به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید ابراهیم بهروزنرگسی
شهید ابراهیم بهروزنرگسی در سال ۱۳۴۲ در خانوادهای مذهبی در یکی از محلات جنوب شهر تهران پا به عرصهی وجود نهاد و تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در تهران، و دبیرستان را در کرج و رشت گذراند. وی از همان خردسالی پر تحرک و مقاوم بود و به همراه پدرش در هیئات مذهبی شرکت مینمود. زندگی شهید از یاد خدا و اجرای دستورات و حدود خدایی جدا نبود. آن شهید همزمان با اوجگیری شعلههای فروزان انقلاب اسلامی، شور و حضور فعالی در صحنه داشت. پس از چندی در اولین دورهی تربیتمعلم شهید رجایی پذیرفته شد و برای ادامهی تحصیل به شهرستان قزوین رفت. پس از یکسال جهت کارآموزی به آموزش و پرورش بازگشت و به جهت داشتن بینش اعتقادی و سیاسی قوی در گزینش آموزش و پرورش مشغول به کار شد و همزمان با امور تربیتی همکاری فعال داشت. وی در سال ۱۳۶۳ بهعنوان مسئول امور تربیتی ناحیه ۲ رشت انتخاب شد. داشتن طرح و برنامه در زمینهی کارهای فرهنگی این دوره، یکی از بهترین دوران امور تربیتی ناحیهی ۲ در سالیان پس از انقلاب بود. ایشان در سال ۶۵ مدیر دبیرستان آزادگان رودبار شده و همزمان با داشتن سنگر آموزشی، در تاریخ ۲۲/۱۰/۶۵ به شهادت رسیدند.
قسمتی از وصیت نامهی شهید:
با سلام ودرود بر قطب عالم امکان حضرت بقیهاللهالعظم و نائب بر حقش امام خمینی۰ و با درود بیکران بر شهدای انقلاب و خانوادهی معظم شهدا و سلام بیحد و حصر بر پاسداران فرهنگی و نظامی انقلاب. این وصیتنامه را هنگامی تقریر میکنم که به تقریب اجل خود یقین دارم و از خداوند میخواهم در زمان مرگم ذکر لاالهالاالله را بر لسانم و یاد حسین را بر قلبم منقوش سازد. خدا میداند که این نوشتار را نه برای اینکه از من یادی باشد مینویسم، که آرزوی پس از مرگم این است که یاد حسین و ائمهی اطهار بر زبانها جاری گردد و نه ایناست که قصد دادن پند و اندرز داشته باشم که یقینأ شایستهترین افراد برای پند گرفتن خودم هستم. بلکه هدف از سباه کردن این خطوط، بیان عقیده و نظرات حقیر است که برای آرامش قلبم بیان شدهاست. قبل از هرچیز تمام حیات خود را مرهون بزرگمردی میدانم که انقلاب اسلامی را پایهگذاری کرد. امام عزیز! ای فرزند پاک رسولالله، ای فرزند سیدالشهدا که عظمت و جلالت شناخته نشود. از صمیم قلب و با تمام وجود دوستت دارم. آرزویم این است که تمام هستی خود را فدای یک لحظه عمر بابرکت شما کنم. از کلیهی مسئولین و دستاندرکاران نظام
جمهوری اسلامی میخواهم و انتظار دارم که تا جان در بدن دارند به اسلام و مسلمین خدمت کنند، عناصر حزبالله را طرد نکنند، خون شهدا را پایمال نکنند، خانوادهی معظم شهدا را مکدر ننمایند، اسباب ناراحتی و نارضایتی این امت زحمتکش و دلسوز و اسلامخواه را فراهم نکنند. شال همت به کمر ببندید و عناصر فرصتطلبی را که پستهای کلیدی را به اشتغال خود درآوردهاند طرد نمایید. چند کلمه بابچههای شهرم دارم. برادرانم! مبادا در کارها راه افراط و تفریط پیشه کنید. برادرانم درس امام علی(ع) و امام حسن و امام حسین(ع) و ... برای ما الگوست. متأسفم که خود عمل ناکرده ام از شما میطلبم. اما امیدوار بخشش ارحمالراحیمن هستم. در پایان از کلیهی برادران عزیز تقاضا دارم که برای مغفرت این حقیر دعا نمایند. از سنگرداران فرهنگ و آموزش و پرورش میخاهم که به مسئولیت حساس و اساسی خویش توجه بیشتری داشته باشند. از دانشآموزان میخواهم که غیر از درس به مسائل اجتماعی نیز اهمیت بدهند. و اما پدرم، مادرم، خواهرانم و برادرانم! شاید به شما از همه بیشتر ظلم شده و من فرزند خوبی نبودهام تا هیچیک از خواستهها و آرزوهای شما را برآورده کنم. شما نیز این حقیر را
ببخشید و دعا کنید.
ارسال دیدگاه