گزارش پانا از سالگرد بمباران هیروشیما و ناکازاکی؛
ژاپن آنقدرها هم مظلوم نبود
خبرگزاری پانا: در سالروز انفجار دو بمب اتمی آمریکا در هیروشیما و ناکازاکی گزارش ها و یادداشت های بسیاری به آن حادثه تاریخی پرداخته اند. حادثه ای که باعث شد یکی از بازیگران قدرتمند و تاثیرگذار جنگ جهانی دوم از عرصه رقابت ها کنار کشیده و تسلیم نیروهای آمریکا شود. تنها سه هفته پس از تسلیم نیروهای ژاپنی پیش از ظهر دوم سپتامبر سال ۱۹۴۵ طی مراسمی در كشتی جنگی آمریكایی «میسوری» كه در آب های خلیج توكیو لنگر انداخته بود، قرارداد تسلیم رسمی ژاپن به امضای نمایندگان دولت ژاپن رسید. در همین مراسم اعلام شد كه
به گزارش خبرنگار سیاسی پانا، ژاپن که در هفتم دسامبر ۱۹۴۱ میلادی برای از میان برداشتن تهدید ناوگان آمریکا در اقیانوس آرام بدون اعلان جنگ در یکی از بزرگترین حملههای تاریخ ، پایگاه ناوگان آمریکا را در پیرل هاربر نابود کرده بود، در ۱۴ اوت دست از جنگ کشید و امپراطور هیروهیتو در پیامی رادیویی در ۱۵ اوت پایان یافتن جنگ را به مردم ژاپن اعلام کرد. دوشنبه ششم اوت ۱۹۴۵ میلادی یک هواپیمای بمب افکن بی ۲۹ ملقب به انولاگی که از جزیره تینیان برخاسته بود به همراه دو هواپیمای دیگر در ساعت هشت و پانزده دقیقه صبح به وقت ژاپن چهار بمب تنی معروف به پسر کوچک ، در بردارنده ۶۰ کیلوگرم اورانیوم ۲۳۵ را از ارتفاع ۹۴۸۰ متری روی هیروشیما که از آسمان به وضوح دیده میشد در بالای مکانی که امروز در آن "گنبد بمب اتمی" قرار دارد رها کرد تا ۴۳ ثانیه بعد در ارتفاع ۵۴۸ متری منفجر شود. حمله اتمی به هیروشیما کاملا برای ژاپن نامنتظره بود، ژاپنیها از اینکه آمریکاییها به بمب اتمی دست یافتهاند بی خبر بودند، از سوی دیگر وقتی رادارهای ژاپنی ورود تنها سه هواپیما را به منطقه نشان دادند، پنداشته میشد که این پروازها از نوع شناسایی هستند، زیرا
بمباران مناطق، با تعداد انبوهی بمب افکن مرسوم بود. درباره دامنه ویرانی دو بمب اتمی "پسر کوچک و مرد چاق" در دو شهر هیروشیما و ناکازاکی بسیار نوشته اند اما آنچه در پی افشاگری جنایات بی بدیل آمریکایی ها در تاریخ مختصرشان در جهان مغفول مانده نقش مخرب و انکار ناپذیر ژاپن در جنگ جهانی دوم است. این روزها با فرارسیدن سالگرد بمباران اتمی ژاپن و تسلیم این کشور در برابر آمریکا بد نیست به ریشه های این حمله و اهمیت تسلیم ژاپن در جنگ نیز پرداخته شود.
اول اردیبهشت ماه امسال بود که شینزوآبه نخست وزیر ژاپن در مراسم هفتادمین سالگرد پایان جنگ جهانی دوم احتمال عذرخواهی کشورش در قبال جنابات ژاپن علیه چین و کره جنوبی را رد کرد و گفت: شاید نیازی نباشد که همانند نخست وزیران این کشور در مراسم گذشته (پنجاهمین و شصتمین) سالگرد پایان جنگ جهانی دوم رسما بابت نقش ژاپن در این جنگ عذرخواهی کند.
اما جنایات ژاپن در جنگ جهانی دوم چه بوده است که دو کشور چین و کره جنوبی هنوز پس از ۷۰ سال انتظار عذرخواهی ژاپن را می کشند؟
کشتار نانجینگ
چینی ها هم مانند یهودی ها معتقدند که در خلال جنگ جهانی دوم یک هولوکاست عظیم را از سر گذرانده اند. البته با این تفاوت که مسببان هولوکاست چینی ها نه افسران نازی که سربازان امپراطوری ژاپن بودهاند. در سه هفته پس از ۱۳ دسامبر ۱۹۳۷ پس از سقوط نانجینگ پایتخت پیشین چین صدها هزار نفر از ساکنان این شهر توسط سربازان ژاپنی قتل عام شدند. اما آنچه بیش از همه و هنوز چهره ای منفور از ژاپن در شرق آسیا ترسیم کرده است، تجاوز سربازان این امپراطوری به بیش از هشتادهزار زن چینی بوده است. البته ژاپن در تمامی سال های پس از جنگ تلاش کرده تا با محدود کردن دامنه تعریف قتل عام نانجینگ به مرکز شهر یا منطقه امن نانجینگ از میزان تلفات بر روی کاغذ بکاهد اما آنچه مسلم است این است که حتی تاریخ دانان ژاپنی هم آمار قتل عام را بین ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار نفر برآورد کرده اند.
ارتش ژاپن در آن سال ها به زنانی که به طور سیستماتیک مورد تجاوز قرار می گرفتند عنوان زنان مایه تسلی را گذاشته و تلاش می کرد تا از این طریق انضباط سربازان خود را حفظ کند.
