به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.
روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگینامه شهید حاج محمود درویشی
شهید حاج محمود درویشی در سال ۱۳۳۲ در خانوادهای مذهبی در شهر چادگان استان اصفهان چشم به جهان گشود و تحصیلات ابتدایی را در مولدش به پایان برد و برای ادامه تحصیلات به اصفهان رفته و در دبیرستان سعدی در سال ۱۳۵۲ به اخذ دیپلم نائل آمد و در همین سال به خدمت سربازی اعزام شد و در سالهای ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ به عنوان سپاهی دانش در روستاهای زنجان خدمت کرد و در همین دوران با حجت الاسلام صالحی نجفآبادی که در ابهر و تویسرکان تبعید بود تماسهایی حاصل کرد.
در مهرماه ۱۳۵۴ به استخدام آموزش و پرورش چادگان درآمد و در سال ۱۳۵۸ ازدواج نمود که حاصل این ازدواج دو فرزند دختر و پسر میباشد. مبارزات شهید از سال ۱۳۵۱ به طور مخفی شروع شد و در سال ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ در خدمت سربازی شدت بیشتری به خود گرفت و همواره تحت تعقیب بود.
در سالهای ۵۵، ۵۶ و ۱۳۵۷ با آوردن معلمان قرآن از قم و تهران اقدام به تشکیل کلاسهای دخترانه و پسرانه نمود که حاصل یکی از این فعالیتها در سال ۱۳۵۵ کتابخانه مسجد جامع چادگان با کمک شهید سیدابوالفضل فصیحی تأسیس گردید.
از مهره های اصلی توزیع اعلامیه های امام خمینی(ره)
با اوجگیری مبارزات ملت ایران با گروههای انقلابی تماس حاصل کرده و اقدام به توزیع اعلامیههای حضرت امام در چادگان مینمود و در این زمان از یاری دوستانی چون شهید نورالله عباسی بهرهمند بود. در سال ۱۳۵۶ به مناسبت چهلم مردم قم به تبریز مسافرت نمود.
شهید عزیز با توجه به عشق و علاقهای که برای خدمت به مردم محروم داشت در سال ۱۳۵۶ به دنبال زلزله وحشتناک در طبس به کمک زلزلهزدگان شتافت. در اواخر سالهای ۵۶ و ۵۷ همراه با ده نفر از همرزمان مسلحشان رابط توزیع بمب، نارنجک و اسلحه از خمینیشهر به نجفآباد، اصفهان و یزد شدند در ۱۲ بهمن ۱۳۵۷ به دنبال تشریففرمایی حضرت امام یکی از پنجاه نفر محافظین اولیه ایشان بودند (در بهشت زهرا). و به هنگام شدت گرفتن انقلاب اسلامی برای خرید اسلحه عازم سیستان شده و در مرز ایران و افغانستان اقدام به تهیه اسلحه مینمایند. و بدنبال آن در یک گروه (طراح یک نوع بمب خودکار الکتریکی) مشغول فعالیت میشوند.
در راستای فعالیتهای انقلابی در اولین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی با کمک چند نفر از دوستان خود در تشکیل کمیته انقلاب اسلامی در چادگان همت گماشت و در ادامه یکی از بنیانگذاران سازمان دفاع شهری چادگان بود.
وی با تشکیل جهاد سازندگی خالصانه با برادران جهادگر همکاری و فعالیت مینمود و با تشکیل سازمان زمین شهری در چادگان به عضویت این ارگان درآمد و به مدت یکسال به فعالیت خود ادامه داد. همچنین یکی از مؤسسین انجمن اسلامی فرهنگیان چادگان بود و بالآخره بعد از مسئولیتهای مختلف در مدارس منطقه آخرین سمت ایشان در آموزش و پرورش، مسئولیت امور تربیتی آموزش و پرورش چادگان بود. ایشان در عملیات بیتالمقدس که به آزادی خرمشهر انجامید، شرکت داشت و در این عملیات مجروح گردیده و مدتی در بیمارستان اهواز بستری شد.
وی سرانجام مدتی بعد از عملیات بیتالمقدس و آزادی خرمشهر در راه انجام وظیفه به شهادت رسید.
