افول لژیونرها،مقصر اصلی کیست/بهترین های ایران کجا پا به توپ شدند

خبرگزاری پانا: بعد از جام جهانی کشتی اقبال ستاره های ایران به گل نشست. اکثر بازیکنانی که انتظار می رفت به باشگاه های اروپایی و پیشرفته نقل مکان کنند از باشگاه های عربی سردرآوردند.

کد مطلب: ۳۹۶۵۰۱
لینک کوتاه کپی شد

به گزارش خبرنگار خبرگزاری پانا، این روزها افول لژیونرهای ایرانی در باشگاه های اروپایی عادی شده است. جام جهانی برای کشورهای عضو فیفا به عنوان ویترینی شناخته می شود که هر بازیکنی با ارائه بازی خوب و نمایش قابل قبول توانایی اش را به عرصه نمایش بگذارد تا بتواند در باشگاه های بزرگ تر و پیشرفته تر خود را به رخ بکشد. اما درست بعد از جام جهانی کشتی اقبال ستاره های ایران به گل نشست. اکثر بازیکنانی که انتظار می رفت به باشگاه های اروپایی و پیشرفته نقل مکان کنند از باشگاه های عربی سردرآوردند.


بعد از جام جهانی ۱۹۹۸ بازیکنان ایران بهترین دوران لژیونری خود را آغاز کردند. بازیکنانی مثل مهدی مهدوی کیا، علی دایی، کریم باقری، خداد عزیزی و ... در آن سال ها در بهترین تیم های اروپایی پا به توپ شدند اما این روزها فوتبال ایران از دوران اوج و شکوفایی لژیونرهای بزرگ فاصله زیادی گرفته است.


پرسش این جاست که در این نه سال چه بر فوتبال ما گذشت؟ مقصر فقر لژیونر در فوتبال ایران بازیکنان نیستند. این بازیکنان پتانسیل بالایی دارند و در تیم های باشگاه هایی خود عملکرد قابل قبولی دارند؛ اما چرا در کشورهای اروپایی این بازیکنان دیده نمی شوند؟! علت اصلی این موضوع را باید کجا کنکاش کرد؟

متاسفانه فوتبال اروپا دیگر بازیکنان ایرانی را به این سادگی‌ها نمی‌پذیرد. مهم ترین دلیل به گمان کارشناسان ترانسفر درخشش شرق آسیایی‌هاست. وقتی اروپایی‌ها می‌توانند بازیکنان مطرح ژاپنی و کره‌ای را صید کنند و از آنها به بهترین شکل ممکن بازی بگیرند، مشخص است که دیگر سمت و سوی بازیکنان ایرانی آفتابی نشوند.

شاید یکی از علت های اصلی فقر لژیونر در ایران نبود بستر لازم برای رشد و شکوفایی بازیکنان است. هم اکنون تعداد کمی از باشگاه های لیگ برتر به تیم های پایه توجه می کنند و همین عامل باعث می شود که بسیاری از بازیکنان از ابتدا به دنیای حرفه ای فوتبال ورود پیدا نکنند.

یکی از ابتکارات جالبی که کشور ژاپن برای لژیونر شدن بازیکنانش به کار گرفته است این است که هر بار تیم های بزرگ را به کشورش دعوت می کنند تا بازیکنانش دیده شوند. یا اینکه زمانی که ژاپنی ها اسپانسر یکی از تیم ها می شوند یکی دو تا از بازیکنان شان را برای طی کردن دوره های پیشرفته به تیم های بزرگ می فرستند.

در هر حال نبود مدیریت و بی توجهی به برخی از بازیکنانی که استعدادهای خوبی در این زمینه دارند یکی از علت های اصلی کمبود لژیونرهای ایرانی است.

ایران حتی از حیث تعداد لژیونرها در مقایسه با کشورهای دیگر آمار بسیار وحشتناکی دارد. کشورهایی چون ژاپن، کره و استرالیا از نظر تعداد لژیونر با ایران قابل مقایسه نیستند. ( فوتبال ایران هم اکنون هشت لژیونر اروپایی دارد که اکثر آنها بعد از جام جهانی به باشگاه های دسته دوم عربی نقل مکان کردند. )

اما این روزها خبر لژیونر شدن احسان حاج صفی و پیوستنش به بوندس لیگای دو در روزگاری که حسرت بازی بازیکنان مان در اروپا را داریم، اتفاق خوب فوتبال بود. اما ماجرا به همینجا ختم نمی شود باید در آینده وضعیت بازیکنانی چون حاج صفی و امثال آنها را دید. در گذشته کم نبودند بازیکنانی که در تیم های دسته دو و سه اروپایی لژیونر شدند اما نتوانست در همان تیم ها هم عملکرد خوبی داشته باشند. ایران هم اکنون هشت لژیونر در دنیا دارد که متاسفانه از بین این تعداد، تنها دو بازیکن هستند که به صورت فیکس در تیم هایشان بازی می کنند. بنابراین تنها لژیونر شدن هدف اصلی نیست.

یکی از کارشناسان این امر معتقد است" شاید یکی از علت های افول لژیونرها در فوتبال ایران نبود تبلیغات است. در چند سال گذشته بسیاری از نقل و انتقالات بازیکنان کره یا ژاپنی نه به خاطر کیفیت بازی این بازیکنان، بلکه به دلیل فروش کالاها و گردآوری هوادارانی از شرق آسیا برای این تیم ها بود. در ایران قانون کپی رایت نیست و بسیاری از هواداران مجبورند جنس تقلبی بخرند. در گذشته منچستریونایتد با برد تبلیغاتی که برای یک بازیکن کره ای داشت چند سال پیش به اندازه کل اروپا تنها در چین و کره و ژاپن لباس فروخت."

به هر حال از بازیکنان ایران نمی توانیم خرده بگیریم، چرا که در بازی‌های باشگاهی و ملی به بهترین شکل ظاهر می‌شوند و پتانسیل بالایی از خود نشان می‌دهند. ایراد اصلی را باید در جای دیگر کنکاش کرد. اینکه چرا ژاپنی‌ها به راحتی راهی اروپا می‌شوند و در مقابل تنها دلخوشی ما حضور حاجی صفی در بوندس لیگای دو و یا انتقال علیرضا جهانبخش به آلکمار هلند است. آیا وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال نباید به فکر تشکیل آکادمی برای تیم ها باشند تا از ابتدای ورود هر بازیکن به دنیای فوتبال به صورت آکادمیک تمرین داشته باشند؟!

نویسنده: فرزانه شریفی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار