهه به خود گرفته و شاهراه اصلی حقیقت صراط مستقیم از آنجا عبور میکند. خدایا! میدانم که اگر گاه گاهی از واجبات چشم پوشیده و فراموش کردم. ولی سعی داشتم در کارهایم رضایت تو را جلب کنم. خدایا راضی به قضایت بودم. به جبهه آمدم تا به تو پیوند بخورم. تا در پیشگاه صالحین و شهدا ومعصومین(ع) روسیاه نشوم. ای جوانان عزیز! امام را تنها نگذارید. گوش به فرمان امام وقت وروحانیت باشید. نماز جمعه را خالی نکنید. و ای مسئولین شهر! امیدوارم شما هم سری به جبههها بزنید و چند مدتی از اتاقهایتان خارج، و از میزهایتان دور شوید تا معبد عاشقان خدا را در جبهه بنگرید و بدانید تنها مکان آزادی از قید و بندهای دنیوی و رهایی از مکر و حیلهی شیطان و نجات از شر ناس و خناس، فقط جبهه است و بس. باید خون ما ریخته شود تا سیلی گردد و کشتی انقلاب را به حرکت درآورد و کاخ ستمگران را ویران
و آزادی در جهان برقرار کند و کشورهای مسلمان از یوغ ستمگران آزاد گردند.
ارسال دیدگاه