میزبانی شیرازیها از برترین ساخته کیارستمی
خبرگزاری پانا: ˝زیر درختان زیتون˝پس از ۲۱سال رنگ پرده نقره ای سالن مهر تالار حافظ فرهنگ و ارشادفارس را می بیند.
به گزارش خبرگزاری پانا، «زیر درختان زیتون»، برترین ساخته سینمایی عباس کیارستمی پس از ۲۱سال در تالار حافظ اداره کل فرهنگ و ارشادفارس به روی پرده می رود.
انجمن فیلم کوتاه شیراز در ادامه برنامه نمایش هفتگی فیلم های کوتاه و مستند مطرح ایران و جهان چهارشنبه ۱۸ شهریور جاری ، فیلم " زیردرختان زیتون "ساخته عباس کیارستمی را نمایش می دهد.
نمایش فیلمی که هیچگاه در سینماهای شیراز اکران عمومی نشد
درباره فیلم «زیر درختان زیتون» همین بس که از آثار نامدارترین سینماگر ایرانی است که مانند سال هایی که سالن های سینما در شیراز از نمایش فیلم های معروف به «معناگرا» محروم بود علیرغم اینکه بارها نام سینمای نوین ایران را در سراسر گیتی پرآوازه کرد و از میان یکصد فیلم بزرگ سینما جهان بارها نام عباس کیارستمی را مطرح نمود حتی از اکران کوتاه مدت نیز جاماند و اکنون پس از ۲۱ سال از ساخت در این شهر شاید یکبار برای همیشه روی پرده نقره ای تالار حافظ ارشادفارس خواهد رفت.
این فیلم که در سی و نهمین جشنواره های بین المللی فیلم وایادولید خوشه ی طلائی بهترین فیلم، هجدهمین جشنواره بین المللی فیلم سائوپائولو جایزه ی منتقدان بهترین فیلم و سی امین جشنواره بین المللی فیلم شیکاگو هوگوی نقره ای بهترین فیلم را دریافت کرده نخستین اثر از مجموعه سه گانه های سینمایی کیارستمی است که زلزله را موضوع خود قرار داده است.
در روستای کوکر، حسین به خواستگاری دختری بهنامِ طاهره میرود. چون خانه ندارد به او پاسخِ منفی میدهند. همان شب زلزله تمامِ مردم را بی خانه میکند. حسین در بی خانمانی خود را با همه یکسان میبیند و خوشحال هم هست. هفت روز میگذرد، در سرِ مزارِ «خدابیامرزها» حسین متوجه میشود طاهره و مادربزرگش زنده ماندهاند. گروهی برای ساختنِ فیلم به کوکر میآبند. حسین با آنها کار میکند. گروه طاهره را برای بازی نقشِ دختر انتخاب میکند. طاهره حاضر به بازی در کنار حسین نیست.
فیلم در فیلمی تمام عیار در روزگار دشوار انسانها
فیلم «زیر درختان زیتون» جریانِ ساختنِ فیلمی به کارگردانی محمدعلی کشاورز است. در آغازِ فیلم و پیش از تیتراژ، کشاورز خود را به تماشاگرانِ فیلم معرفی میکند. این صحنه کشاورز را در دو سویهی شناختی قرار میدهد. کشاورز هم بازیگرِ فیلمِ کیارستمی است و هم کارگردانِ فیلمی در داخلِ فیلم است. پس او تلاش میکند بازیگران را کنترل نماید، در حالیکه خود در تسخیرِ کیارستمی- کارگردانِ فیلم- است. رفتارِ کشاورز را کیارستمی حکم میکند. پس «زیر درختان زیتون» از نظر ساختاری فیلم در فیلم است. بهسخنی، موضوعِ کلی فیلم هنر و نقش هنر در روزگار دشوار انسانهاست. از همین جنبه میتوان گفت که این فیلم بیانیهی هنری کیارستمی ست.
زمینهی مکانی فیلم روستای کوکر از توابعِ رودبار است. مکان وهمچنین حضور چند شخصیتِ فیلمِ «خانهیدوستکجاست؟» در این فیلم ، دو فیلم رایکجا در خاطرهی تماشاگر پایدار میسازد. صدای پر دریغ و حسرتناکِ معلم واحمداحمد پور وهمچنین جادهی پیچاپیچِ درفاصلهی ِکوکر و پشته از فیلمِ «خانهی دوست کجاست؟» در این فیلم نیز به نمایش در میآید و جاده به شاهراهِ عشق تبدیل میشود.
سایهی زلزله را در ویرانی خانه ها و یادآوری افرادِ «خدا بیامرز» توسط اشخاصِ محلی و بازیگر فیلم میتوان حسکرد. هر کسی یک یا چند نفر از خانوادهی خود را از دست داده است، اما زندگی همچنان جریان دارد. جریانِ ساختن فیلم در اندرونِ ساختارِ فیلم هم آنها را به ادامهی زندگی تشویق میکند. کشاورزِ کارگردان به آشپزِ گروهِ فیلمسازی توصیه میکند که زن بگیرد. همچنین کشاورز تلاشِ صمیمانه وغیر مستقیمِی دارد تا با ایجاد فضای مناسب، حسین و طاهره به درکِ دوسویه و سرانجام به ازدواج برسند. کشاورز به عنوانِ هنرمند در جبرِ هنرِ کیارستمی این نقش را به عهده میگیرد تا از طریق هنر زندگی گروهی بیخانمان را در مسیرِ معمول بیندازد.
زیر درختان زیتون وحشت زلزله را به فراموشی سپرد
تاثیرِ زلزله بر زندگی وحشت بار است، اما فیلمِ «زیر درختان زیتون» آن وحشت را به فراموشی میسپارد. مردهها در محدودهی کلماتِ زندهها همچنان تکرار میشوند، اما فیلم از طریقِ طنز آن حضورِ مانع را از میان برمیدارد. از سویی دیگر، فیلم تسلیتی هنری به انسانهایی پژمرده است. نبود روایتِ داستانی در فیلم شباهت آن را به زندگی بسیار شدید میسازد. لحظاتی پس از شروعِ فیلم، بیننده فراموش میکند که با تصویر ساختگی از زندگی روبروست. آنچه در پرده دیده میشود، خود زندگیست که در کار تنفرسای یک کارگردان در ساختن فیلم با گروهی آماتور به نمایش در میآید. موضوعی که این همه تصویرِگسیخته را به هم پیوند میدهد و فضای ایجاد شده را بسیار زیبا مینماید، دنیای ایجاد شده در کلِ اثر است. جهانِ فیلم ساده و ابتدایی است. این سادگی در علتِ رویدادهای اجتماعی و همچنین در زبانِ فیلم آشکار میشود.
مشکلاتی که رودرروی بازیگران نمایان میشود، بسیارساده نمایانده شدهاند. حسین در آغازِشبِ زلزله، به خواستگاری طاهره رفته و پاسخِ منفی شنیده است. برداشتِ حسین از رویدادِ ویرانگر، بسیار ابتدایی واسطورهای است. حسین فکر میکند که اگر «آن خدا بیامرزها» به او پاسخِ مثبت میدادتد، دچارِ زلزله نمیشدند. سادگی موضوع و بیان این پندار را پدید میآورد که زیبایی درسادگی است. وظیفهی هنر نیز این است که زیبایی را بیآرایه و آشکار به بیننده نشان دهد.
زندگی یعنی این؛ سخنِ عاشقانه
کوششِ کشاورز در نقشِ کارگردان برای ایجادِ تفاهم بینِ حسین و طاهره سبب فرو ریختن دیوارِ ایجاد شده بین آن دو میشود. حسین احساساتِ عاشقانه خویش را با سخن و کار آن قدر بیان میکند تا زبانِ بستهی طاهره را باز نماید. در صحنهای از فیلم، حسین سینی پر از لیوان های چایی رابرای پایانِ خستگی بازیگران تعارف میکند. لیوانِ بزرگی را برای طاهره نگه داشته و لیوانِ چایی را با این سخنِ عاشقانه پیش روی او بر زمین میگذارد: «زندگی یعنی این». طاهره، اما، همچنان خاموش است. خاموشی طاهره برای حسین به حقیقتِ پایدارِ شخصیتِ طاهره تبدیل میشود. حسین از طاهره میخواهد که رضایت خود را به شکلِ برگرداندنِ صفحهای از کتاب نشان دهد. به این ترتیب قرار گذاشته میشود پاسخِ طاهره با اشاره بیان گردد.
در سکانسِ پایانی و در نمایی باز، کار فیلمبرداری فیلم کشاورز در روزی به پایان آمده و طاهره از سراشیبی مزرعهای به سوی جنگلِ درختانِ زیتون پیش میرود. وسایل را پشتِ وانتی بار زدهاند. کشاورز از حسین میخواهد که خود پیاده برود. حسین، سطلِ پر از وسایلِ چایی در دست، از این فرصتِ فراچنگ آمده بسیار خوشحال میشود. پس از دویدنِمسافتی، سطل را زمین میگذارد و شتابان به دنبالِ طاهره راه میافتد. لحظهای کشاورز با لبخندی دیده میشود تا نشان دهد یک هنرمند جریانِ عشق را کارگردانی میکند.
این برنامه چهارشنبه ۱۸ شهریور، ساعت ۱۷.۳۰، درتالارحافظ فرهنگ و اشادفارس،سالن مهر برگزار می شود و ورود برای تمامی علاقمندان آزاد می باشد.
ارسال دیدگاه