توصیه های عاشورایی شهدای امور تربیتی/۳
شهید هاشم زاده: غمگین نباشید و شاکر باشید و برای امام حسین(ع)گریه کنید
شهید قاسم هاشم زاده هریسی در بخشی از وصیتنامه خود می گوید در فراغ ما هیچ غمگین و ناراحت نباشید. بلکه در برابر خداوند شاکر باشید که این نعمت بزرگ شهادت را نصیب ما نمود و اگر خواستید گریه کنید، برای حسین(ع) گریه کنید.
به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش پانا، می دانیم که انقلاب اسلامی ایران و نهضت امام خمینی(ره) حاضل پیام ۱۴۰۰ سال پیش نهضت عاشورای امام حسین (ع) است که در نهایت به دست فرزند خلف ایشان یعنی امام خمینی (ره) به تمر نشست و موجبات تشکیل حکومت اسلامی را فراهم ساخت .
امام خمینی (ره) در برابر یزیدان زمان ایستادگی کرد و از برکت آموزه های امام حسین (ع) و یارانش بود که در هشت سال دفاع مقدس شهدای گلگون کفنی را تقدیم کردیم که همانند ۷۲ تن از یران امام حسین (ع) در مقابل یزیدیان ایستادند.
سرویس آموزش و پرورش پانا در راستای ارج نهادن به مقام شامخ شهدا به ویژه ۴۱۱ شهید امور تربیتی و همچنین نشان دادن آثاری از برکات نضهت عظیم کربلا برگی از زندگینامه این شهدا را که مربوط به تاسی از این نهضت عظیم بوده است، ورق زده است که در ایام ماه های محرم و صفر در قالب گزارش های مختلف منتشر می کند.
بخش سوم این گزارش مربوط به شهید قاسم هاشم زاده هریسی است که می گوید در فراغ ما غمگین و نارحت نباشید و شاکر باشید و برای امام حسین (ع) گریه کنید".
مشخصات شهید:
نام و نام خانوادگی: قاسم هاشم زاده هریسی
سال تولد: ۱۳۳۸
محل تولد: هریس
سال ورود به امور تربیتی: ۱۳۵۸
مدرک تحصیلی: --
محل اشتغال: شاغل در پست امور تربیتی اداره
تاریخ اعزام به جبهه: --
محل اعزام: تبریز
نحوه شهادت: جهاد درجبهه های حق علیه باطل
تاریخ شهادت: ۲۸/۱۲/۶۳
محل شهادت: شرق دجله
محل دفن شهید: هریس
مدت حضور در جبهه: ۵ سال
زندگینامه شهید:
شهید قاسم هاشم زاده هریسی در سال ۱۳۳۸ در شهرستان هریس در خانوادهای مذهبی و روحانی پا به عرصه وجود نهاد. دوران طفولیت را در دامن مادری باتقوا و سیده گذراند تا وارد مدرسه شده و شروع به تحصیل نمود و در ضمن تحصیل، به کشاورزی مشغول بود. در ۱۰ سالگی مادرش را از دست داد. سپس نزد برادرش رهسپار قم شد. پس از اتمام دورهی راهنمایی، وارد هنرستان برق صنعتی شده و در رشتهی اتومکانیک ادامه تحصیل داد. در سال ۱۳۵۵ از هنرستان فارغ التحصیل شد و مجددأ به تبریز آمده و در انستیتو فنی تبریز مشغول به خدمت شد. در سال ۱۳۵۸ به سنگر آموزش و پرورش شهرستان هریس راه پیدا کرده و با علاقهی هرچه بیشتر مشغول انجام وظیفه شده و با لیاقت، تقوا و اخلاق خوبی که داشت، به عنوان اولین مسئول امور تربیتی انتخاب شد.
زمانی که آمریکا در کردستان دست به توطئه زد تا بتواند به انقلاب ضربه بزند، شهید دست از مدرسه کشیده و عازم کردستان شد. زمان جنگ ایران و عراق، آن شهید با فرماندهی گروهان و گردان عازم جنگ شده و در تمام حملات، مسئول خط شکنی را بر عهده داشت. به طوری که در عملیات خیبر، نقش اساسی و حیاتی داشته و از ناحیهی دست مجروح شد. پس از مدتی که هنوز دستش در گردن آویزان بود، به جبهه بازگشت و نیاز به عمل جراحی داشت به عنوان معاون گردان خط شکن امام حسین(ع) لشگر ظفرمند ۳۱ عاشورا جام شهادت را نوشید.
قسمتی از وصیت نامهی شهید:
به نام "الله" پاسدار حرمت خون شهیدان و یاری دهندهی مستضعفان و با درود بر تمامی پیامبران الهی از آدم تا خاتم(ص) و رهروان آنان از خاتم(ص) تاکنون و امامان به حق مکتب پرخون و حماسهی تشیع و با درود فراوان بر امام کبیرمان، خمینی بت شکن، رهبر شکست ناپذیر انقلاب خونبار اسلامی و با سلام به امت شهیدپرور ایران. بارالها! تو را سپاس میگویم، زیرا حقیقت عشق را به من آموختی و در این دریای مواج غرقهام ساختی. تو را سپاس میگویم که تمامی زنجیرهایی را که نفسم بر وجودم کشیده بود، گسستی و تنها طوق بندگی خودت را به گردنم آویختی. سخنی چند با مردم شهید پرورم به خصوص مردم هریس دارم.
مردم شریف و ایثارگر کشور خونبار اسلامی و همشهریان عزیزم. مااینک روزهای حساسی را پشت سر میگذاریم. لحظاتی بس پرشور و هیجانی است که چشم دنیا به این روزهای حساس دوخته شده و چیزی نمانده که ابرقدرتهای دنیا به زانو درآیند. پس بیایید دست به اتحاد و برادری به هم بدهید. کینه و کدورتها و مسائل حقیر را کنار بگذارید و وحدت کلمه و محبت و دوستی را جایگزین نمایید. سخنم با خانوادهام این است که: در فراغ ما هیچ غمگین و ناراحت نباشید. بلکه در برابر خداوند شاکر باشید که این نعمت بزرگ شهادت را نصیب ما نمود و اگر خواستید گریه کنید، برای حسین(ع) گریه کنید. اما برادر بزرگوارم؛ به احمد و یونس، برادرزاده و عموزادهی اسیرم بگویید که پس از اسارت شما با خدا عهد بستم تا پیروزی بر کفر و آزادی شما دست از جبههها نکشم.
میخواهم معاون بمانم
راوی: هاشم هاشم زاده هریسی (برادر شهید)
روزی برادرم مسئلهای را جهت کسب تکلیف از من پرسید. شهید مهدی باکری فرماندهی شایسته و محبوب لشگر عاشورا از وی خواسته بود فرماندهی یک گردان را مستقیمأ به عهده بگیرد. اما وی نتوانسته بود بپذیرد. زیرا اولأ خود را شایستهی آن نمیدانست. ثانیأ معاونت را بی نام و نشان تر و خالصتر میپنداشت. به وی گفتم تنها بینام و نشان بودن کافی نیست. بسیاری از برادران ما این مسئولیتها را بر عهده گرفتهاند. برو و با فرمانده مسئله را در میان بگذار. با شهید باکری صحبت کرد و در عملیات بدر همچنان معاون بود، اما با مسئولیت زیاد. بعد از عملیات، فرماندهی یک گردان را بر عهده گرفت که در همین عملیات به شهادت رسید.
ارسال دیدگاه