معاون پرورشی و فرهنگی مازندران در نشست روسای سازمانهای دانش آموزی
باید به آنچه زیرپوست مدارس می گذرد، توجه کرد
معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش مازندران گفت: در رصد مسائل فرهنگی و اجتماعی دانش آموزان نباید ظاهر بین بود و باید دید زیر پوست کلاس و مدرسه چه اتفاقاتی در حال وقوع است.
به گزارش خبرنگار پانا-مازندران، محمد شعبانی در نخستین نشست روسای سازمانهای دانش آموزی شهرستانها و مناطق استان مازندران در سال تحصیلی جدید که در شهرستان محمودآباد تشکیل شد، ضمن تاکید بر اینکه فعالیتهای تشکلهای دانش آموزی باید در مدارس مورد ارزیابی قرار گیرند و سپس سازمان دانش آموزی بر اساس آن ارزیابی شود، اظهار داشت: تمرکز بر کمیت و توجه به آمار بر فعالیتهای تشکیلاتی سایه انداخته و مانع توجه به بحث کیفیت خدمات می شود، حال جهت کیفیت بخشی به سازمان باید دانش آموزان برتر و مربیان اهل دل را وارد کرد تا سازمان در سطح استان درخشش خود را بازیابد.
معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش مازندران ضمن انتقاد از ورود سازمان دانش آموزی به برنامه ها و فعالیتهایی که در حوزه آن نیست، افزود: تکثر برنامه ها سازمان را بیمار می کند و آزار می دهد، برنامه های سازمان تعریف شده است و باید به همانها پرداخت؛ از طرفی برنامه هایی که پشتیبانی مادی ندارند قاعدتا عملیاتی هم نمی شوند.
شعبانی سازمان دانش آموزی را دارای یک پتانسیل ارزشمند در بدنه نظام تعلیم و تربیت قلمداد کرد و گفت: سازمان دانش اموزی باید از نو به صورت کامل معرفی شود و به جایگاه اصلی خود بازگردد و احیا شود.
این مسئول در ادامه به پیش بینی ناپذیری جامعه ایران در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی اشاره کرد و گفت: نباید ظاهربین بود. باید دید زیر پوست کلاس و مدرسه چه اتفاقاتی در حال وقوع است. باید به مسائل فرهنگی روز نزدیک شد و آنها را رصد کرد و به گزارشهای بخشنامه ای اکتفا نکرد.
شعبانی ضمن اذعان به گسترش شبکه های اجتماعی و دنیای مجازی در جامعه و در میان دانش آموزان، بیان داشت: لازم است به تغییرات مستمر گروههای مرجع یعنی الگوی دانش اموزان توجه نشان داد و بررسی کرد که چرا این اتفاق افتاده است و اصولا مدل و الگوی دانش آموزان چه کسانی هستند.
معاون پرورشی و فرهنگی آموزش و پرورش مازندران در پایان به ضعف نظام نخبگی پروری نیز اشاره کرد و اظهار داشت: دانش آموزان را در یک ماراتن مسابقات آموزشگاهی، شهرستانی، استانی و نهایتا کشوری گرفتار می کنیم و بعد که در رشته های مختلف صاحب رتبه شدند، رهایشان می کنیم در حالیکه می توان از دانش آموز رتبه نخست رشته کوزه گری که از دل یک روستا به این جایگاه رسیده است، به عنوان مربی در کانون استفاده کرد و یا دانش آموزانی که روزی در کانونهای فرهنگی و تربیتی بوده اند و در حال حاضر با وجود تحصیلات دانشگاهی بیکار هستند، می توانند مدرسهای قابلی در کانون باشند.
ارسال دیدگاه