نیشِ تحقیر سختتر از چوبِ تنبیه
خیلیهایمان فکر میکنیم دیگر عصر خودکار لای انگشت دانشآموزان گذاشتن، فلک کردن و کتک خوردن با خط کش تمام شده است. البته شکل و شمایل تنبیههای امروز با تنبیههای گذشته خیلی فرق کرده است.
به گزارش پانا از استان گلستان ، خیلیهایمان فکر میکنیم دیگر عصر خودکار لای انگشت دانشآموزان گذاشتن، فلک کردن و کتک خوردن با خط کش تمام شده است. البته شکل و شمایل تنبیههای امروز با تنبیههای گذشته خیلی فرق کرده است. آن زمان این تنبیهها چیز عجیب و غریبی نبود، تقریباً همه دانشآموزان میدانستند که اگر درس نخوانند کتک میخورند اما حالا وضعیت فرق کرده است. نظام تعلیم و تربیت تنبیه بدنی در مدرسه را غیرقانونی اعلام کرده تا جاییکه هیچ دانشآموزی حتی صدای بلند معلم را بر نمیتابد. با این حال گهگاه از گوشه و کنار کشور خبرهایی مبنی بر آزار و اذیت دانشآموزان به شیوههای مختلف به گوش میرسد.
این روزها اخبار و تصاویر مختلفی درباره تنبیه دانشآموزان در مدارس کشور منتشر شده است. از فیلم کتک خوردن دانشآموز هنرستانی مدرسه الیگودرز گرفته تا فیلم دو دانشآموز خرم آبادی که معلم مجبورشان میکند محکم به گوش یکدیگر سیلی بزنند البته این خشونت فقط از سوی معلمان نیست.
برخی وقتها خبرهایی میشنویم که نشان میدهد دانشآموزان هم معلم خود را مورد خشونت قرار دادهاند. سال گذشته بود که دانشآموزی در یکی از مدارس بروجرد، معلمش را با سلاح سرد کشت.
او در جریان بازپرسیها گفته بود معلمش را به خاطر تحقیرهایش هدف قرار داده، هرچند که قصد کشتن معلم را نداشته است. با این همه این سؤال مطرح میشود که آیا این اتفاقات نشان از شیوع خشونت در مدارس دارد؟ با اینکه دبیرکل شورای عالی آموزش و پرورش معتقد است که «تنبیه در مدارس زیاد نشده این موارد هم که منتشر شده فقط به خاطر وجود و تعدد رسانههای مجازی است.»
اما حرفهای چند دانشآموز نشان از آن دارد که همچنان تنبیه در مدارس کشور وجود دارد. محمد دانشآموز رشته ریاضی است، او در یکی از مدارس دولتی تهران درس میخواند و درباره انواع و اقسام خشونتهای فیزیکی و کلامی در مدرسهاش برای ما میگوید: «بیشتر مواقع معاون مدرسه، دانشآموزانی را که درس نمیخوانند یا تخلفی انجام میدهند تحقیر میکند. معلمهای مدرسه اما بیشتر دانشآموزان را تحقیر میکنند. مثلاً اگر شیطنتی در کلاس انجام دهیم ما را نادیده میگیرند یا با نیش و کنایه با ما حرف میزنند.
این را هم بگویم که پدر و مادرها بشدت مراقب هستند که ما کتک نخوریم. اما برخی وقتها حاضریم کتک بخوریم اما تحقیر و توهین نشنویم.» فاطمه دانشآموز علوم انسانی هم میگوید: «معلمهای مدرسه ما بیشتر اهل نیش و کنایه هستند. تا حالا کتک نخوردیم اما بیاحترامی دیده و شنیدهایم.»
آنطور که کارشناسان تعلیم و تربیت میگویند تنبیه دانشآموزان در کلانشهرها شکل و شمایلش تغییر پیدا کرده است. این هم به خاطر نظارت جدی است که خانوادهها بر وضعیت دانشآموزانشان دارند.
محمد نیکنژاد عضو کانون صنفی معلمان این موضوع را تأیید میکند و میگوید: «در بسیاری از مدارس تحقیر کردن دانشآموزان و تنبیه فیزیکی جایش را به توهینهای لفظی داده است، درحقیقت شیوه امروزی و مدرن تنبیه بدنی شامل تبعیض بین دانشآموزان، لحن گفتاری و رفتاری توهینآمیز به دانشآموز خاطی یا ضعیف است که بسیار دردناکتر از تنبیهات جسمی است. اثرات این نوع تنبیهها همیشه با دانشآموز میماند.»
ارسال دیدگاه