سلام سینما!
خبرگزاری پانا: امروز -۲۱ شهریور- روز ملی سینماست. سینما یک رسانه و کانال انتقال پیام است. به قول ˝مارشال مک یوهان˝ ˝رسانه همان پیام˝ است پس سینما هم چون رسانه های دیگر، پیام است، پیامی که حتماً صاحب معناست و باید آن را در میان خیل پیام ها شنید، که غفلت از آن ˝باخت قافیه ای˝ با خُسران بزرگ است.
پیام سینما مثل هر صنعت دیگری توجه به فرصتها و تهدیدهای آن است؛ فرصتِ درآمدزایی، اشتغال زایی، فرهنگ سازی، تاثیر و هدایت افکار عمومی و در نهایت کمک به رشد دموکراسی و توسعه پایدار و البته تهدیدها، آسیب هایی است که در سایه بی توجهی به همۀ این فرصتها حادث می شود و آنها را تبدیل به تهدید می کند.
این صنعت در پیوند با فرهنگ، گرچه درظاهر چهرۀ خشن سایر صنایع را ندارد امّا در عین حال شرایط صنعت یعنی ظرفیت درآمدزایی و اشتغال زایی را بسیار دارد و بنابراین طبیعی است که سرمایه گذاران از هر سوی به آن نظر دارند.
امّا به دلیل وجه قوی فرهنگی هنری آن، فرهنگ دوستان، هنرمندان و اندیشمندان صاحب نظر، شدیداً سینما را از آنِ خود می دانند و نگران نگاهِ صرفِ تجاری به آن هستند.
لذا برای رشد و توسعه این صنعتِ نرمِ دوست داشتنی باید هر دو بُعد آن توجه داشت و پیوندی عمیق بین صاحبان سرمایه و همه اهالی فرهنگ و هنر و صاحبنظران و اساتید دانشگاه ها برقرار کرد. این ها دو بالی هستند که اگر همراه هم و متوازن با یکدیگر حرکت نکنند نه تعالی و تکامل سینما که سقوط آن را به همراه دارند.
"روز ملی سینما" فرصتی است که نگاه ملی به صنعت سینما داشته باشیم و آن را آسیب شناسی کنیم .
در چنین روزی و دیگر روزهایی که سینما، بواسطه جشنواره ها جشن ها و مراسم فرش قرمز و دیگر آیین های مرتبط، کانون توجه است، فرصتی است که عمیق تر به لایه های درونی زیرساختهای رشد و توسعه صنعت سینما بپردازیم و آن را تنها به برگزاری جشن ها و تقدیر از هنرمندان و ستارگان با حواشی پرزرق و برگ آن محدود نکنیم. بی تردید اینگونه مراسم ها فرصتی است که نگاه مخاطب را همراه سینما می کند و نام و یاد سینما را در متن جامعه زنده نگه می دارد که یادمان باشد سینما برغم رقبای جدی رسانه ای خود همچنان زنده است و با نشاط نفس می کشد. امّا کجا سراغ دارید که در این روزها مثلاً "همایش سینماداران و نگهداری و توسعه سالنهای سینما" برگزار شده باشد؟ سرمایه گذاران و مالکان سینما کجای دایره خانواده بزرگ سینما جای دارند.
کاش در این روزها نشستهای مشترک بین اساتید و کارشناسان رسانه و سینما با هنرمندان و سینماداران و سرمایه گذاران برگزار می شد.
کاش مناظره ای بود بین مالکان سالنهای سینما با مسوولین و مدیران و با شرکت دلسوزان فرهنگ و هنرمندان.
کاش دایره خانواده سینما را کمی وسیعتر کنیم و با هم تشریک مساعی بیشتر کنیم .
جشن ها ،جشنواره ها و آیین های سینمایی خود، هدف نیست؛ بلکه وسیله ای است که سینما را در کانون توجه قرار می دهد و احتمالا می تواند یادآور نقش و فرصتهای سینما در توسعه پایدار باشد؛ پس به همین دلیل باید بهعوامل و عناصر رشد زیرساختهای سینما توجه ویژه داشت.
راستی در روز ملی سینما آماری از سینماهای مخروبه و متروکه ای که درشان به روی مخاطبان بسته و نیمه بسته است دارید؟ مالکانشان کجایند؟ آماری از شهرهای بدون سینما دارید؟ جوانانشان چه می کنند؟
فراموش نکنیم! "روز ملی سینما" فقط به ستارگان و چهره های سینما اختصاص ندارد.
اعظم عابدینی/ کارشناس ارشد علوم ارتباطات
ارسال دیدگاه