حمیدرضا کاظمی پور در گفت و گو با پانا:
کفش هایم کو از فیلم هایی است که می تواند حال مخاطب را خوب کند
حمیدرضا کاظمی پور منتقد سینما و تلویزیون معتقد است؛ کفش هایم کو از آن دسته از فیلم هایی است که به لحاظ حسی می تواند حال مخاطب را بعد از دیدن فیلم خوب کند.
به گزارش خبرنگار فرهنگی پانا، «کفش هایم کو»، ساختۀ کیومرث پوراحمد، یکی از فیلم هایی است که در بخش سودای سیمرغ سی و چهارمین جشنواره بین المللی فیلم فجر حضور دارد.
حمیدرضا کاظمی پور، منتقد سینما، تئاتر و تلویزیون، در گفتگو با خبرنگار فرهنگی-هنری خبرگزاری پانا، با اشاره به این که کفش هایم کو روایت دختر جوانی است که در کودکی از پدر خود جدا می گردد و حالا بعد از گذشت سال ها در جستجوی سوال های بی جواب ذهن خویش در مورد علت قطع رابطه پدر با آنها به ایران باز می گردد، گفت: این دختر با پدری بیمار که از آلزایمر شدید رنج می برد مواجه می گردد و این سرآغاز چالش هایی است که فیلم تا پایان محور اصلی داستان خود قرار می دهد .
وی ادامه داد: باز هم مشکل اصلی فیلمنامه بی شک یکی از اصلی ترین نقدهایی است که به فیلم «کفشهایم کو» وارد می باشد، فیلم اگرچه از مضمونی خوب و ایده ای قابل تامل برای تبدیل شدن به اثری قابل تحسین برخوردار می باشد؛ اما متاسفانه در میانه ی راه از دست می رود و در انتها نیز با بدترین شکل ممکن و دیالوگ های سطحی و شعارین کاراکتر نقش هادی با این مضمون که من عقوبت رفتار گذشته خویش را پس می دهم ... انگار که قرار است کاملا مخاطب را شیر فهم نماید و نتیجه اخلاقی فیلم را با صدای بلند گوشزد نماید.
این منتقد سینما در بخش دیگری از این گفتگو ضمن تأکید بر این اکر که حضور کاراکتر دیگری در میانۀ فیلم با بازی شقایق فراهانی در نقش پرستار معتاد، که اصلا هیچگونه توضیحی برای حضور کمرنگ و بی خاصیت او در فیلم نمی بینیم، اظهار داشت: اگر این کاراکتر از روایت داستان حذف شود نه تنها آسیبی به فیلم وارد نمی گردد بلکه شاید فیلم را از دیالوگ های بسیار کلیشه ای و شعارین او در پلان سرویس بهداشتی نجات دهد و از این دست ایرادهای فاحش در فیلمنامه که از کیومرث پوراحمد کارگردان نام آشنای سینمای ایران کاملا بعید به نظر می آمد.
کاظمی پور، در ادامه با اشاره به این که بر خلاف فیلمنامه، کفش هایم کو در کارگردانی و فیلمبرداری ما را هنوز با سینمای نجیب و دوست داشتنی کیومرث پوراحمد روبرو می سازد، تصریح کرد: در این فیلم با دکوپاژی درست و منتطقی بدون کمتر حرکت اضافه و یا شلنگ و تخته های مرسوم حرکت دوربین در فیلم های سینمای امروز ایران، مواجه هستیم.
وی در ادامه با اشاره به این که فیلم از ریتم و ضرب آهنگ خوبی برخوردار است که همراه با بازی تاثیر گذار و بسیار خوب رضا کیانیان به خوبی مخاطب خود را همراه می سازد، گفت: بی شک از نقش علیرضا زرین دست فیلمبردار خوش نام سینمای ایران نیز در خلق تصاویر و فضاهای به یادماندنی در این اثر به سادگی نمی توان گذشت .
کاظمی پور ادامه داد: «کفشهایم کو» آخرین ساخته کیومرث پوراحمد اگرچه از مضمون خوبی برخوردار است و می توانست با نگاهی روانشناختانه تر به موضوع آلزایمر به اثری ماندگار در سینمای ایران تبدیل گردد اما متاسفانه فیلمنامه اگرچه در آغاز با ساختاری نسبتا خوب اغاز میگردد اما در ادامه نمی تواند به نیازهای اصلی فیلم پاسخ دهد .
این منتقد سینما در پایان خاطر نشان کرد: در مجموع با تمام انتقادهایی که به فیلم پوراحمد وارد می دانم، اما معتقدم «کفشهایم کو» هنوز نیز در لحظاتی رنگ و بوی سینمای خوب پوراحمد را در خود حفظ کرده است و شاید از آن دسته از فیلم هایی می باشد که به لحاظ حسی می تواند حال مخاطب را بعد از دیدن فیلم خوب کند .
ارسال دیدگاه