به بهانه کتاب گَردی
بیایید کتاب نخوانها را فراموش کنیم!
نمادها و کارهای نمادین نشان تکریم ارزش های جامعه است و گاه یادآوری و پررنگ ساختن ارزش های فراموش شده، مواردی که در گذر زمان و با وجود مشغله ها، با گَرد فراموشی همنشین شده اند مثل همین؛ "کتاب و کتابخوانی "و از جمله اقدامات سمبلیک در جهت غبارروبی از آن، همین؛ "کتاب گردی پنج شنبه ی گذشته" که به پیشنهاد مسجد جامعی و همت مسوولان ذیربط با سرزدن به کتابفروشی ها انجام شد. مطمئناً کارهای سمبلیکی چون کتاب گَردی، خود هدف نیست بلکه تلنگری است؛بر قصه ای از یاد رفته آنهم نه برای همه؛بلکه بر آنانکه دغدغه اش را دارند.
در این میان آنچه باعث نگرانی است فراموش شدن اصل کتاب و کتابخوانی و پررنگ کردن حاشیه ها و سمبل هاست؛ این که در هفته کتاب و کتابخوانی، کتاب گَردی، نصب بنر، شعر و برپایی نمایشگاه و دیگر تبلیغات و حضور مدیران در کارهای نمایشی هدف شود و کار و وظایف متولیان این امر منحصر به برنامه ریزی برای این هفته و هفته های مشابه قرار گیرد. مطمئنا با اقدامات اینچنینی کسی کتابخوان نمی شود که اگر شده بود آمارها چیز دیگری می گفت و امروز با بحران کتاب و کتابخوانی مواجه نبودیم.
کتابخوانی یک عادت است، که از کودکی و نوجوانی از بستر خانواده و مدرسه خلق می شود و کم کم می شود یک مهارت. پس باید به سراغ راه های خلق عادت از بسترهای اصلی رفت.
اصلا بیایید کتاب نخوانها را فراموش کنیم! آنها عادت ندارند، بخوانند. دوست ندارند، بخوانند. برویم به سراغ کتابخوانها! آنها را حرفه ای کنیم! مهارت کتابخوانی را در دنیای سرعت و اینترنت آموزش دهیم به آنها بگوییم چه نوع کتابهایی را بخوانند. اساسا راه تشخیص کتاب خوب از کتاب بد چیست؟ که کتاب زده نشوند و همچنان در این عادت بمانند.
اصولا نهادهای متولی فرهنگ_ که در جامعه کم هم نیستند _خودشان و اعضایشان چقدر کتاب می خوانند؟ و چقدر سعی دارند سلیقه خودشان را قالب کتابخوانها کنند؟ کاش مشاورِکتاب داشته باشیم مشاورکتاب به کتابخوانها می گفت چه بخوانند؟ چگونه بخوانند؟ کتاب خوب را از کجا بیابند؟ راههای بدست آوردن ارزان خوانی چیست؟ چقدر کتاب بخوانند و دهها سوال که فقط کتابخوانها می دانند.
در هفته کتاب و کتابخوانی وپس از آن بیشتر به کتابخوانها ونیازشان فکر کنیم شاید این راه بهتر جواب دهد.
اعظم عابدینی- مدرس دانشگاه
ارسال دیدگاه