همگام با شهدای آسمانی امور تربیتی/۲

آقا معلم قرآنی که همیشه در فکر شهادت بود

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. شهید محمدکریمی یکی از این شهدای پرفروغ عرصه امور تربیتی به شمار می روند

کد مطلب: ۴۵۱۵۳۴
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، نهاد امور تربیتی به عنوان نهادی برای حراست از مرزهای اعتقادی و حفظ دستاوردها و تبیین ارزشهای انقلاب در مدارس در طی هشت سال جنگ تحمیلی با تقدیم ۴۱۱ شهید، بار دیگر نشان داد که رسالتی بزرگ در عرصه آموزش و به ویژه پرورش روح انسانی برعهده دارد. از این رو روز ۸ اسفند به همت والای شهیدان رجایی و با هنر در سال ۵۷ به عنوان نهاد امور تربیتی در وزارت آموزش وپرورش رسمیت یافت و به نام روز امور تربیتی مورد تقدیر قرار می گیرد تا از شهدای این عرصه و نیز فعالان حوزه امور پرورشی و تربیت تقدیر به عمل آید.

روز امور تربیتی فرصت خوبی است برای معرفی شهدای این حوزه فرهنگی که با تقدیم خون خود، دانش آموزان را در عمل و نه در قالب حرف و کلام با آرمان های انقلاب آشنا کردند. در واقع بزرگداشت امروز از شهدای امورتربیتی نشانگر توجه ویژه به مقام شامخ همه ی شهدا به ویژه ۵ هزار شهید آموزش وپرورش وخاصه ۴۱۰ شهید امورتربیتی کشور عزیزمان ایران است.
در همین راستا، خبرگزاری پانا درصدد است با معرفی ابعاد شخصیتی شهدای امور تربیتی، آن ها را بیش از گذشته در قالب الگوهای رفتاری والا به دانش آموزان معرفی کند.
زندگی نامه شهید حمید محمدکریمی، شهید معلم قرآن
شهید حمید محمدکریمی در خانواده مذهبی متولد شد به سال ۱۳۴۰ و در سن دو سالگی پدر خود را از دست داد و از دو سالگی مادرش که مفسر قرآن بود تربیت وی را عهده‌دار شد و دوران دبستان را در مدرسه شاه اسماعیل و تحصیلات راهنمایی را در مدرسه خلیل‌آبادی و دوران دبیرستان را در مدرسه صفوی به اتمام رساند و دیپلم گرفت.
وی در دوران نوجوانی علاقه زیادی داشت در مجالس مذهبی و قرآن شرکت کند و با کمک مادرس که مفسر قرآن بود، با صوت و قرائت و با تجوید عالی قرآن می‌خواند و همچنین در معانی قرآن بسیار موفق بود. وی موقع استخدام مربی پرورشی بطور کامل به تفسیر قرآن مسلط و دائماً در خواندن نماز و به فرایض دینی خود خیلی کوش و از حُسن اخلاق بالایی برخوردار بود و در ضمن شهادت مردم و دوستان در اعلامیه‌های چاپی وی را شهید معلم قرآن خطاب می‌نمودند.
وصیت‌نامه شهید
بسم رب الشهداء و الصدیقین
با درود و سلام بیکران به امام زمان (عج) و نایب بر حقش خمینی بت‌شکن و ملت شهیدپرور ایران، می‌خواهم آنچه را در دل دارم تحت عنوان وصیت خود در موقع اعزام به خط مقدم جبهه با قلبی مملو از عشق به شهادت و با قلمی آغشته به شیره قلبم بنویسم تا امر خداوند متعال را اطاعت کرده باشم.
همانطور که خداوند الرحمان الرحیم آروزی حضور در جبهه را برای مبارزه با کفر و الحاد برایم برآورده کرد امید آن دارم که آنچه را در دست دارم و برای فروش به درگاه عظیمش برده‌ام با آنکه لایق به معالمه نیست و از ارائه ‌آن واقعاً شرم دارم به وعده خود قبول کند اگر لطف و کرم بی‌پایانش شامل حال من شد و در راهی که با بصیرت کامل و آگاهانه انتخاب کرده‌ام لیاقت آن را پیدا کردم که به فیض عظیم الهی نایل شود و در راه تحقق بخشیدن آرمان‌های الهی و اسلامی شهید شوم آنچه را در دل دارم بیان کنم.
