داریوش نصیری در گفت و گو با پانا:
نمی خواستم «نام من ایران» برچسب سفارشی بگیرد
نویسنده، کارگردان و طراح صحنه نمایش «نام من ایران» گفت: حمایت های مالی باعث می شود كه یك اثر رنگ و بوی سفارش به خود بگیرد كه من به دلیل این كه با نمایش نام من ایران و سایر كارهایم دغدغه ای را دنبال می كرده ام، نمی خواستم برچسب سفارش به اثرم بخورد.
داریوش نصیری طراح صحنه و کارگردان نمایش «نام من ایران» که در سیزدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر «هایفست» ارمنستان روی صحنه رفت، در گفت و گو با خبرنگار فرهنگی پانا درباره این اثر نمایشی توضیح داد: این نمایش با موضوع دفاع مقدس و بمباران شیمیایی و به شیوه اجرایی نمایشهای ایرانی (تعزیه و نقالی) روی صحنه رفت و اقتباسی است از رزم رستم و سهراب شاهنامه فردوسی. پدر و پسری كه در جغرافیای نامشخصی همدیگر را می بینند و پسر به دست پدر كشته می شود.
وی درباره شیوه های اجرایی این نمایش توضیح داد: این نمایش در واقع دو بخش اصلی و جنبی دارد. در بخش اصلی این نمایش ما از المان هایی چون نقالیی و تعزیه استفاده كردم كه با استقبال عمومی هم رو به رو شد و با بهره گیری از شیوه اجرایی نمایش های ایرانی بهره بردیم و خود من نقش پدر و پسر را ایفا كردم.
این نویسنده و كارگردان در پاسخ به این كه چرا برای اجرای خارج از كشور این نمایش نهاد یا سازمان های دولتی حمایتی نكرده اند، بیان كرد: در قطعه اركسترال ظهور كه سال ۸۹ اجرا شد، این تجربه را داشتم كه پیگیری برای حمایت نهادهای دولتی از یك اثر زمان زیادی می برد و سختی های فراوان دارد. هرچند كه «نام من ایران» یك اثر ارزشی است و درباره این آثار انتظار حمایت كارگردان و عوامل بیشتر است. چراكه متولیان فرهنگی همواره تمایل به تولید چنین آثاری دارند و در همه جشنواره ها نیز موضوعات ارزشی در اولویت قرار می گیرند. با این حال چه در قطعه اركسترال ظهور كه گروهی ۵۰ نفره با من همكاری می كردند و نویسنده وبازیگر كار خودم بودم و قصه اش درباره ۱۳ سالگی نرجس خاتون و دوران غیبت و تولد او بود و چه در« نام من ایران» بدون حمایت مالی كار را اجرا كردم.
وی همچنین ادامه داد: حتی یادم است در قطعه ظهور كه آقای حسینی وزیر وقت فرهنگ و ارشاد اسلامی و آقای شاه آبادی معاون هنری وی به تماشای آن نشستند و ۴ ماه برای تولیدش زمان صرف شد، تنها در خواست گروه این بود كه این اثر یك هفته اجرا در تالار وحدت داشته باشد. از طرف دیگر حمایت های مالی باعث می شود كه یك اثر رنگ و بوی سفارش به خود بگیرد كه من به دلیل این كه با نمایش نام من ایران و سایر كارهایم دغدغه ای را دنبال می كرده ام، تمایلی به استفاده از این امتیاز نداشتم. بنابراین نمی خواستم اثرم برچسب سفارشی بخورد. اما انتظار حمایت های معنوی داشتم تا انگیزه گروه همراه در اجرای نمایش بیشتر شود و بتوانیم كارهای بیشتری و بهتری را در آینده روی صحنه ببریم.
داریوش نصیری، مدرس رشته بازیگری در دانشگاه جامع علمی کاربردی است و در کارنامه هنری خود تا کنون سابقه کارگردانی، بازیگری و نویسندگی آثاری مانند موسیقی ـ نمایش «تراژدی رستم و سهراب»، قطعه ارکسترال فتح، قطعه ارکسترال ظهور، قوانین شهروندی، مجلس سهرابکُشی و گذشت را ثبت کرده. همچنین او دانشجوی نمونه کشوری در بخش فرهنگ و هنر در سالهای ۸۹ و ۹۲ بوده و موفق به دریافت لوح تقدیر از ریاست محترم جمهوری شده است. دریافت جوایز مختلف بازیگری، نمایشنامهنویسی و فیلمنامهنویسی از جشنوارههای معتبر داخلی و خارجی نظیر جشنواره تئاتر تکنفره، جشنواره فیلمنامهنویسی دانشجویان کل کشور و دوازدهمین جشنواره بینالمللی تئاتر هایفست ارمنستان (سال ۲۰۱۴) از دیگر افتخارهای اوست.
ارسال دیدگاه