وصیتنامه شهید
الحمدلله رب العالمین و العاقبة لاهل التقوی و الیقین، الحمدلله الذی هدینا لهذا و ما کنا لنهتدی اولا ان هدینا الله.
پس از صلوات و سلام بر محمدبن عبدالله پیامبر بزرگوار اسلام و ائمه هدی علیهم السلام از علی بن ابیطالب تا حضرت مهدی (عج) و سلام و درود بر کلیه پاکان و صلحا و صدیقین و درود و سلام بر شهدای اسلام، به ارواح طیبه شهدای صدر اسلام، به ارواح طیبه شهدای تاریخ اسلام، به ارواح طیبه شهدای انقلاب اسلامی و به ارواح طیبه شهدای جنگ تحمیلی، ایثارگرانی که چه آزادانه و در اوج جوانمردی به دیدار خدا شتافتند و ریسمانهای محکم و ضعیف شیطان که علایق و دلبستگیهای آدمیزاد است را به آسانی بریدند و به سوی خدا پرواز کردند و سلام بی حد و حصر ما بر روح خدا خمینی بتشکن، نایب بر حقّ امام عصر علیهالسلام، او که از سلاله پاک انبیاء و ائمه هدی است، او که وارث پیامبران ابراهیمی است، او که حجت خدا در زمان ماست، زجاجة طیبهای که نه شرقی است و نه غربی. او که با قیامش و خروشش بر انبوه سیاهیها و جهلها و تباهیها به منزله نوری بود که در عصر ما بر همه ظلمات تاخت، او که بر کالبد افسرده و مرده ما روح بخشید و جان تازه دمید او که ما را از خواب گرانمان بیدار، و از نابسامانیها بسوی سامان و ما را از جهل و ناآگاهی بسوی نور علم و آگاهی و از جهل و
خرافه اجتماع بسوی حقایق و معارف اسلام و از قعود و خودگی به قیاممان واداشت.
سلام من و سلام ما و سلام همه مردمان و مستضعفین جهان بر این پیر هدایتگر که ما را از خودمان به خدایمان فراخواند و از فرهنگمان به فرهنگ اسلام دعوت کرد و ایستاد و ما را نیز به استقامت و ایستادگی در برابر جنود شیطان دعوت کرد. و حمد و ستایش بیکران ما بر پروردگار بزرگ که بر ما منت نهاد و وجود او را بر ما نعمت بخشید و ستایش بیحدّ و حصر بر همو که ما را در این زمان خلق فرمود و ما را با انواع الطاف خویش در راه خودش هدایت نمود.
باری انگیزه آنچه در این نوشتار آمده تنها اعلام عقیدهام به هنگام شهادت میباشد و گرچه نام آنرا وصیتنامه گذاشتم اما وقتی اندیشیدم دیدم وصیت را پروردگار منان به همه بندگانش کرده و وصیتهای لازم را حضرت ختمی مرتبت و ائمه معصومین بیان فرمودهاند و در این زمان روح خدا پیر جماران وصیتهای لازم را بر همه بیان کرده است وصیت را مردم آگاه و مبارز، بر ما کردهاند وصیت را خون شهیدان گمنام و شناختة شده انقلاب و جنگ تحمیلی بر ما کرده است و من دیدم هیچ گونه وصیتی ندارم من دیدم که زندگی من در جامعه در پشت جبهه هیچ گونه ثمری نداشته است و اندیشیدم شاید شهادتم کوچکترین خدمتی به اسلام باشد و بدین جهت به سوی جبهه شتافتم که روحم در اینجا بود و به ندای امام حسین (ع) لبیک گفتم و خیر دنیا و آخرت را برای خود و خانوادهام خریدم و بدین گونه غفران و رضوان پروردگار را نصیب خود ساختم در این هنگام که از این جهان به سوی ابدیت در پروازم تنها و فقط یک دعا دارم و آن اینکه: خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار- والسلام علیکم و علی عبادالله الصالحین و علی جیوش المسلمین. ۲۰/۰۲/۶۱
ارسال دیدگاه