مادر عزیزم که در طول ۲۲ سال زندگیم را به عنوان تنها فرزند خود تربیت کردید، می‌دانم چه زحماتی را برای بزرگ کردن من متحمل شده‌اید از اینکه نتیجه و ثمره زندگیتان را در راه خدا دادید باید افتخار کنید و از خدا بخواهید که این اسماعیل شما را به خاطر ائمه اطهار به قربانی قبول کند.
ای مادرم! ما به این جهان به خاطر جهان دیگر آمده‌ایم و چند صباحی بیش زنده نیستیم و باید بالاخره روزی بمیریم چه بهتر آنکه در راه خدا و اسلام و قرآن کشته شویم تا شاید از گناهان در پیشگاه حضرت تعالی کم گردد و با شهادتمان کاری برای اسلام کرده باشیم و شاید مؤاخذه فردی مثل که در حیات خود کاری برای اسلام نکرده است این چنین راحت‌تر گردد.
ای خمپاره‌ها و مسلسلها درک کنید که کشته شدن مانند حسین (ع) برایم آرزوی دیرین است و این طور مردن برای هر مسلمانی برازنده و سزاوار است تا در مقابل دشمنان اسلام و قرآن تن به ذلت و خواری بدهد.
مادر عزیزم از زحمات که برایم کشیده‌اید نمی‌توانم تشکر کنم و خود آگاهم که کاری در قبال لطف و محبت شما انجام نداده‌ام عاجزانه از شما تقاضا دارم که مرا حلال کنید و بعد از شهادت من با مقاومت و بردباری خود خاری به چشم دشمنان اسلام و انقلاب اسلامی باشید و مانند زینب راه شهدا را ادامه بدهید و اگر برای از دست دادن فرزند خود غمگین شدید به یاد علی اکبر حسین (ع) گریه کنید و صبور و بردبار باشید که خدا با صابران است. البته مرا می‌بخشید زیرا می‌دانم گفتن این سخنان برای شما لازم نیست.
دائی عزیزم که برای من به جای پدر بودید مرا حلال کنید زیرا نتوانستم حتی کوچکترین خدمتی در مقابل خوبی‌های شما و زحمات شایانتان انجام دهم اما خدا انشاءالله عوضش را در این دنیا و جهان آخرت خواهد داد تقاضا دارم برای شهادت من ناراحت نباشید زیرا این افتخار نتیجه نان حلالی است که با رنج زحمت به ما دادید و باید شکرگزار باشید که در صف خانواده شهدا پست سر امام حسین (ع) قرار گرفتید و این امیدی برای بخشیدن در آخرت است.
دایی بزرگوارم مادرم را بعد از خدا به تو می‌سپارم و امیدوارم که راه شهدا را ادامه دهید به طوری که مورد رضایت خداوند متعال باشد.
مادربزرگم شما حق زیادی را بر گردن من دارید مرا حلال کنید زیرا هیچ کاری در برابر آن همه خدمت تان انجام نداده‌ام در عوض من هم از خدا می‌خواهم که آرزوی دیرینه شما یعنی زیارت قبر شش گوشه اباعبدالله الحسین را برآورده کند زیرا از وقتی که به یاد دارم تکه کلام شما زیارت کربلا و شهیدا گلگون کفن آن می‌باشد در خاتمه از همه کسانی که بر گردن من حقی دارند حلالی می‌طلبم تا شاید از کوله‌بار گناهانم در پیشگاه حضرت تعالی کم گردد.
در ضمن از تمامی اهل خانواده‌ام و تمامی برادرانی که در سنگرهای پشت جبهه در مسجد و مدرسه با هم بودم می‌خواهم تا جان در بدن دارند برای انقلاب اسلامی فقط به خاطر خدا پشتیبان باشند و مشت محکمی بر دهن منافقان و کافران و دنیاطلبان باشند و نیز به تمامی مسلمانان می‌گویم که مسئولیت سنگین در ادامه راه شهدا و راه سرخ حسین (ع) بر گردن شماست و در مورد آن مؤاخذه خواهید شد. و همچنین بر شماست که اسلحه شهیدان را زمین نگذارید و زیر این انقلاب اسلامی برای بارورشدن احتیاج به خون دارد و نیز همیشه امام را از ته دل دعا کنید که ایشان نعمتی بزرگ برای تمامی مسلمانان است. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته
حمید محمدکریمی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار