یادداشت/
˝باحسین˝ یا ˝یا حسین˝؟!
همیشه قصه های خوب و بد وجود داشته اند و همیشه آدم های خوب پیروز داستان بوده اند....
همیشه قصه های خوب و بد وجود داشته اند و همیشه آدم های خوب پیروز داستان بوده اند اما برخی مواقع دوست داریم بعضی داستان ها اصلا داستان نباشد، دوست داریم کنار قهرمان داستان باشیم، با او بخندیم، با او بگرییم، با او بجنگیم و آخر سرهم با او کشته شویم.
این حرف اضافه"با"همیشه و همه جای تاریخ همراه بوده، بدا به حال آنان که با این"با" همراه نشدند، چه فرقی می کند آنجا دشت کربلا ، خیمه امام حسن علیه السلام، مسجد کوفه و یا چاه های غدیر باشد؟!
"باحسین بودن"بالاترین ارزش این حرف اضافه است، خوشا به حال همین کلمه که ارزش خود را می داند، این روزها زیاد واژه"یاحسن"را می شنویم و مهم تر اینکه همه نیز می توانیم"یاحسین"بگوییم اما با خود فکر کرده اید:"با حسین بودن"چقدر ارزش والاتری از"یاحسین" دارد؟!
با حسین بودن و با حسین ماندن کارهرکس نیست اما یا حسین گفتن...
کاش تو قصه تلخ کربلا ما هم "باحسین"بودیم و هیچ نمی گفتیم...می شود آن زمان که صوراسرافیل نواخته شد و قرار بر اتمام گذاشتند، دوباره برخی وقایع تکرار شود؟با تمام وجود از خدا می خواهم هنگام وداع آخر، برخی وقایع تکرار شود، می دانم شما هم خیلی دوست دارید که دوباره "روزواقعه"تکرار شود و در کربلا"باحسین"باشید.
این روزها که حال و هوای دلتان طور دیگری است، هوای دل ما را هم داشته باشید،
همه دوستان تان در خبرگزاری پانا به شما خادمان حسینی که در سوگ آقا و سرورمان بر سر و سینه می زنید می بالند.اگر قابل باشیم خاک پای یکان یکان شما عزیزان را توتیای چشمانمان خواهیم کرد.
چه بهتر از این که دعا کنید تا با حسین بمانیم،با حسین ماندن یعنی علی را فهمیدن، با حسن ماندن یعنی از دروازه معرفت علی به شهر رسول خدا رسیدن و در این مسیر اگر بصیرت نداشته باشی و فقط کلمات را تلفظ کنی و تن خود را آزار دهی از "علی زمان خود"هم غافل شده ای چه رسد به فهم امام حسین علیه السلام؛ با ولایت زمان ماندن و با او همراه شدن و فهمیدن و گفتن شرط اول است برای فهمیدن محرم.
محمدرضا سیفی/سردبیر
ارسال دیدگاه