یادداشت/ روح الله صادقی
معلم ورزش؛ توپ و سوت و پرداخت دیه
روح الله صادقی دبیر ورزش ناحیه یک آموزش و پرورش قم مطلبی با عنوان معلم ورزش و پرداخت دیه دانش آموزان را ارسال نموده است.
به گزارش پانا از قم، در یادداشت روح الله صادقی می خوانیم: شاید هر خواننده ای با خواندن تیتر این مقاله به نوعی علامت سوال در ذهنش ایجاد شود که معلم ورزش کجا و پرداخت دیه کجا!اگر به گزاف سخن نگوییم دبیر ورزش در بین تمام دبیران مظلوم ترین و کوتاه ترین حاشیه ی امنیتی برخوردارند .
چه در بین اولیای دانش آموزان و چه در بین بعضی از همکاران فرهنگی کار معلم ورزش را بسیار ساده و راحت تصور می کنند و تصوری که از زنگ ورزش و معلم ورزش دارند در یک توپ و سوت خلاصه می شود. اگه بخواهیم دنبال سر نخی باشیم که علت این طرز تفکر را پیدا کنیم باید سراغ دبیران گذشته ای برویم که بدون داشتن تخصص و عدم تحصیل دانش در این زمینه به سمت دبیر ورزشی گماشته شدند و زنگ ورزش را در یک توپ خلاصه کردند و در بیشتر اوقات بجای حضور پر رنگ در زمین ورزش در دفتر مدیر مدرسه حضور داشتند! ولی واقعیت امر کار یک معلم ورزش خیلی بزرگ تر و ایده ال تر از طرحی است که در ذهن این عزیزان خطور کرده است .
از زمانیکه معلم ورزش گام درحیاط مدرسه می گذارد با بسیاری از خطرات دست و پنجه نرم می کند. شما در نظر بگیرید یک معلم ورزش چه در دمای چند درجه بالای صفرو چه در دمای بالای ۴۰درجه باید در حیاط مدرسه حضور داشته باشد و با سرما و گرمای شدید بسازد تا به دانش آموزان شادی و نشاط ببخشد. اما این معلم با تمام کارهای که از جان مایه می گذارد و انجام می دهد را می توان با جنگجویی مقایسه کرد که بدون سپر یا حفاظ خاصی بخواهد جنگی داشته باشد .
شما یک معلم ورزش را در ذهن خود تداعی کنید که در حیاط یک مدرسه حضور دارد و رو به یک طرف زمین با گروهی از بچه ها صحبت می کند یا نوع خاصی از فعالیت ورزشی را تدریس می کند حال در این هنگام در گوشه دیگر حیاط بین یک دانش آموز از این کلاس و دانش آموز دیگری که در حیاط حضور دارد مثلا برای آبخوری یا تنفس یا هر علت دیگری در حیاط مدرسه حضور داشته باشد و بین این دو درگیری عمدی یا غیرعمد رخ دهد و برای دانش آموز این کلاس اتفاقی رخ دهد در صورت اقامه دعوای حقوقی ، معلم ورزش با توجه به نوع آسیب ملزم به پرداخت دیه خواهد کرد .
مثالی دیگری می زنیم که به واقعیت امر نزدیکتر بشویم شما در نظر بگیرید با توجه به ایام هایی که در تقویم ما وجود دارد مانند هفته تربیت بدنی،سیزده آبان،دهه فجر و روز معلم دبیر ورزش بخواهد برای گرامیداشت و شادی و نشاط و همچنین یادآوری این ایام فرخنده به دانش آموزان بخواهد مسابقاتی برگزار کند ، حال جالب این است که اگر این مسابقات برای چند پایه ی مختلف برگزار نشود و حالت رقابتی به خود نگیرد برای دانش آموزان انگیزه خاصی ایجاد نمی کند. معلم ورزش برای گرامیداشت این ایام سختی های این کارها را به جان می خرد تا این ایام برای دانش آموزان تداعی شود .
زمان برگزاری مسابقات یک دانش آموز کلاس پنجم با یک دانش آموز کلاس ششم در حین انجام مسابقات برخوردی ایجاد می شود و اگر در این برخورد هر کدام از دانش آموزان جراحت یا شکستگی خاصی بردارد در صورت شکایت باز هم معلم ورزش به پرداخت دیه محکوم خواهد شد. مورد دیگری از این موارد را یادآوری می کنم تا مطلب به راحتی برای خواننده محترم جا تداعی شود؛ در نظر بگیرید دانش آموزان یک کلاس بدون هیچ گونه درگیری یا خطای ورزشی یا دخالت دیگر دانش آموزان پایه های بالاتر یا پایین تر بر اساس ساخت و سازهای که در مدرسه بوده و هست دچار حادثه ورزشی شود .
مثلا بر اثر خوردن به زمین یا برخورد به دیواره مدرسه یا برخورد به سکوهای موجود در حیاط و ... دچار حادثه گردد و جراحتی بردارد باز هم از دیدگاه حقوقی معلم ورزش ملزم به پرداخت دیگه می شود!چرا؟در صورت شکایت و بررسی های کارشناس رسمی که حیاط یا زمین ورزش آموزشگاه آسفالت مناسبی نداشته باشد و یا حیاط ورزش را مناسب ورزش نداند بازهم معلم ورزش مقصر قلمداد می شود و حتی در برخورد به دیواره مدرسه که به علت نزدیکی خطوط زمین به این دیواره باز معلم ورزش مقصر شناخته می شود .
اما آیا معلم ورزش باید تا این حد بی یار و یاور باشد!؟ آیا معلم ورزش باید این خطرات را ناگزیر برای شادی و نشاط دانش آموزان به جان بخرد!؟ یا اینکه به قوانین و مقررات دست و پاگیر یک معلم ورزش عمل کند و اجازه ورزشی که شادی را به دانش آموزان هدیه می بخشد را ندهد.آیا معلم ورزش باید جور این ساخت و ساز های نامناسب را بپردازد معلمی که ناگزیر برای ورزش کردن دانش آموزان چاره ندارد باید حتما در این حیاط ها زنگ ورزش را اجرا کند.با همه این قوانین موجود و حیاط های نامناسب ، آموزش و پرورش باید با انجام دادن بیمه مسئولیت مدنی مربی ورزش مدارس،این زحمت کشان بی ادعا را از گزند این خطرات محافظت نماید تا این قشر از فرهنگیان عزیز بدودن دغدغه ی خاصی و با اطمینان خاطر به کار خود مشغول باشند.
انتهای پیام/
منبع: هفته نامه اقتصاد آینده چاپ قم- ۲۶ آبانماه
ارسال دیدگاه