حضور نقشینه های کتیبه و ارسی در طراحی لباس ایرانی
دبیر علمی توسعه طراحی و دوخت در پوشاک ایرانی گفت: قصد ما از تلاش در حوزه طراحی پوشاک ایرانی این است که اعلام کنیم می توان از یک کتیبه یا ارسی الهام گرفت و چنین نقشینههایی را در قالب یک پوشش عرضه کرد.
به گزارش پانا-مازندران، در راستای برنامه های فرهنگی در حوزه پوشاک، مد و حجاب اسلامی، مجتمع فرهنگی هنری ولیعصر(عج) آمل میزبان برگزاری همایشی ٢ روزه با عنوان " نخستین همایش استانی توسعه طراحی و دوخت در پوشاک ایرانی" بود.
این همایش با همکاری اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی آمل و مؤسسه قلم شریف شمال با در نظر داشتن اهدافی همچون مقوله عفاف و حجاب، ارائه مدهای نو برای نسل جدید، ارتقای سطح علمی و مهارتی طراحان دوخت، توسعه و ترویج فرهنگ مهارتآموزی، ارائه دستاوردهای فعالان حوزه طراحی و دوخت، بستر توسعه نواندیشی در طراحی و دوخت پوشاک ایرانی و گسترش بستر رقابتی برای دانشجویان طراحی و دوخت برگزار شد.
دبیر علمی این همایش با بیان اینکه این همایش همه فعالان حوزه طراحی و دوخت استان را هدف خود قرار داد، گفت: در این همایش که با مدیریت دکتر «احسان پاشایی» و دبیری اجرایی «زهرا پرویزی مقدم» برگزار شد، هیچ گروهی برای حضور در این نمایشگاه محدودیت نداشت به همین دلیل از تولیدکنندگان تا دانشجویان در این همایش حاضر بودند تا این همایش علاوه بر کارکرد آموزشی و علمی، محلی برای توزیع تجربه و به اشتراک گذاشتن یافتههای شخصی و تجربی برای نواندیشی در دوخت و پوشاک باشد.
روجا پرویزی مقدم افزود: شاید از نگاه بسیاری از افراد توجه به مسأله پوشاک موضوعی تکراری باشد. اما نمیتوانیم از اهمیت این مقوله به سادگی بگذریم. پوشاک نماد فرهنگ ماست و نخستین معیار ظاهری ارزیابی افراد در جامعه به شمار میآید. از سویی دیگر هم قابل مشاهده است که در بحث پوشاک مقداری از اصالت خود دور شدیم. برای همین نواندیشی در طراحی و دوخت را مطرح کردیم و از خانم «مهلا زمانی» که از طراحان بینالمللی و شناخته شده در دنیا هستند خواستیم در این همایش حضور یابند.
وی اظهار کرد: ایشان در کارگاهی که داشتند به آسیبشناسی در مد و لباس پرداختند و اینکه مد و لباس تحت چه عواملی میتواند اثرپذیری داشته باشد. طبیعی است که پوشاک امروز با پوشاک ١٠سال آینده متفاوت است و نیاز داریم که هر چند وقت یک بار همایشی را برای بهروز شدن در صنعت پوشاک و مد داشته باشیم تا تغییرات بر پایه ایدههای داخلی و بومی ایجاد شود، نه بر اساس مدهای وارداتی. ما حتی در بیان اصطلاحات مد و لباس هم باید نگاه مستقل داشته باشیم.
این فعال حوزه مد و لباس خاطرنشان کرد: وقتی لباسی نمیتواند بازار مصرف خوبی داشته باشد، ارزش ندارد. به همین دلیل لازم است یاد بگیریم که چگونه بازار مصرف را با تولید نوآورانه جذب کنیم.
پرویزی مقدم با بیان اینکه تلاش کردیم در این همایش مد را با فرهنگ خودمان تلفیق کنیم، اظهار کرد: شاید برخی بگویند مد کاملا غیر ایرانی است و تلفیق شدنی نیست. اما ما میخواهیم بگوییم میشود از یک کتیبه یا ارسی الهام گرفت و همه نقشینهها را در قالب یک پوشش عرضه کرد. وقتی یک برند خارجی از فرش تبریز در طراحی پارچههای خود الهام میگیرد و چون برند است ما لباس دوخته شده با آن پارچه را میپوشیم، چرا خودمان تولید و عرضه نکنیم؟ طراحی و دوخت باید در کنار هم قرار داشته باشند. برای این منظور هم کارگاه پیادهسازی مد طراحان برتر دنیا در پوشاک ایرانی برگزار شد تا همان میزان دقت برای پوشاک طراحی شده و دوخت داخل آموزش داده شود.
وی با اشاره به مورد توجه قرار دادن نمادهای ایرانی در لباسهای عرضه شده در نمایشگاه همایش، خاطرنشان کرد: شرکتکنندگان که درصد بالایی از آنها را دانشجویان رشته طراحی تشکیل میدادند، خیلی زیبا نمود فرهنگ و تاریخ و تمدن ایرانی را در تولیدات خود نمایش دادند. در بیشتر کارها ظرافت دستدوزی، گلدوزی، خامهدوزی، گلابتون دوزی، پولکدوزی و کار با مروارید، منجوق و ملیله را میبینیم. در این نمایشگاه علاوه بر این که نوآوری در برش مطرح بود از تکنیکهای ایران باستان هم استفاده شد. در گذشته پارچهها نقش نداشتند. رنگهای ساده و محدودی داشتند. آنچه که به لباس جلوه میداد کار دست بود. این کارِ دست خوب ارائه شد. هنرمندی ظریفِ ایرانی که ایرانیپسند است در ٩٠درصد آثار دیده میشد .
طراح مازندرانی مد و لباس با اشاره به ظرفیتهای استان در تولید پوشاک امروزی گفت: استان ما از نظر سرسبزی و تنوع رنگ زبانزد است. از لحاظ پوشش گیاهی و تنوع رنگ در طبیعت نمونه زیادی داریم. در لباسهای این نمایشگاه این تنوع رنگ به وضوح مشهود بود. در کارهای سوزندوزی تنوع بخشیدن به لباسها با استفاده از ترکیب رنگهای مناسب به خوبی دیده میشود.
دبیر نخستین همایش استانی توسعه طراحی و دوخت در پوشاک ایرانی افزود: یکی از آیتمهای داوران هم برای انتخاب دوخت برتر شناخت ترکیب رنگها و کاربرد تناسب رنگها و پارچهها با هم بود. در برخی از آثار تولیدکنندگان برای خودشان مبدع یک طرح بودند و خواستند بحث مد راه هم دخیل کنند. برشهای جدید که در ایران باستان نداشتیم را در کار وارد کردند تا آن سادگی گذشته را امروز در لباس نبینیم. یکی از نمونههای ما لباس محلی مازندرانی بود که با افزودن یک سری قسمتها به جلیقه بانوان مازندرانی در دورههای گذشته، لباسی امروزی طراحی و تولید شد.
ارسال دیدگاه