من هنوز دلتنگ میزهای چوبی ام
عاطفه ملایری شاعر جوان کشور در یادداشتی کوتاه به بازگشایی مدارس و آغاز سال تحصیلی واکنش نشان داد.
به گزارش سرویس فرهنگی پانا؛عاطفه ملایری نوسنده و شاعر جوان کشور در یادداشتی با اشاره به آغاز سال تحصیلی آورده است؛
با گذشت سالیان,باز با آمدن ماه مهر,ماه مهربانی,دل می دهم به دلهره ای خوش آیند , دوباره سرخوش می شوم به دلخوشی های کودکانه,
دوباره در رویایی ناتمام,گوشه ی حیاط مدرسه کز می کنم و به لبخندی مهربان,دست دوستی جدید را می فشارم...دوستی که هنوز صدایش گوشم می نوازد...باهم دوست بشیم؟!
خنکای صبح پاییزی هنوز روی گونه هایم می دود...
و دست هایی که از سر مهر روی شانه های یکدیگر می گذاشتیم و صدای از جلو نظام, ما را چه وزین به صف می کرد و سکوت, فضایی را پر میکرد که از آن فقط تپش تند قلب های لبریز از زندگی را در ذهنم باقی گذاشته است.
من هنوز به صدای خنده ای شادمانه و شیطنت آمیز که صدها نفر را به خود می خواند و صف ها را به هم می ریخت...خنده ام می گیرد.
من هنوز به بوی خودکارهای عطری از خود بی خود می شوم..
من هنوز در رویاهایم, مدادهایم را به آرامی می تراشم,چون می دانم مثل روزهای خوب,کوچک می شوند و دور..
من هنوز دلتنگ میزهای چوبی هستم که به وسعت یک خانه,یک جایگاه امن مرا در بر می گرفت...
مهر ماه, درست مثل لحظه ی تحویل سال لبریز از بوی نویی بوده و هست بویی که هوای کودکانه ام را فرا می گرفت, بوی کیف نو,کفش نو,بوی دفتری که هنوز کاغذش تا نخورده, انگار حول حالنایی بود...
نمی دانم ساعت به کدامین وقت و زمان مرا از رویای خواب کودکانه می ربود...
و مرا به زنگ صدای آموزگاری که نه مادرم بود و نه پدر بیدار میکرد...
بیدار, به آینده ای که نمی شناختم,هوشیار,به دانسته هایی که نمی دانستم...
بوسیدن دست کدامین آموزگارم را آرزو کنم,که خط به خط جریمه هایشان را در تمام سالیان عمر سرمه ی چشم کرده ام..
کسی انگار شانه هایم را تکان می دهد و از رویای مهر ماه, دستی شبیه دست پر مهر مادرم از سال های دور بیدارم می کند
و من مصمم تر از همیشه بر آنم تا کوله پوشتی پسرم را پر کنم از مهر و ذوق مادری ام و به لبخندی راهی اش می کنم به تجربه هایی که دست مرا در تمام این سال ها گرفتند و هر سال در آغازی که با مهر شروع می شود مرا لبریز کردند از خاطرات ریزو درشتی که حالا آنها را توشه ی راه پسرکم خواهم کرد...چرا که من به آینده ی روشن فرزندان سرزمینم چشم دوخته و امید دارم.
ارسال دیدگاه