تورو هاشیموتو، شهردار اوزاکا در این زمینه گفته است که تجاوز به "زنان مایه تسلی" در زمان جنگ برای "حفظ انضباط" ارتش ژاپن، لازم بوده است و برخی دیگر از فرماندهان نظامی این کشور اعمال تجاوز گسترده در جنگ را امری لازم دانسته اند.
تجاوز جنسی گسترده ژاپنی ها به زنان کره ای و چینی
چنانکه دویچه وله گزارش کرده است لی اک سون، یکی از شاهدان زنده جنایات ژاپنی ها در جنگ در باره زندگی روزانه در "روسپیخانه ارتش" میگوید: ما را هر روز میزدند، با چاقو تهدید میکردند و اگر از خدمت به آنان سرباز میزدیم، بیمهابا زخمیمان میکردند. اک سون که اکنون ۸۶ سال دارد، اضافه میکند: ما یازده تا چهارده ساله بودیم و نمیتوانستیم تصور کنیم که روزی از آن شکنجهها جان سالم بهدرمیبریم. لی اک سون، هنگامی که به چنگ شکارچیان ارتش ژاپن افتاد و در "روسپیخانه" آن که به "ایستگاه تسلی" معروف بود، زندانی شد، چهارده سال بیشتر نداشت. او نیز مانند کیم سون دوک، ناگزیر بود به تجاوزات متعدد و روزانه سربازان ژاپنی تن در دهد: خیلی از دخترها سعی کردند که خودکشی کنند. خودشان را دار زدند یا بدون این که شنا بلد باشند، به دریا رفتند و غرق شدند. من هم چند بار به فکر خودکشی افتادم. لی اک سون، سه سال در این "ایستگاه تسلی" در "خدمت" سربازان ارتش ژاپن بود.
کیم مون گیل، رییس موسسه فرهنگپژوهی کره - ژاپن در شهر بوسان، در ماه مه امسال نیز اعلام کرد که سندی محرمانه از اسناد ارتش ژاپن یافته است که نشان میدهد، این ارتش در طول جنگ جهانی دوم برای تامین نیازهای جنسی سربازان خود در آسیای جنوب شرقی، زنانی را به خط مقدم جبهه گسیل کرده است.
بنا به گفته کیم مون گیل، این سند که با شماره ۹۳۵ آرشیو شده، در بایگانی سوابق تاریخی وزارت دفاع ژاپن پیدا شده و رییس ستاد ارتش ژاپن در تایوان، در تاریخ ۱۳ ژوئن ۱۹۴۲ برای آجودانی ارتش ژاپن ارسال کرده است. سند محرمانهٔ ۹۳۵ را رییس ستاد ارتش ژاپن در تایوان در تاریخ ۱۳ ژوئن ۱۹۴۲ برای آجودانی ارتش ژاپن ارسال کرده است. این سند در پاسخ به سند محرمانهٔ ۱۸۸ ارسال شده بود که آجودانی سه ماه پیشتر برای تایید اعزام ۵۰ زن مختص اوقات راحتباش به تایوان ارسال کرده بود، زنانی که قرار بود نیازهای جنسی سربازان مستقر در بورنئو واقع در مالزی را برطرف کنند.
حالا زنان باقی مانده از جنایات ژاپنی ها در جنگ هر چهارشنبه در مقابل سفارت ژاپن در سئول تظاهرات اعتراضی برگزار می کنند. زنانی که ملت کره جنوبی از آنان با عنوان "مادربزرگ ها" یاد می کنند و اخیراً جوانترها هم به تظاهرات آنان پیوسته اند.
نخستین قربانی این جنایت، خاطرات تلخ خود را ابتدا در سال ۱۹۹۱ منتشر کرد و در اختیار رسانههای جهانی گذاشت. پس از او، ۲۵۰ زن دیگر نیز از فجایعی که تحمل کرده بودند، سخن گفتند و از دولت ژاپن خواستند، بهطور رسمی پوزش بطلبد. وکلای این قربانیان، با مراجعه به دادگاههای محلی نیز، تقاضای پرداخت خسارت ارائه دادند.
دولت ژاپن، در سال ۱۹۹۳ از پذیرش مسئولیت این جنایت سر باز زد. در این سال، پژوهشی معتبر در توکیو منتشر شد که گفتههای "زنان مایه تسلی" و نقش فعال ارتش این کشور را در این ماجرا تایید میکرد. دولت ژاپن بر این مبنا، چند بار بهطور لفظی از قربانیان یا بازماندگان آنان عذرخواهی کرد. ولی خواست پرداخت خسارت آنان را نپذیرفت. آنچه مسلم است این است که ژاپن در سال های جنگ جهانی دوم رویکردی کاملاً استعمار گرایانه و متجاوزانه به همسایگان خود داشته است. انفجارهای اتمی هیروشیما و ناکازاکی اگرچه در تاریخ به عنوان تنها موارد استفاده از سلاح هسته ای ثبت شده و برگی دیگر از جنایات آمریکا را نشان می دهد امانباید فراموش کرد ارتش ویرانگر ژاپن نیز آن چنان که برخی از رسانه های داخلی در پی تطهیر آن برآمده اند در کشتارهای دهه ۳۰ میلادی در شرق آسیا بی تقصیر نبوده است. امپراطوری که سرانجام با بمباران اتمی تسلیم شد تا در سال های بعد نقش فرمانبردار آمریکا در منطقه را به خوبی ایفا کند.
ارسال دیدگاه