اشپیگل: چهره آلمان تخریب شده است
در پی برملاشدن پنهان کاری های گسترده در کارخانه فولکس واگن و نیز افشای رشوه دادن مقامات فدراسیون فوتبال آلمان به فیفا برای میزبانی جام جهانی سال ۲۰۰۶ حالا کشوری که زمانی در مدیریت عالی و نیز نظم مثال زدنی و دور از فسادش زبان زد بود، به دنبال بازسازی چهره تخریب شده خود برآمده است.
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، هفته نامه اشپیگل در آخرین شماره اش نوشته است که تصویر آلمان رویایی "بی اعتبار" شده و این ماجراها نشان داد که «آلمان نسبت به هیچ کشور دیگری بهتر یا بدتر نیست؛ کشوری است با نقاط قوت ستایشبرانگیز و همه انواع نقاط ضعف"
دویچه وله نیز در این رابطه نوشته است: کشو ری که فاجعه وحشتناک هولوکاست را در تاریخ رقم زد، گامهای مهمی برای ترمیم چهرهاش برداشت: اتحادی صلحآمیز را پشتسر گذاشت و دموکراسی پایداری را به دنیا نشان داد و مهمتر از همه آلمان پس از تابستان ۲۰۰۶ در چشم بسیاری از مردم جهان تبدیل به کشوری دوستداشتنی شد؛ مسالهای که تصورش هم برای بسیاری غیرممکن بود .» اما حالا بنا به نوشته اشپیگل با افشای ماجرای زد و بند مقامهای این کشور با مسئولان فیفا، و نیز ماجرای تقلب گسترده کمپانی خودروسازی "فولکسواگن" که روزی نمونهای مثالزدنی از مدیریت آلمانی و اطمینان به محصولات تولیدشده در این کشور بود، تصویر " آلمان شرافتمند" تخریب شده و سویهای تاریک از این کشور بار دیگر در کانون توجه جهان قرار گرفته است: «حالا نشان "ساخت آلمان" به جای اینکه معرف کیفیت باشد، پیام هشدار است.
علاوه بر مواردی که مجله اشپیگل و نیز خبرگزاری دویچه وله به آن اشاره کرده است موارد دیگری نیز وجود دارد که پیش از این تردیدهای جدی درباره وجهه "آلمان شریف" نزد افکار عمومی ملت ایران بوجود آورده بود از جمله فروش سلاح های شیمیایی در زمان جنگ ۸ ساله میان ایران و عراق توسط کارخانه های آلمانی که بعدا مشخص شد از حمایت دولتمردان این کشور نیز برخوردار بودند. در گزارشی که پیش از این اشپیگل منتشر کرده بود مشخص شد کارخانه های آلمانی Preussag AG ، Hoechst (بعدا به اوانتیس تغییر نام داد)، Rhein-Bayern ، Karl - Kolb ، پایلوت پلنت، تیسن رایشتنال تكنیك ، رمالایور تكنیك، Herberger - BAU Gm ۶h ، موسسه شیمی لایپنریگ، WET ، مواد اعصاب و گاز فلور سدیم، لودویك هامر، Einging Haus ، كلرید فسفر، در فروش گاز سمی و سلاح های شیمیایی به دولت صدام نقش داشته اند. شرکت ایمهاوزن در اواسط دهه هشتاد میلادی به عراق و لیبی تاسیسات تولیدجنگ افزارهای شیمیایی فروخت که در جنگ عراق علیه ایران قویا به کار گرفته و عامل کشته و زخمی شدن ده ها هزار سرباز، غیر نظامیان ایرانی و مردم کرد مقیم عراق بود . بنا به افشاگری های برخی رسانه ها از جمله مجله اشپیگل، بسیاری از سازمانهای دولتی و محافل رسمی آلمان از این موضوع دقیقا اطلاع داشتند و پس از برملا شدن تخلفات این شرکت، در دادگاه برای «حفظ آبروی دولت آلمان» به نفع مدیر و مالک شرکت «هیپنشتیل ایمهاوزن» کارشکنی های فراوان کردند . این شرکت عاقبت بخاطر تولید و صادرات مواد مخدر از نوع اکستازی و امثالهم و نیز فشار آمریکا، بخاطر ساختن کارخانه سموم شیمیایی جنگی در لیبی(نه در عراق!) به پرداخت جریمه نقدی محکوم شد. مالک شرکت نیز به چند سال زندان محکوم شد ولی بخاطر "ناراحتی های عصبی" چند ماهی بیش در زندان نماند . از پیش آمد های انگشت نمای این پرونده، به گفته مجله اشپیگل یکی این است که درآمد های شخصی مالک کارخانه و مدیران زیردست او که از راه های غیر قانونی کسب شده بودند و همچنین ثروت شخصی آنها هرگز توسط دولت ضبط نشدند .
سرمقاله اشپیگل در پایان میگوید: «شاید این فرهنگ بیرحم کاپیتالیسم است که شرافتمند ماندن را غیرممکن میسازد، یا شاید فساد فراگیر فیفاست. اما این نمیتواند توجیه مناسبی باشد. کشوری که میخواهد وجدان روشنی داشته باشد، باید بتواند به پیشنهادهای غیراخلاقی نه بگوید. شرافت باید هسته مرکزی ارزشهای آلمان باشد.»
ارسال دیدگاه