پروفسور خسرو باقری در دهمین نشست علمی-پژوهشی «دیدار»:

ملاقات ساده ی معلم و شاگرد از ملاقات دو دنیای ژرف پیچیده تر است

درادامه ی نشست های علمی-پژوهشی «دیدار»، در شهرستان نیشابور، پروفسور خسرو باقری در روزجمعه چهارم دی ماه، سخنانی با موضوع «فلسفه تعلیم و تربیت و نقد آرای فلسفه های نوظهور» در جمع معلمان پژوهنده، مؤلف و دانشجویان ایراد کرد.

کد مطلب: ۴۴۱۸۱۲
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرگزاری پانا از خراسان رضوی، معاون مدیرکل و مدیر آموزش و پرورش نیشابور، ضمن اعلام این خبر گفت: «پس از برگزاری نُه نشست علمی-پژوهشی با محوریت مسائل بنیادین آموزش وپرورش، کارشناسی پژوهش آموزش و پرورش، دهمین نشست از این مجموعه گفتمان ها را با همکاری دانشگاه جامع علمی-کاربردی، دانشگاه فرهنگیان و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی برگزار کرد.»

سید جواد قوامی نژاد،در معرفی میهمان این دیدار اینگونه گفت:« پروفسور خسرو باقری، دکترای فلسفه تعلیم و تربیت از دانشگاه نیوساوث ویلز (New South Wales) استرالیا و نظریه پرداز «هویت علم دینی» و نوآور «تعلیم و تربیت اسلامی، چارچوب تئوریک و کاربرد آن» است. و همچنین وی رئیس انجمن فلسفه تعلیم و تربیت ایران، عضو انجمن فلسفه تعلیم و تربیت بریتانیا، ... و عضو هیأت تحریریه ی مجله علمی-پژوهشی «مطالعات برنامه درسی ایران»، مجله «تفکر و کودک» و ... می باشد.
مدیر آموزش و پرورش تصریح کرد: وی تألیف یا ترجمه ی بیش از ۵۰عنوان کتاب و بیش از ۸۰ عنوان مقاله به زبان های فارسی و خارجی را در کارنامه­ی علمی-پژوهشی خود دارد و هم اکنون عضو هیأت علمی دانشگاه تهران است.»
شایان ذکر است: در این نشست پروفسور باقری «فبک» (فلسفه برای کودکان) را به عنوان موضوع بحث اعلام کرد تا هم بعد تعلیم و تربیتی و هم رویکرد فلسفه جدید را لحاظ نموده باشد.
وی ضمن ابراز خرسندی از این که در نیشابور افرادی هستند که در مورد مسائل تعلیم و تربیت بحث های فکری و فلسفی می کنند گفت: «در واقع اگر بتوان امیدی برای تحول در کشور داشت، باید از میانِ همین شورها و عشق های خودخواسته که شکل رسمی و اداری ندارد شروع شود. تحول این نیست که از بالا یک برنامه ای تنظیم و اجراشود، تحول چیزی است که باید از داخل وجود آدم ها شروع شود و در درون آدم ها اتفاق افتد.»
این دانش آموخته فلسفه تعلیم و تربیت بیان داشت: «تعلیم و تربیت یک پدیده بسیار آشنا و ملموس و دم دستی است چون همه ما به نوعی با آن در ارتباطیم ... ولی در عین حال یک پدیده بسیار پیچیده و ژرف است. همین ملاقات ساده ی معلم و شاگرد از ملاقات دو دنیای ژرف و دو کهکشان به مراتب پیچیده تر است... و درواقع فلسفه تعلیم و تربیت یعنی ببینیم در مواجهه ی این دو نفر، به عنوان معلم و شاگرد، که دو قطب اصلی تعلیم و تربیت را تشکیل می دهند، چه می گذرد؟»
باقری تأکید کرد: «تعلیم و تربیت را نباید ساده بگیریم و آن را به یک روزمره گی تبدیل کنیم. در واقع یک معلم وقتی اندیشمند باشد، هر روز برایش روزی تازه و هر ملاقات با دانش آموز یا کلاس، برایش تجربه جدیدی خواهدبود. چون آدم ها تکراری نیستند و کار معلمی هم در چنین فضایی نمی تواند تکراری باشد.»
مؤلف کتاب تازه تألیف «فبک در ترازو» اظهار داشت: «روزی که ما از یک تفکر، یک فلسفه یا یک اندیشه امامزاده ای بسازیم و دورش بچرخیم، آن روز باید فاتحه تفکر را بخوانیم. ما نیازمند آنیم که همواره فکر کنیم و نقدکنیم لذا فبک را نباید مقدس کنیم بلکه باید نقدش کنیم. یکی از نقدهای وارد بر فبک این است که معلم به حاشیه رانده می شود و اقتدارگرایی معلم آسیب می بیند. معلم بر این اساس که حامل فرهنگ است، مقتدر است و به هم ریختن این اقتدار هم غلط است و هم مضر.»
درپایان این نشست دکتر خسرو باقری به پرسش های پژوهشگران حاضر پاسخ گفت که مشروح کامل این نشست در کارشناسی پژوهش مستندسازی شده است.


ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار