اعتراض سینمایی در زمین چمن؛

کاش تدبیر دگر می کردی!

خبرگزاری پانا: اگرچه ما علی ملاقلی پور را به خاطر جیمی جامپش سرزنش نخواهیم کرد و شاید به او حق هم بدهیم، اما پیشنهاد دیرهنگام و علاج بعد از واقعه مان به او این خواهد بود که ای کاش تدبیر دگر می کردی!

کد مطلب: ۳۹۰۲۷۶
لینک کوتاه کپی شد
عصر روز جمعه است و تلویزیون روشن. تیم فوتبال ستارگان ایران مقابل تیم فوتبال ستارگان جهان بازی می کنند. عواید این بازی دوستانه قرار است صرف امور خیریه شود و ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری آزادی هم با استقبال خوبی از سوی تماشاگران مواجه شده است. از بازی دقایقی می گذرد که چهره ای نسبتا آشنا به زمین چمن می آید. علی ملاقلی پور، فرزند زنده یاد رسول ملاقلی پور سینماگر نام آشنا و محبوبی که با فیلم های خوبی مثل «میم مثل مادر» در یاد هر ایرانی جاودانه است. تی.شرت سفید رنگی به تن دارد و پوستر فیلم سینمایی «قندون جهیزیه» هم بر آن نقش بسته. وی در اعتراض به گرفته شدن چند سینما از فیلم جدیدش به میان زمین فوتبال آمده و چند ثانیه بعد توسط ماموران نیروی انتظامی بازداشت می شود.
این کارگردان ساعاتی بعد با پیگیری های حجت الله ایوبی و مساعدت معاون اجتماعی ناجا آزاد می شود اما هنوز پرونده جیمی جامپ شدن در یک بازی دوستانه آن هم در سطحی بین المللی باز است و تحلیل آن نکته های فراوانی را یادآور خواهد شد.
نخست آن که در کشوری که داعیه فرهنگ و تمدن چند هزار ساله دارد، چرا زمین چمن باید تریبونی برای اعلام اعتراضی از جنس فرهنگ باشد؟
دوم آن که آیا تعطیلی برنامه سینمایی هفت و فقدان برنامه های تحلیلی در این حوزه نمی تواند دلیل قانع کننده ای برای این حرکت اعتراضی باشد که شاید بهتر بود از دریچه خودمانی تر بیان می شد؟
در پایان نیز باید گفت این کارگردان جوان که همچون پدرش جسور است و پیش از این نیز اعتراضاتی را از وی به پذیرفته نشدن فیلم اش در سی و سومین جشنواره بین المللی فیلم فجر با لحنی تند و کنایه آمیز شنیده بودیم، می توانست راهکار بهتری را برای بیان اعتراض خود بیاندیشد. کم نبوده و نیستند سینماگرانی که به چگونگی اکران فیلم هایشان در این چرخه معلول اعتراض داشته اند و چه بسا فیلم های بهتر و باکیفیت تری که در این میان قربانی زد و بندهای سینماداران شده باشند.
از طرفی اگرچه فیلمسازی جوان همچون ملاقلی پور با جسارت و شهامت پای حقش و فیلمش ایستاده است، اما طبیعی است که فیلم الف ویژه و فاخری که میلیاردها تومان بودجه دولتی صرف ساخت آن شده و یک سرمایه ملی محسوب می شود، باید شرایط خاص تری در اکران را به خود اختصاص دهد. ضمن این که مجید مجیدی با کارنامه و سابقه هنری و حرفه ای درخشان، در مقام کارگردانی آن قرار دارد. مسلما مجیدی هم در سال های اولیه فعالیت خود همچون ملاقلی پور چنین تجربه هایی را پشت سر گذاشته است اما آنچه او را به این جایگاه رسانده ویژگی های حرفه ای و اخلاقی-هنری و نگاهش است. بنابراین طبیعی است که با شرایط فعلی سینمای کشور، کمبود سالن های سینمایی و محدود شدن تعداد زیادی از آن ها به پایتخت وقتی سینماگر جوانی همچون علی ملاقلی پور امکان دیده شدن و اکران فیلمش را پیدا می کند، یعنی مدیران و مسئولان سینمایی برای جوان ها ارزش قائل هستند. یعنی بسترهای لازم برای ادامه فعالیت آن ها فراهم است. کافی است تا هوشمند باشند، صبر و حوصله به خرج دهند، سرمایه گذاری کنند تا بازدهی را به ارمغان بیاورند اما جیمی جامپ کارگردان جوان و حرکت ناپخته و اعتراض سینمایی اش در زمین ورزشی ماحصلی نخواهد داشت جز طعمه شدن چند روزه و تیتر شدن در رسانه های بیگانه که منتظر چنین دستمایه هایی برای تحلیل های مغرضانه شان هستند. آن ها حتما این جریان را تا چند روزی به گونه ای به انتخابات ۸۸ هم متصل خواهند کرد و از آسمانی خواهند بافت از ریسمان ساده اعتراض به از دست دادن چند سالن سینما. بنابراین اگرچه ما ملاقلی پور را به خاطر حرکت اعتراض آمیزش سرزنش نخواهیم کرد و شاید به او حق هم بدهیم، اما پیشنهاد دیرهنگام و علاج بعد از واقعه مان به او این خواهد بود که ای کاش تدبیر دگر می کردی!
یادداشت از:رکسانا قهقرایی

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار