همگام با شهدای لاله گون امور تربیتی/۵۶

شهید زرگری؛ شهید ایام فاطمیه

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. شهید زرگری از جمله این شهدا به شمار می رود.

کد مطلب: ۴۶۹۱۱۰
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید عباس زرگری
شهید عباس زرگری در سال ۱۳۴۰ در شهر قم دیده به جهان گشود. پس از اخذ مدرک دیپلم در سال ۱۳۶۰ جهت خدمت مقدس راهی کردستان شد و با توجه به علاقه فراوان به اسلام و روحانیت دروس حوزوی را با تلاش و جدیت تمام آغاز کرد و در سال ۱۳۶۵ به عنوان مربی امور تربیتی در آموزش و پرروش قم مشغول فعالیت شد. این شهید عزیز در عملیات کربلای ۵ در تاریخ ۲۴/۱۰/۱۱۳۶۵ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
وصیت نامه شهید
حمد و سپاس ایزد منان را که جهان همه در تحت اختیار اوست. او که تعهد نموده تا حکومت زمین را از آن مستضعفین قرار دهد.
ابتدا خدمت محضر مقدس پدر و مادر زحمت کش خود مطالبی دارم که اولا بابت تمامی رنج و زحماتی که در رشد فکری و جسمی و رحی من کشیده‌اید تشکر می‌کنم و از محضر مبارکتان طلب عفو می‌کنم وخواستارم از خدای منان برای بنده طلب مغفرت نمائید. از هرکسی که سر من حق داشته حلالیت طلبید که حق‌الناس حتی از شهداء بخشوده نمی‌شود. از شما عاجزانه می‌خواهم که صبور بوده و امور زیر را اعمال کنید. خرید یک سال نماز و روزه و پرداخت خمس پولم، دو سال حقوق بیت‌المال را که دریافت کردم به مدرسه علمیه رسالت و کرمانیها بدهید، کتابها و پولم دست مادر باشد تا با صلاح خویش مصرف نماید.(قرض بانک اسلامی یادتان نرود) مقداری پول که نیت کردم صدقه بدهید. از خواهرانم تقاضا دارم شاگردانی پرورش دهند که آینده انقلاب را بسازند و خوب درس بخوانید. از شما می‌خواهم راهم را ادامه بدهید. پدر ومادر عزیزم از شما می‌خواهم در شان یک خانواده شهید باشید و از مسئولین بیش از حد انتظار نداشته باشید. در هر کاری یاد و رضایت خدا را در نظر بگیرید. به هیچ کس اجازه ندهید اسلام و حکومت اسلامی را تضعیف نماید و قاطعانه بر دهان یاوه گویان بکوبید که خداوند از این امر راضی است. قرآن زیاد بخوانید که روح انسان با قرآن متجلی می‌شود.
این دنیا هر لحظه امکان دارد عمرمان چراگاه شیطان باشد، این دنیا بازاری بیش نیست همچون کاروانسرایی است که چند روزی بیش در آن نیستیم و مسیر ما به سوی خدا است حال باید دید که خداوند غفار می‌پذیرتمان یا نه؟ باید در این راه تقوا داشت. آنچه به صلاح اسلام و اولیاء خداست انجام دهید. حفظ جمهوری اسلامی این نعمت عظما را که خدا به ما داده لازم است. ای مسلمین به سخنان امام گوش فرا دهید و او را تنها نگذارید.
زحمت کش باشید چرا که شهداء با نثار جان خود از شما همین را می‌خواهند. در آخر از همه طلب حلالیت می‌کنم و می‌خواهم در دعاهایتان شهداء را نیز دعا کنید.
عباس چشم‌هایت را باز کن
راوی: مهین اشعریه(مادر شهید)
شهید در جبهه به ما کم نامه می‌داد می‌گفت: بد عادت می‌شوید. گاهی اوقات تلفن می‌زد. در آخرین دیدار همه با او روبوسی کردند به جز به من گفت: مادر جان شما با من روبوسی نکردید. و من گفتم: این بار برو دفعه بعد انشا‌ا... که در جواب گفت: "دفعه بعد شاید شما بتوانید مرا ببوسید ولی شاید من نتوانم شما را ببوسم" همین طور هم شد دفعه بعد پیکرش را آوردند.
ایام فاطمیه بود نشستم تا با پیکر عباس صحبت کنم او را ببوسم وببوسم. چون عباس عادت داشت همیشه وقتی با او صحبت می‌کردم به من نگاه می‌کرد. این بار به او گفتم: عباس چشم‌هایت را باز کن، چشم‌هایت را باز کن و به من نگاه کن می‌خواهم آخرین بار هم مرا نگاه کنی بعد به خاک بسپارمت، در شگفتی تمام دیدم عباس چشم‌هایش را باز کرد و به من نگاه کرد. انگار زنده بود و حرف‌های مرا می‌شنید پس از آن آرام گرفتم و او را به ودیعه به خاک سپردم . همرزمانش تعریف کردند که شب قبل از شهادتش عباس تا صبح نماز نافله می‌خواند. صبح ساعت ۹ بر اثر اصابت خمپاره به فیض شهادت نائل آمد.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار