همگام با شهدای آسمانی امور تربیتی/۳۰

شهید داعی؛ معلمی از جنس عشق

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. شهید داعی از جمله این شهدا به شمار می رود.

کد مطلب: ۴۶۳۹۶۳
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی‌نامه شهید حبیب داعی
شهید حبیب داعی در فروردین ماه سال ۱۳۴۱ در یزد بدنیا آمد. وقتی دو سال داشت همراه خانواده اش به تهران آمد و تا ۱۶ سالگی خود را در تهران گذراند و سپس به یزد بازگشت. وارد دبیرستان رسولیان یزد شد ولی با تعطیل کردن کلاس ها و تشویق دوستانش به تظاهرات علیه رژیم سنگدل پهلوی آنها به خیابان کشاند. بعد از اخذ دیپلم و انجام فعالت های مختلف سال ۶۰ وارد آموزش و پرورش شد و تحت عنوان معلم امور تربیتی به بخش صدر آباد اشکذر یزد اعزام شد.
شهید داعی معتقد بود که دِینی را که به انقلاب و اسلام دارد را باید ادا کند و با هیمن عقیده بود که در تاریخ ۰۵/۰۴/۶۱ در ماه مبارک رمضان راهی جبهه ها نبرد حق علیه باطل گشت و در تاریخ ۳۱/۰۴/۶۱ در منطقه شلمچه به شهادت رسید.
یادش جاوید و راهش مستدام.
وصیت‌نامه اول شهید
اینجانب حبیب داعی فرزند غلامحسین داعی به وصی خود، پدرم وصیت می کنم که خمس مالم را بپردازد، یکسال نماز و یک ماه روزه بگیرد و مابقی پولم را در راه جبهه ها خرج نماید و موتورم را نیز به جبهه بفرستد. در ضمن مقداری پول در بانک دارم به همراه یک دستگاه آپارات ، و یک دوربین که سفارش داده ام تا برایم بفروشند. اگر دوربین را فروخته اند پولش را بگیرید و در راه اسلام خرج کنید.
دیگر لازم نیست برای من گریه کنید چون حال من خوب است و من از اینکه اینجا هستم بسیار راضیم. امیدوارم شما هم از من راضی باشید.
معلمی از جنس عشق
راوی: فاطمه داعی (خواهر شهید)
چند وقت پیش بر سر تربت مادرم رفتم که از دور دیدم شخصی با همسر و دو فرزندش بر سر مزار برادرم نشسته اند. وقتی نزدیک شدم او را نشناختم پس سؤال کردم که برادرم را از کجا می شناسد:
آن مرد گفت: حدود ۱۵ سال است دنبال قبر این شهید می گردم و حدود ۸ ماه است او را یافته ام و هر هفته به این تربت پاک می آیم. من دانش آموز شهید داعی بودم و افتخار می کنم چنین معلم و مربی خوبی داشته ام. او واقعاً یک انسان خوب، متدین و نجیب و پاک بود.

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار